Πόσο χάσμα μπορεί να υπάρχει μεταξύ των μνημονιακών και των αντιμνημονιακών; Η κυβέρνηση νομίζει ότι με αυτόν τον τρόπο μπορεί να συντηρήσει μια Ελλάδα. Τους έχει πει ποτέ κανείς ότι οι κυβερνήσεις δεν συντηρούν την πατρίδα μας αλλά απλά υπακούνε τον λαό. Ο λαός τους ψήφισε.
Αυτό λέγεται και τα κάποιο τρόπο δημοκρατία.
Οι παλαιοί λέγανε: φωνή λαού, οργή Θεού. Το ξέρουν αυτό οι κυβερνόντες; Ακόμα και αυτοί που πραγματικά πιστεύουν ότι θα πετύχουν κάτι καλό για την πατρίδα τους , έχουν σκεφτεί τι ταιριάζει στην πατρίδα τους;
Τι ταιριάζει στον ελληνικό λαό. Αυτό που τόσα χρόνια έκανε ο μέσος Έλληνας δεν του ταίριαζε και να μπροστά μας είναι τα αποτελέσματα. Φτώχεια, μιζέρια, αναξιοπρέπεια.
Έχουν σκεφτεί ότι μπορεί από όλα αυτά που προτείνουν οι ξένοι να είναι εντελώς ξένα με τις παραδόσεις και τα ήθη και έθιμα της πατρίδας μας;
Μιλάω ακόμα και για τους ξένους που τρώνε γάτες και σκυλιά. Πώς να συμβιώσει ο Έλληνας μαζί τους; Πώς θα απορροφηθούν από την ελληνική κοινωνία;
Μεγάλη απόσταση. Όταν η θρησκεία τους διατάζει να σκοτώσουν τους απίστους, ποια θα είναι η μοίρα μας αλλά και η μοίρα των παιδιών μας. Έχει αναρωτηθεί κανείς εάν το γερμανικό στυλ ή αλλιώς ο γερμανικός τρόπος σκέψης και οργάνωσης ταιριάζει στον Έλληνα;
Κάποιος μου είχε πει ότι οι γερμανοί είναι πολύ οργανωμένοι στις επιχειρήσεις αλλά και στον τρόπο ζωή τους. Ο ίδιος μου είπε ότι όταν κάτι δεν πάει καλά σε ένα ελληνικό εργοστάσιο, ο γερμανός επιβλέπων σταματάει ,πάει στην πατρίδα του και συζητάει μήνες πως θα διορθωθεί το πρόβλημα.
Έλα όμως που ο Έλληνας βγάζει το φίδι από την τρύπα με τη ευφυΐα του. Ο γερμανός μηδενίζεται εκείνη τη στιγμή. Όταν κολλήσει η οργάνωση , τότε θέλει εξυπνάδα , κάτι που δεν το έχει ο γερμανός αλλά το έχει ο Έλληνας.
Μπορεί να μας λένε οι κυβερνόντες ότι η Γερμανία μας βοηθά και την χρειαζόμαστε, αλλά ας αναρωτηθούνε τι θα ήταν η Γερμανία και οι άλλες χώρες δίχως εμάς τους Έλληνες. Μια απλή οργάνωση θα ήταν δίχως ψυχή , δίχως νόημα , δίχως σκέψη και πνεύμα.
Ο ελληνικός λαός πρέπει να το καταλάβει ότι ο έλληνας κάνει την Ελλάδα και όχι η Ελλάδα τον Έλληνα, αλλά επίσης ότι η Ελλάδα κάνει την Ευρώπη και όχι η Ευρώπη την Ελλάδα.
