Όταν ρωτήθηκε αν θα βάλει υποψηφιότητα για προεδρία ξανά το 2018, ήταν αναμενόμενο να το αφήσει ανοιχτό ως ενδεχόμενο. Όμως, εκείνο που ακούστηκε ως σημείο κλειδί ήταν το “αναλόγως την κατάσταση της χώρας” που έφερε ως επιχείρημα. Αυτό και μόνο προξενεί ερωτήματα.
– Αν δεν είναι, προφανώς και θα βάλει υποψηφιότητα κατά τα λεγόμενα του ίδιου. Όμως τι ορίζεται ως άριστη κατάσταση της χώρας; Η επικράτηση της ως υπερδύναμη; και αυτό ως προς τι καθορίζεται;
– Αν είναι στην κατάσταση που ο ίδιος θεωρεί ως ικανοποιητική, μετά τι; Μην ξεχνάμε πώς η Ρωσία είναι, πλέον,, πολιτικά προσωποκεντρική πάνω στο δικό του ηγετικό ανάστημα. Η ιστορία έχει δείξει πώς τέτοιες προσπάθειες καταλήγουν σε τραγωδίες για την χώρα που τις επιδιώκει. Για παράδειγμα Ελλάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Γαλλία του Ναπολέοντα, η Ελλάδα των 3 ηπείρων και 5 θαλασσών του Βενιζέλου, ακόμα και η Γερμανία του Χίτλερ. Σίγουρα μη συγκρίσιμα όσον αφορά την εικόνα και την δυναμική σαν παραδείγματα, αλλά το όμοιο στοιχείο του προσωπικού οράματος ενός ανθρώπου είναι εκείνο που παρατηρεί κάποιος εδώ που δεν έχει συνέχεια.
Αντίθετα σε αυτοκρατορίες και χώρες με εθνική πολιτική αντί για προσωπική πολιτική όπως η Ρώμη και το Βυζάντιο, η Μ.Βρετανία, η Τουρκία, οι ΗΠΑ (πάλι δεν είναι όμοια παραδείγματα σαν εικόνα και δυναμική) το κοινό στοιχείο της εθνικής πολιτικής τους έχει δείξει πώς μπορούν και διατηρούνται “στον αφρό” μέχρι τουλάχιστον να έρθει φυσιολογικά το ναδίρ τους.
Οπότε, αν αυτό συμβεί και ο Πούτιν φύγει από την εικόνα του θώκου του Κρεμλίνου, μετά τι; Ποιά η διάδοχη κατάσταση;Ειδικά όταν μια μεγάλη δύναμη φεύγει από την εικόνα, πάντα επικρατεί χάος μετά και δημιουργεί κενό δύναμης (power vacuum) με πολλά απόνερα.
Η συζήτηση αυτή είναι πολύ σημαντική και αρκετοί ειδικοί σε διπλωματία αλλά και σε τομείς ασφαλείας το έχουν θέσει προς ανάλυση. Μάλιστα, ενδιαφέρον έχει εκείνο το αστείο πείραμα ΨΕΠ που είχαν κινήσει μέσα από ΜΜΕ πώς ο Πούτιν ήταν ασθενής βαριά, που,ναι μεν, σαν πράξη ήταν απλά τραγική, όμως έφερε στο προσκήνιο ακριβώς αυτό το ενδεχόμενο. Ποιός μπορεί μετά τον Πούτιν να αναλάβει την Ρωσία;Και αν υπάρχει αυτός ο άνθρωπος, αλήθεια,θα μπορεί να κυβερνήσει ή είναι ήδη στο στόχαστρο άλλων με πιο μακρόπνοη στρατηγική πολιτική;
σχετικό άρθρο: http://www.geopolitics.com.gr/2014/11/who-will-replace-vladimir-putin-in-2018.html
Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας
IISCA Sec Group
