Για την οικονομία της Ρωσίας στα χρόνια της κλιμακούμενης παντοδυναμίας του Βλαντιμίρ Πούτιν έχουν ακουστεί πολλά. Όπως άλλωστε πολλά έχουν ακουστεί συνολικά για τον τρόπο με τον οποίο ο τελευταίος τσάρος της άλλοτε υπερδύναμης ασκεί την εξουσία, παραμερίζοντας πολιτικούς
αντιπάλους, αντιρρησίες, ακτιβιστές και διεθνείς ανταγωνιστές.
Φυσικά, κανείς δεν αναρωτήθηκε ποτέ σοβαρά… πως αλλιώς θα μπορούσε να κυβερνηθεί αυτή η αχανής και γεμάτη ιδιαιτερότητες χώρα. Όπως υποτίμησαν οι επικριτές του Βλαντιμίρ Πούτιν το γεγονός ότι επί ημερών του η Ρωσία ανέκτησε την αυτοπεποίθηση και τον αυτοσεβασμό της. Καθώς και τη θέση της ως πρωταγωνίστρια στη διεθνή σκηνή.
Ο ηγέτης του Κρεμλίνου δεν έκρυψε ποτέ ότι ανησυχεί για την οικονομία. Βλέπει την παγκόσμια κρίση, διαισθάνεται ότι οι ΗΠΑ και η ευρωζώνη κατά κύριο λόγο αποδεικνύονται κατώτερες των περιστάσεων, και βλέπει… μακριά, εκεί όπου η παγκόσμια κρίση η οποία διογκώνεται, θα επηρεάσει αναπόφευκτα και την αναπτυσσόμενη οικονομία της Ρωσίας.
Όσο… πετρέλαιο, φυσικό αέριο και λοιπούς ενεργειακούς πόρους προχωρημένης αυτάρκειας κι αν “γεννάει” η Σιβηρία, ο Πούτιν γνωρίζει ότι στην εποχή της παγκοσμιοποίησης κανείς δεν μπορεί να μείνει ανεπηρέαστος από τις διεθνείς εξελίξεις. Τα όρια του… σπιτιού του γείτονα άλλωστε, είναι μάλλον δυσδιάκριτα.
Έτσι, μιλώντας σήμερα στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Ρωσίας, ο Βλαντιμίρ Πούτιν προειδοποίησε για αρνητικές επιδράσεις στη ρωσική οικονομία λόγω της συμμετοχής της χώρας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, και των κανόνων που τον διακρίνουν.
Προετοίμασε λοιπόν ψυχολογικά την κοινή γνώμη, έδειξε εκ των προτέρων τους υπευθύνους… μακριά από το Κρεμλίνο, και εμμέσως άνοιξε τη συζήτηση για μια περισσότερο συγκροτημένη και ουσιαστική διαχείριση της παγκόσμιας οικονομίας. Δηλαδή, των συνεπειών από την κρίση της.
