Γράφει ο Δευκαλίων
Πολλά τα ερωτηματικά και οι κριτικές για τον χθεσινό Δευκαλίωνα. Τακτικοί αναγνώστες της στήλης μας ρωτούσαν σήμερα για το περιεχόμενο και την επικεφαλίδα του χθεσινού μας άρθρου. Ας
τα πάρουμε λοιπόν ξανά από την αρχή.
Όποιος κυβερνητικός δεν έχει καταλάβει ότι υπάρχει βάσιμη πιθανότητα να χρειαστεί μία νέα και εξαναγκαστική νέα επανακεφαλαιοποίηση του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος, η οποία εφ’ όσον προκύψει σαν πραγματικό γεγονός θα γκρεμίσει το χρηματιστήριο και θα τσακίσει την επίπλαστη αισιοδοξία των ημερών, τότε αυτός ο συγκεκριμένος αφελής κυβερνητικός δεν έχει καταλάβει ότι έχει τα κόλλυβα στο ζωνάρι του (λαϊκή έκφραση για τους νεκρούς).
Εμείς αυτά τα γράψαμε εχθές το μεσημέρι προτού συμβούν τα γεγονότα που σχετίζονται με την βραδινή σύσκεψη των τριών πολιτικών εταίρων που συναποτελούν την φιλομνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά.
Εχθές το βράδυ μαζεύτηκαν οι κ.κ. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης. Συνεδρίασαν για θέματα κυβερνητικής πολιτικής (οικονομία, ανεργία κ.λπ.) και για το μέγα θέμα των ημερών το “αντιρατσιστικό” νομοσχέδιο. Ενώ λοιπόν συμφώνησαν οι τρεις εταίροι της φιλομνημονιακής κυβέρνησης Σαμαρά για τα θέματα οικονομίας, διαφώνησαν για την ψήφιση ή ΟΧΙ του “αντιρατσιστικού” νομοσχεδίου.
Προσέξτε γιατί εδώ αρχίζουν τα όρια του γελοίου και της τρέλας. Αυτοί οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί, δηλαδή οι κ.κ. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης που έβαλαν στον…
Προκρούστη τα ανθρώπινα και Συνταγματικά δικαιώματα των Ελλήνων και καταπάτησαν κάθε έννοια αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης, διαφώνησαν για τον τρόπο και τον νόμο με τον οποίο θα υπερασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των φτωχών μεταναστών και του κοινωνικού περιθωρίου.
Δηλαδή, τρεις κατά τεκμήριο από τους πιο ανάλγητους Έλληνες, συναγωνίζονται για το ποιος θα προστατέψει καλύτερα τα δικαιώματα των μειονοτήτων! Εδώ γελάμε μέχρι παραφροσύνης!
Όμως, μήπως, λέμε μήπως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται; Μήπως, λέμε μήπως, οι δύο από τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης έχουν πάρει απόφαση να ρίξουν την κυβέρνηση Σαμαρά;
Τι εννοούμε;
Γνωρίζουν οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης ότι εάν γίνουν εκλογές, είτε θα συρρικνωθεί (ΠΑΣΟΚ-Βενιζέλος) έτι περαιτέρω η εκλογική τους άρα και η κοινοβουλευτική τους εκπροσώπηση, είτε δεν θα περάσουν το όριο του 3% και δεν θα εκπροσωπηθούν στην επόμενη Βουλή (ΔΗΜ.ΑΡ). Γι’ αυτό τον λόγο άλλωστε ανέχθηκαν και υποχώρησαν εκβιαζόμενοι μέχρι θανάτου από τον κ. Α. Σαμαρά, ο οποίος κυβερνούσε όπως ήθελε.
Ο εκβιασμός ήταν σαφής: «Θα κάνω ότι θέλω, αν τολμάτε ρίξτε με, θα γίνουν εκλογές και δεν θα είστε ούτε βουλευτές στην επόμενη Βουλή»!
Όμως, ξαφνικά οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης θυμήθηκαν τα δικαιώματα των κοινωνικών μειονοτήτων. Και αποφάσισαν να αντισταθούν.
Μήπως, λέμε μήπως, αυτή η κίνηση των κ.κ Βενιζέλου και Κουβέλη είναι η απαρχή και στοχεύει είτε στον πλήρη ανασχηματισμό, είτε στην ανατροπή της φιλομνημονιακής κυβέρνησης Σαμαρά; Θέλουν οι άνθρωποι να μπούνε στην κυβέρνηση, να κυβερνήσουν μήπως και διασωθούν εκλογικά.
Προσέξτε, να ανασχηματισθεί πλήρως και δραματικά ή να ανατραπεί η φιλομνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά και ΟΧΙ να πάμε σε εκλογές. Δηλαδή να σχηματισθεί μία κυβέρνηση ακόμα και με κάποιον άλλο Πρωθυπουργό, στην οποία οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης θα έχουν οπωσδήποτε σημαίνοντα και βαρύνοντα λόγο σε κρίσιμα θέματα. Παραδειγματικά, στο θέμα της δεύτερης επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.
Η θέση της στήλης είναι σαφής. Η επίπλαστη αισιοδοξία για την πορεία της οικονομίας έχει μηδενική σχέση με την πραγματικότητα. Η ανεργία και η ύφεση καλπάζουν ενώ η διεθνής οικονομική συγκυρία επιδεινώνεται. Η πρώτη επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δεν έχει τελειώσει ακόμη και η δεύτερη προβάλει προ των πυλών.
Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους η επικοινωνιακή-πολιτική τακτική των γκαιμπελίσκων του Μαξίμου, που βασίζεται στην εξαγορά συνειδήσεων από την αντιπολίτευση και στην δημοσκοπική εξαφάνιση των βασικών αντιμνημονιακών κόμματων ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία.
Κάποιος πρέπει σε χρόνο έγκαιρο να φορτωθεί στην λαϊκή συνείδηση την αποτυχία (καινούργια μέτρα για να χρηματοδοτηθεί η δεύτερη επανα-κεφαλαιοποίηση των τραπεζών) και κάποιος πρέπει να συνεχίσει την μνημονιακή δουλειά (να πάρει τα μέτρα και να δώσει τα χρήματα για την δεύτερη επανα-κεφαλαιοποίηση των τραπεζών).
Σενάριο ρηξικέλευθο και ριζοσπαστικό:
Ο Αντώνης φεύγει, η Ντόρα έρχεται!
