«Μας έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο» δήλωσε ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών. Τι να διαπραγματευτεί άραγε κανείς με το πιστόλι στον κρόταφο; Οι συνθήκες αυτές παραπέμπουν σε συνομιλίες με συμμορίες, που ενδιαφέρονται να μοιράσουν το ζωτικό τους χώρο, προσφεύγοντας
στην τακτική της «μαύρης χείρας» των μαφιόζων του Σικάγου στις αρχές του 20ου αιώνα. Τι είναι τελικά η Κύπρος; «Ένα μικρό πειραματικό εργαστήριο» λέει ο Ζακ Ατταλί. Εργαστήριο είναι και η Ελλάδα για την άσκηση της πιο άγριας μορφής λιτότητας στην κοινωνία μέσω των περικοπών των μισθών και των συντάξεων καθώς και της ανεργίας. Εργαστήριο, τώρα, και η Κύπρος στο οποίο μετρώνται οι αντιδράσεις από το «κούρεμα» των καταθέσεων και δη των μικροκαταθετών. Αλλά ο καταλύτης στο δοκιμαστικό σωλήνα που ονομάζεται Κύπρος είναι ο εκβιασμός με το μπλόκο ρευστότητας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας(ΕΚΤ) προς τις κυπριακές τράπεζες από το πρωί της προσεχούς Τρίτης. Εν προκειμένω διαπιστώνεται πως η ΕΚΤ ακολουθεί δύο μέτρα και δύο σταθμά, καθώς δεν ήταν τόσο σκληρή και απαιτητική στην περίπτωση της BNP Paribas και άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών που είχαν ανάλογες δυσκολίες. Γιατί αυτό; Γιατί η ΕΚΤ έχει απολέσει την ανεξαρτησία της, όπως σημειώνει η γαλλική εφημερίδα Le Monde. Έχει, δηλαδή, καταστεί όργανο του Βερολίνου. Για να αποδειχθεί για μία εισέτι φορά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη δεν είναι πλέον ενώσεις ίσων και αλληλέγγυων εταίρων, αλλά περιοχές που βρίσκονται υπό τον στενό έλεγχο της Γερμανίας. Βέβαια, ο γερμανικός αυταρχισμός καλύπτεται πίσω από μία δήθεν προτεσταντική ηθικολογία και ένα διδακτισμό προς τους άτακτους, παραβατικούς και «τεμπέληδες» Ευρωπαίους του νότου, που διαδίδονται μέσω των γερμανικών αλλά και των άλλων ευρωπαϊκών μίντια. Για την Κύπρο, μάλιστα, έλεγαν και συνεχίζουν να λένε ότι στις τράπεζές της «ξεπλένονταν μαύρο χρήμα». Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε πρέπει να εφαρμοσθεί το ίδιο νεοηθικό οικονομικό δόγμα των Γερμανών και στο Λουξεμβούργο, στη Μάλτα, στην Ελβετία αλλά και στην ίδια τη Deutche Bank που συναλλάσσεται με τους φορολογικούς παραδείσους των διαφόρων νησιών Κέιμαν. Θα γίνει αυτό; Ασφαλώς όχι. Απλώς η κυπριακή οικονομία πρέπει να «καταστραφεί» για να υποταχθεί η Κύπρος. Δεν είναι τυχαίο ότι η Γερμανία εμμένει στο «κούρεμα» των καταθέσεων, απορρίπτοντας οποιαδήποτε άλλο σχέδιο, όπως αυτό του επενδυτικού σχεδίου αλληλεγγύης. Τι θέλουν λοιπόν οι Γερμανοί, οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί στην περιοχή; Η απάντηση είναι απλή: Το φυσικό αέριο. Ο Ομπάμα μιλάει με τους Ισραηλινούς που έχουν έρθει σε συμφωνία με την Gazprom για την εκμετάλλευση των διαφόρων «οικοπέδων» υδρογονανθράκων στην περιοχή. Ο πρόεδρος του ρωσικού κολοσσού Αλεξέι Μίλλερ βρίσκεται στην Ελλάδα καθώς ενδιαφέρεται για τη ΔΕΠΑ που θα μεταφέρει το κυπριακό φυσικό αέριο στην Ευρώπη. Ο νέος πρόεδρος της Κίνας θα κάνει το πρώτο ταξίδι του στη Μόσχα. Η Κομισιόν, δηλαδή οι Γερμανοί βρίσκονται στη ρωσική πρωτεύουσα. Σε τελική ανάλυση, στην ευρύτερη λεκάνη της νοτιοανατολικής Μεσογείου παίζεται ένα παίγνιο ελέγχου και επιρροής μεταξύ των πλανητικών δυνάμεων με απώτερο στόχο τον ενεργειακό πλούτο. Το ίδιο συμβαίνει και στην Αφρική και σε ολόκληρο τον κόσμο καθώς η μονοκρατορία των ΗΠΑ δεν υφίσταται πλέον. Σ’ αυτόν το νέο κόσμο, ποια θέση έχουμε οι Έλληνες και οι Κύπριοι; Θα είμαστε «δούλοι» ή ελεύθεροι και αξιοπρεπείς; Το «όχι» των Κυπρίων έδειξε ότι υπάρχει εναλλακτική.
