Μια δράκα παλιανθρώπων κυβερνά χρόνια μια χώρα ανοχύρωτη, χωρίς δικαιοσύνη κι
ακόμα το ίδιο-δικό τους-Σύνταγμα της υποταγής έχει καταπατηθεί πλήρως. Μειοδότες
επαγγελματίες «πολιτικοί» σώζουν τα μαντριά τους και τις βολεμένες τους ζωούλες τους κι
αυτές των ντόπιων ολιγαρχών, ενώ η κοινωνικοοικονομική ζωή της χώρας καταρρέει .Γιατί
κανένα από τα κόμματα τη βολής δεν μιλάει επίσημαγια την τιμωρία των ενόχων, αφού το
πιο μεγάλο έγκλημα στην Ιστορία μας έχει ήδη συντελεστεί ;Τι περιμένουμε ακριβώς και
ποιον να μας σώσει; Τον «πολιτικό» βόρβορο που κατέλυσε κάθε έννοια δικαίου και
τολμάει ακόμα να αλαλάζει ως κύμβαλο ή τους ξένους ναζιστές αποιοκιοκράτες;
Μα ποιος φταίει γι’ αυτή τη φρίκη; Εμείς που πιστέψαμε στα ψέματά τους; Ποιος φταίει για
το παράνομό τους χρέος; Όποιος φταίει πρέπει να πληρώσει. Χωρίς κάθαρση κι απόδοση
δικαίου καμιά κοινωνία δε μπορεί να αναστηθεί κι όσοι δεν μιλάνε για διαγραφή ενός
παράνομου τοκογλυφικού χρέους, για έξοδο από την ευρωχούντα και για τιμωρία των
ενόχων εσχάτης προδοσίας είναι κι αυτοί συνένοχοι κι «άξιοι» για το ίδιο κατηγορητήριο.
Υπάρχουν ακόμα συμπολίτες μας που ισχυρίζονται ότι δε μπορούμε να τα βάλουμε με τους
εγκληματίες, γιατί έχουν πλούτο, δύναμη κι εμείς δεν έχουμε;
Είμαστε ο κυρίαρχος λαός σε αυτό τον τόπο ή όχι; Και πώς μπορούμε να είμαστε κοινωνικά
ελεύθεροι χωρίς εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία; Αν εμείς οι ίδιοι δεν πάψουμε να
αναθέτουμε τη ζωή και την τύχη μας στα χέρια μας, πώς κι από ποιον –έξω από εμάς-
μπορεί να γίνει η ανατροπή. Μέχρι κι οι επίδοξοι «σωτήρες» το ψελλίζουν προεκλογικά.
Εμπιστευτήκαμε σε αυτούς τους θρασύδειλους, τους ξεπουλημένους αγύρτες –ανδρείκελα
το μέλλον μας ,τη ζωή μας, τα παιδιά μας, που μαραζώνουν ,ξενιτεύονται ή ματώνουν στο
μεροκάματο του τρόμου για λάθη και πάθη ενός ειδεχθούς και υπόδουλου καθεστώτος.
Αυτοί που ερμηνεύουν τις όποιες κοινωνικές αλλαγές με όρους μόνο υλικούς, δεν μπορούν
να κατανοήσουν διόλου το τι συμβαίνει σήμερα. Η πνευματική παρακαταθήκη του
Ελληνικού πολιτισμού είναι σήμερα το πιο μεγάλο «Κεφάλαιο», που αποδεικνύεται από την
ίδια την επιστήμη ως τέτοιο-ήδη το εκμεταλλεύονται χρόνια τώρα με οικονομικούς όρους
άλλοι χρόνια τώρα-πλην των Ελλήνων. Το νέο κοσμοείδωλο αργά ή γρήγορα θα
θριαμβεύσει. Τα πνευματικά και πολιτιστικά μας «όπλα» σήμερα είναι ο αληθινός μας
πλούτος. Δεν μας επέτρεψαν φυσικά να τον γνωρίζουμε μέσω της α-παιδείας-κρατώντας
μας στο σκοτάδι της σκλαβιάς και της άγνοιας. Η ίδια η δύναμη της γλώσσας που μιλάμε
είναι τεράστια. Δε μπορούμε καν να το φανταστούμε αυτό, αλλά κάποιοι ψυχανεμιζόμαστε
ότι συμβαίνει. Μας στείλανε στον Άδη, αλλά ο Άϊδης βγάζει τέρατα γι’ αυτούς, γιατί η
ύβρις τους ξεπέρασε κάθε όριο και γνωρίζουμε τι σήμαινε αυτό στην αρχαία τραγωδία.
