Εύλογο το ερώτημα της «πρεμούρας» του Κώστα Σημίτη για την πορεία των διαπραγματεύσεων και της πορείας της χώρας. Όλως τυχαίως αποφάσισε με άρθρο του στην Καθημερινή να δηλώσει ότι η σύσταση της εξεταστικής για τα μνημόνια οδηγεί σε αντιπαλότητες.
Ο άνθρωπος που έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ χωρίς καμία απολύτως ασφαλιστική δικλείδα, μαγειρεύοντας τα νούμερα της Εθνικής Οικονομίας μέσω swaps από χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς που ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία, έχει το θράσος και γράφει μακροσκελέστατες αναλύσεις επιχειρώντας να καλλωπίσει την περίοδο της δικής του θητείας και να δώσει μαθήματα στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθεί να βγάλει τη χώρα από τις αλυσίδες των μνημονίων και του στρεβλού οικονομικού μοντέλου που υπηρέτησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Στο άρθρο του στην Καθημερινή, χωρίς κανένα ίχνος αυτοκριτικής ο κ. Σημίτης ούτε λίγο ούτε πολύ μας λέει ότι «η είσοδος της χώρας στην ΟΝΕ δεν ήταν ούτε τυχαία, ούτε αυθαίρετη. Πραγματοποιήθηκε με τη θέληση του ελληνικού λαού…».
Λησμονεί βέβαια να μας πει με ποιους όρους έγινε και πόσο ζημίωσε το επίπεδο διαβίωσης του ελληνικού λαού που είδε τα εγχώρια προϊόντα να χάνουν την αγοραστική τους αξία έναντι των εισαγομένων. Επίσης ξέχασε να μας πει πόσο μειώθηκε η αγοραστική δυνατότητα του Έλληνα αφού οι τιμές των προϊόντων έφτασαν – από τη μια μέρα στην άλλη – σε δυσθεώρητα ύψη.
Έχοντας ασθενή μνήμη, ο κ. Σημίτης ξεχνά να μας πει ότι το στρεβλό μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης που υπηρέτησε ο ίδιος και οι θιασώτες του εκσυγχρονισμού βασίστηκε στην εικονική πραγματικότητα και στην επίπλαστη ευημερία μέσω της έκρηξης της καταναλωτικής πίστης. Ο κ. Σημίτης και η παρέα του πέτυχαν την αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδας και την μετατροπή της σε «καταναλωτική χαβούζα» της Ευρώπης.
Σε άλλο σημείο του άρθρου του δηλώνει ξεκάθαρα το φόβο του για τη διενέργεια της Εξεταστικής και το ενδεχόμενο να προκύψουν ακόμα και ποινικές ευθύνες για πολιτικά πρόσωπα και ενδεχομένως και για τον ίδιο, γράφοντας: «Τι κέρδισε η χώρα από την αντιπαλότητα αυτή;».
Ο κ. Σημίτης ξέρει. Και ξέρει πολύ καλά – τόσο ο ίδιος, όσο και αρκετοί από το τότε περιβάλλον του που ακόμα και σήμερα κατέχουν θέσεις κλειδιά στο σύστημα εξουσίας – τι θα προκύψει από την Εξεταστική Επιτροπή.
Δυστυχώς για τον ίδιο τέτοια άρθρα και παρεμβάσεις δεν αρκούν προκειμένου να εξασφαλίσει την εύνοια της σημερινής κυβέρνησης.
Η σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής δεν είναι απαίτηση του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι απαίτηση του λαού και όπως λέει το ρηθέν: Φωνή λαού, οργή θεού!
Καλό βέβαια θα ήταν κάποιος από τους συμβούλους του να του πει ότι ορισμένες φορές η σιωπή είναι χρυσός!
