Ελλάδα, μια χώρα που έχει “γεννήσει” κατά το παρελθόν σπουδαίους ανθρώπους και όχι μόνο…
Το γεννοβόλημα δεν έχει τελειωμό, τα πιο πρόσφατα τρανταχτά παραδείγματα είναι δύο φίλοι, ο ΓΑΠ και ο ΣΑΜ. Το πρώτο τον τίμησε η ανθρωπότητα λέγοντας τον και στοχαστή (τρομάρα του) και τον
δεύτερο η Γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung, τον ανέφερε πριν λίγες ημέρες ως «Ταλαντούχο και γοητευτικό». Αφού έχει τελειώσει εδώ και καιρό η γιορτή της μπύρας στη Γερμανία, δεν έχουμε παρά να…
πάρουμε στα “σοβαρά” τα γραφόμενά της. Εκεί λοιπόν που προσπαθούσα με σοβαρότητα και εγώ να δω το θέμα, θυμήθηκα τα καλά λόγια που έλεγαν στην Ευρώπη και για τον Γιωργάκη πριν τη πτώση του. Τώρα τα ακούμε για τον Σαμαρά…
Το “αύριο” θα μας δείξει το πόση κοινή πορεία έχουν αυτοί οι δύο φίλοι που λέγαμε πριν. Μέχρι στιγμής και με έλλειψη αντικειμενικότητας, θεωρώ ό,τι τα ταλέντα του κου Σαμαρά είναι το ψέμα, οι αρκετές χαζοατάκες για το μπλε πόπολο, οι σωματικές κινήσεις με το ψευτομάγκικο στυλ, η υπεροψία και η ξεροκεφαλιά.
Η πείνα μεγαλώνει όπως και η ανεργία, οι ζωές χάνονται από έλλειψη χρημάτων και ο κος Σαμαράς μας μιλάει για θεαματικό comeback και ότι ο λαός χρειάζεται συνοχή για να ξεπεράσει τα δύσκολα. Αυτό με τη «συνοχή» με μπέρδεψε πολύ, εγώ βλέπω έντονα το διαίρει και βασίλευε σε κάθε κυβερνητική κίνηση. Τώρα τι εννοεί αυτός χαρισματικός άνθρωπος, τι να πω, αδυνατώ να πιάσω το νόημα.
Έτσι που το πάει, σε λίγο δε θα λέμε «Το άλλο με το Τοτό το ξέρεις;» αλλά το «Το άλλο με το Σαμαρά το ξέρεις;».