Η ανατροπή ενός καθεστώτος, που δεν απαντά στις πραγματικές ανάγκες του λαού,
νομοτελειακά συμβαίνει. Αν δεν κατανοεί κάποιος σήμερα ότι καταρρέει ο εικονικός
«κόσμος» των εγκάθετων και εμμένει σε παρωχημένες «λογικές» του παραλόγου, εκτίθεται
ανεπανόρθωτα. Όσο εκφασίζουν την κοινωνία και μέσω των ΜΜ «Ε», τόσο η ανάγκη για
πιο βαθιά και πραγματική δημοκρατία διατρανώνεται.
Πώς αλλιώς μπορεί να εκλείψει ο ναζισμός παρά με αληθινή δημοκρατία; Η ίδια η ανάγκη
της επιβίωσης γεννά το νέο κοσμοείδωλο, τη νέα «πορεία» προς την εθνική και κοινωνική
απελευθέρωση της χώρας και του λαού. Όποιος υποχωρεί στο φόβο, στην ντροπή και στον
φιλοτομαρισμό είναι αμετανόητος ραγιάς και συνένοχος της σφαγής που ζούμε.
Πού να πρωτοκοιτάξει, πώς να βοηθήσει ένας απλός άνθρωπος; Στο χώρο όπου δρα
οφείλει να κυνηγήσει απηνώς τον όποιον οσφυοκάμπτη ψεύτη και δόλιο συνεργό του
καθεστώτος και να τον απειλήσει, να τρομοκρατήσει τον τρομοκράτη «δουλόφρονα», που
με την παρασιτική του νοοτροπία καταστρέφει τη ζωή των παιδιών μας.
Ο ΛΑΟΣ ήδη έχει γυρίσει προ καιρού την πλάτη στους μνηστήρες της εξουσίας, που
αφαίρεσαν την ουσία από τη ζωή μας-φυσικά δεν έχει αυτή τη σημασία η λέξη εξουσία. Το
πολύμορφο τέρας του παρασιτισμού και της διαπλοκής, το κομματικό κράτος Κι ο απόηχος
του εμφυλιοπολεμικού δίπολου της «δεξιάς» και «αριστερής» μπαρουφολογίας
στοίχειωσε χρόνια τις ζωές μας.Γύρισε πια την πλάτη στην δυσοσμία της
εμπορευματοποίησης των πάντων, στη στέγνα και την ιδιωτεία των «κρατούντων» και
ψάχνει την ουσία που έχασε στις ανθρώπινες σχέσεις και σε ό,τι γνήσιο κι απλό μπορεί να
γεμίσει το κενό της ανοησίας, της αγυρτείας ,της υποκρισίας και της ψευτιάς.
Η «ματιά» στρέφεται εκεί που της πρέπει, στο διπλανό μας και στη ζωή που ρέει μέσα στη
θλίψη μιας ιδιότυπης κατοχής, που πια δεν μας αγγίζει ό,τι κι αν ισχυρίζεται. Τώρα πια
γνωρίζουμε ότι δυναμώσαμε πιο πολύ από ποτέ από τις τόσες αντιξοότητες και θα τη
δώσουμε τη μάχη την ώρα την «καλή», που θα εξ-υπνήσουμε από τη λήθη κι όλη η α-
λήθεια μπροστά μας θα φανερωθεί ως «σάλπισμα» για το αληθινό μας χρέος. Τότε η
προδοσία σε όλο της το εύρος θα ξεδιπλωθεί κι η αίσθηση της εσωτερικής «δίκης» θα
θριαμβεύσει απέναντι στην «πολιτική»προδοσία και τη ντροπή που ζούμε.
Δε θα αργήσει ο ίδιος ο λαός να πάρει το τιμόνι της χώρας κι η ώρα της Νεμέσεως σιμώνει,
γιατί πόνεσε και προδόθηκε πολύ. Μάτωσε, για να ζουν πλουσιοπάροχα τέρατα και μαφίες,
που χρόνια τον κατακρεουργούν και τον εξοντώνουν. Κι αυτή τη δημοκρατία μόνο εμείς
μπορούμε να την κάνουμε πράξη ως γνήσιοι κληρονόμοι μιας παράδοσης, που μπορεί να
γίνει ο αμύθητός μας πλούτος.Φτάνει εμείς να το θελήσουμε και να το αποφασίσουμε!
-Τι περιμένουμε αλήθεια, για να οργανωθούμε σε παλλαϊκό μέτωπο; Να δούμε τα παιδιά
μας εξαθλιωμένους σκλάβους; Δεν τα είδαμε ακόμα;
