Απειλή για εκλογές, όπως λέει η «διαρροή» από το Μέγαρο Μαξίμου, διατυπώνεται από τον πρωθυπουργό προς την τρόικα μετά την άκαρπη συνάντησή του με τον πρόεδρο της ομάδας εργασίας
του Eurogroup Τόμας Βίζερ. Ανάλογη φήμη είχε διασπαρεί προ ημερών, μετά τη συνάντηση Σαμαρά – Λαγκάρντ στην Ουάσιγκτον. Αιτία, η πίεση για πολλά νέα μέτρα, που θα φέρουν την κυβέρνηση σε τραγική πολιτική θέση.
Η απειλή για εκλογές όμως είναι αμφίσημη. Αν τη δει κάποιος ψύχραιμα, θα διαπιστώσει ότι δεν απευθύνεται κυρίως προς την τρόικα, προς την οποία άλλωστε καμιά παρόμοια «απειλή» δεν είχε στο παρελθόν αποτέλεσμα. Όποιος θυμάται τη μοίρα των «τσαμπουκάδων» του Βενιζέλου ως ΥΠΟΙΚ και του Γ. Παπανδρέου με το περίφημο δημοψήφισμα μπορεί να καταλάβει.
Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι η απειλή περί εκλογών απευθύνεται πρωτίστως στο εσωτερικό των δύο συγκυβερνώντων κομμάτων – ενδεχομένως να έχει αποδέκτη και τον ίδιο τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος έσπευσε να αναζητήσει μια πιο «ψύχραιμη» εκδοχή προσφυγής στις πολιτικές ηγεσίες των δανειστών.
Το µεγάλο πολιτικό πρόβληµα της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού έχει δύο σκέλη: τα νέα μέτρα που απαιτεί η τρόικα για το 2014 (από 2 δισ. και άνω) και τη συνοχή των Κοινοβουλευτικών Ομάδων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Το κλίμα είναι τεταμένο και στα δύο κόμματα, τα πυρά προς τον Γιάννη Στουρνάρα (και δι’ αυτού, εμμέσως, προς τον ίδιο τον Σαμαρά) πυκνώνουν και σε περίπτωση νέων μέτρων η κατάσταση θα χειροτερέψει δραματικά. Επιπλέον η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αναζητεί διαρκώς ευκαιρίες για διαφοροποιήσεις από την οικονομική πολιτική.
Αν γίνουν εκλογές, το μεν ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να συρρικνωθεί ίσως και κατά 50% συγκριτικά με το 2012, ενώ πολλοί βουλευτές (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.) θα πάνε σπίτι τους. Σε περίπτωση ήττας της Ν.Δ. πολλοί θα πουν αντίο και σε υπουργεία και στην πολιτική τους καριέρα. Ακόμη, λοιπόν, και αν ο εκβιασμός απευθυνόταν προς την τρόικα, αυτοί θα ήταν οι πρώτοι αποδέκτες.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ένας εκβιασμός για εκλογές θα μπορούσε να τις πυροδοτήσει. Αυτό δεν είναι ακόμη βέβαιο αν θα το ευχόταν ο πρωθυπουργός…
