Ως «ζωντανό» ραδιοφωνικό δράμα έγινε αφορμή για εθνικό πανικό στις ΗΠΑ το 1938, ενώ το 2005 ενέπνευσε το Hollywood για μια εντυπωσιακή ταινία με τον ομώνυμο τίτλο.
Η υπόθεση αφορά την επίθεση εξωγήινων στην Γη.
Εξαιτίας των προηγμένων όπλων των εισβολέων καταστρέφονται οι στρατοί και κινδυνεύει με εξαφάνιση το ανθρώπινο Γένος.
Είναι η σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων: ενός επιθετικού, επεκτατικού και αδίστακτου, και ενός παραδοσιακού, παθητικού και… «βολεμένου» που πιστεύει αυτάρεσκα στη δύναμή του και απλώς αποτυγχάνει να αντισταθεί.
Δυστυχώς, μια τέτοια κατάσταση επικρατεί στις ακτές του Αιγαίου.
Η Ελλάδα ανακοινώνει αγορές όπλων που έπρεπε να είχε κάνει 10-20 έτη πριν και θα αποδώσουν 5-10 έτη μετά!
Οι εξοπλισμοί γίνονται σκανδαλωδώς.
Με βάση τις «μπίζνες» και τις «πολιτικές αποφάσεις», απέχουν από τις πραγματικές αμυντικές ανάγκες της χώρας.
Οι κομπασμοί πολιτικών και στρατιωτικών, δείχνουν πως είτε δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει, είτε ποντάρουν στην ουτοπία της επέμβασης τρίτων.
Ή απλώς έχουν αποφασίσει ότι θα «τα δώσουν όλα» οπότε τα εξοπλιστικά είναι ευκαιρία για κέρδη.
Η Τουρκία, από την άλλη μεριά, επί 30 έτη σχεδιάζει την… «εξαφάνιση» της Ελλάδος από τον χάρτη.
Επένδυσε σε μεγάλη, υψηλής τεχνολογίας αμυντική βιομηχανία και υιοθέτησε δόγμα περιφερειακής υπερδύναμης.
Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει βία όταν μπορεί.
Καταρρίπτει ρωσικά αεροσκάφη, εισβάλλει στην Συρία και «κοντράρει» παγκόσμιες υπερδυνάμεις (ΗΠΑ).
Επεμβαίνει στρατιωτικά και ρυθμίζει (Λιβύη, Αρμενία) γεωπολιτικές καταστάσεις περιφερειακού και παγκοσμίου ενδιαφέροντος στον ενεργειακό τομέα.
Αλλά οι Τούρκοι ότι ήταν να πάρουν με εκβιασμούς πολέμου (συνεχείς κρίσεις) και αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων (παραβιάσεις εθνικού χώρου) σε διεθνές πολιτικό επίπεδο το έχουν πάρει…
Τώρα μένει η «αρπαγή» του επάθλου.
Η κρίσιμη συγκυρία και οι νέες μορφές πολέμου
Η πολιτική αστάθεια που επικρατεί στις ΗΠΑ, είναι ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για πολλούς.
Για την Τουρκία είναι μια συγκυρία για οριστικό κλείσιμο της μακρόχρονης διαμάχης για το Αιγαίο και την ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ένας πόλεμος Ελλάδος και Τουρκίας θα είναι «Πόλεμος Δύο διαφορετικών Κόσμων».
Οι «εξωγήινοι» Τούρκοι διαθέτουν «υπερόπλα»: τους αντιαεροπορικούς/ αντιβαλλιστικούς πυραύλους S-400, τους βαλλιστικούς πυραύλους Yildirim και Bora και μια ρομποτική αεροπορία από UAV και σμήνη φονικών drone.
Οι S-400 μπορούν να απαγορεύσουν τις πτήσεις σε μεγάλο ύψος (θεωρητικά) μέχρι και την Αττική, δυσχεραίνοντας την ανάπτυξη της Πολεμικής Αεροπορίας.
Σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, οι Τούρκοι δεν θα διστάσουν να καταρρίψουν και πολιτικά αεροσκάφη για να παραλύσουν τις αερομεταφορές στον Ελληνικό Εναέριο Χώρο.
Οι βαλλιστικοί πύραυλοι J-600 T Yildirim Ι και ΙΙ με ακτίνα 300 και 900 χλμ. μπορούν να πλήξουν στόχους με ακρίβεια 150 μέτρων. Οι Bora-1 (των οποίων η παράδοση στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ολοκληρώθηκε πρόσφατα) έχουν ακτίνα 250 χλμ. με ακρίβεια 35 μέτρων.
Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να πληγούν στρατόπεδα, κυβερνητικά κέντρα, επικοινωνίες, εργοστάσια ηλεκτρισμού, διυλιστήρια και άλλες κρίσιμες εγκαταστάσεις.
Εσκεμμένα πλήγματα σε αστικές περιοχές θα προκαλέσουν πανικό στον πληθυσμό, που θα σπεύσει να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα και γενικό χάος που θα επηρεάσει άμεσα και καταλυτικά τη διεξαγωγή ενός πολέμου.
Πόλεμος ως επιστημονική φαντασία
Η επίθεση μπορεί να επιτύχει στρατηγικό αιφνιδιασμό, καθώς οι βαλλιστικοί πύραυλοι των Τούρκων είναι αυτοκινούμενοι.
Είναι εφικτό να προωθηθούν στις Μικρασιατικές ακτές με μυστικότητα, ενώ η ακτίνα δράσης (κυρίως του Yildirim) επιτρέπει την εκτόξευση από σημαντικό βάθος της ενδοχώρας.
Ένα τέτοιο χτύπημα θα συνοδεύεται από επιθέσεις δεκάδων UAV στα νησιά.
Εξαπολύοντας έξυπνους πυραύλους θα καταστρέφουν αντιαεροπορικά συστήματα, πυροβολικό, κέντρα διοίκησης, κ.α. Πολύ πρόσφατα οι Τούρκοι έχουν αναπτύξει επιχειρησιακή ικανότητα μικρών «φονικών drone» που επιτιθέμενα σε σμήνη θα καταστρέφουν ότι δεν μπόρεσαν τα UAV (μονάδες πεζικού, οχήματα και αμυντικές θέσεις).
Τα drone είναι επικίνδυνα και για τα μετόπισθεν, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθούν ασυμμετρικά.
Ένα φορτηγό πλοίο υπό ουδέτερη σημαία που διαπλέει τον Ευβοϊκό Κόλπο, ή ένα πλοίο εμπορευματοκιβωτίων (container ship) που πλέει στον Σαρωνικό μπορεί να αποτελέσουν «καλυμμένες» βάσεις εκτόξευσης drone.
Να πλήξουν αιφνιδιαστικά πλοία μέσα στον ναύσταθμο, μαχητικά στην βάση της Τανάγρας, μονάδες Ειδικών Δυνάμεων και ελικόπτερα στα Μέγαρα, ακόμα και το Γενικό Επιτελείο.
H Ελλάδα διαθέτει τεχνολογία του χθες
Η αντιβαλλιστική άμυνα της χώρας μας βασίζεται σε τεχνολογία του «χθες».
Μερικοί από τους αντιαεροπορικούς Patriot έχουν ικανότητα εμπλοκής βαλλιστικών πυραύλων, αλλά δεν επαρκούν σε μαζική επίθεση βαλλιστικών πυραύλων, μαχητικών αεροσκαφών και UAV. Η ελληνική άμυνα μόλις τώρα αρχίζει να αντιλαμβάνεται την ανάγκη ύπαρξης συστημάτων αντί-drone και απόκτησης ελάχιστων μη επιθετικών UAV (ούτε λόγος για φονικά drone και επιθετικά UAV).
Αντ’ αυτού προχωράμε πχ. το πρόγραμμα ενός αχρείαστου «εθνικού τυφεκίου», επιβεβαιώνοντας το διανοητικό και τεχνολογικό χάος μεταξύ των «γήινων» Ελλήνων και των «εξωγήινων» Τούρκων.
Καμία σκέψη για συνεργασία πχ. με την Ινδία που διαθέτει βαλλιστικά βλήματα ρωσικής σχεδίασης αλλά εγχώριας κατασκευής.
Συστήματα μεγάλης ακτίνας (όπως το BrahMos), τα οποία δεν «αγγίζουν» οι κυρώσεις της ΕΕ στην Ρωσία.
Ελπίζουμε το παραπάνω κείμενο επιστημονικής φαντασίας να συντελέσει στην αφύπνιση του Έλληνα.
Γιατί δυστυχώς 200 χρόνια μετά την αιματηρή και βίαιη απελευθέρωση μας θυμίζουμε πλέον κάποιους άλλους χαρακτήρες από τη μυθοπλασία του Ουέλς: τους τραγικά εφησυχασμένους Ελόι, που στωικά περιμένουν να φαγωθούν από τους αρπακτικούς Μόρλοκ… στη «Μηχανή του Χρόνου».
Έγραψε ο Χ. Τζ. Ουέλς….
Απόδοση στα ελληνικά Χριστόφορος Ζηριάδης
www.bankingnews.gr
