Με ένα πολύ χαρακτηριστικό, (χαιρέκακο), άρθρο της η αντιπολιτευόμενη του Ερντογάν τουρκική εφημερίδα Cumhürriyet, ανέφερε πως ο μέχρι χτες παντοδύναμος σουλτάνος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερνοτογάν, ενώ έβγαινε κάθε μέρα στις πλατειές και στα κανάλια ουρλιάζοντας για να επιβάλλει στον κόσμο την απόλυτη κυριαρχία του, δεν τόλμησε μετά την γνωστοποίηση των αποτελεσμάτων των εκλογών να ξαναβγεί στο μπαλκόνι, αλλά αρκέστηκε σε μια λιτή γραπτή δήλωση καλώντας τα κόμματα να συμπεριφερθούν με σύνεση.
Ο ίδιος άνθρωπος που οδήγησε την Τουρκία στο μεγάλο οικονομικό θαύμα της πρώτης δεκαετίας της επικράτησης του, σήμερα προβάλλεται σαν ο μοιραίος άνθρωπος που θα επιφέρει την διάσπαση της χώρας του με την αλλοπρόσαλλη σουλτανική του υπεροψία, με τα προκλητικά του καμώματα όπως το υπερπολυτελές σαράι του που συναγωνίστηκε τα σουλτανικά παλάτια, με τα αλλεπάλληλα οικονομικά σκάνδαλα του γιου του Μπιλάλ, που η δικαιοσύνη τα «σκέπασε» κατόπιν εντολών του, με το σκάνδαλο της φανερής στήριξης των εγκλημάτων των Τζιχαντιστών από την ΜΙΤ, με την προκλητική του πολιτική έναντι χωρών όπως η Αίγυπτος, όπου θέλησε να επιβάλλει και εκεί το δικό του καθεστώς και τέλος με την εμμονή του να ανατρέψει τον Άσαντ της Συρίας, εμμονή που προκάλεσες την έχθρα του Ιράν αλλά και την αντιπαλότητα με την Ρωσία.
Αλλά το χειρότερο «κατόρθωμα» του ήταν ότι προκάλεσε έντονη εσωτερική πόλωση με πολλές πλευρές που θα χαίρονταν πολύ να τον έβλεπαν να εξαφανίζεται από το πολιτικό στερέωμα. Με τους κεμαλικούς είναι γνωστή η σύγκρουση του από τις αρχές της πολιτικής του επικράτησης με τις αλλεπάλληλες φυλακίσεις στρατηγών συχνά χωρίς δίκη. Με το κύκλωμα του Φετουλάχ Γκιουλέν, που στην αρχή το εκμεταλλεύτηκε για να επικρατήσει, η σύγκρουση τελευταία είχε πάρει τρομερές διαστάσεις και σε αυτήν οφείλονται οι αλλεπάλληλες μαζικές αποστρατείες αξιωματικών και των τριών οπλών καθώς και από τα σώματα ασφαλείας. Μες τους Κούρδους παρά του ότι εγκαινίασε την διαδικασία επίλυσης του προβλήματος, φάνηκε ότι στην ουσία τους ενέπαιξε στηρίζοντας τους Τζιχαντιστές εναντίον τους. Τέλος με τους Αλεβήτες η αντιπαλότητα παρέμεινε και αυξήθηκε ένεκα της επιμονής του να επιβάλλει και σε αυτούς τα δικά του ισλαμικά πρότυπα. Καταλύτης σε όλα αυτά ήταν και η αρχόμενη οικονομική ύφεση της χώρας.
Δημιουργώντας ένα στενό κύκλο ευνοούμενων στα ΜΜΕ στην ΜΙΤ που την έλεγξε πλήρως καθώς και στις ένοπλες δυνάμεις, πίστεψε πως θα γίνει ο επόμενος σουλτάνος προβάλλοντας προκλητικές επεκτατικές διεκδικήσεις σε όλες τις κατευθύνσεις.
Δυστυχώς όμως για αυτόν όλα αυτά φαίνεται πως τέλειωσαν. Το πρόβλημα τώρα είναι ότι με το τέλος του Ερντογάν διαφαίνεται η αρχή μιας μεγάλης διαδικασίας αποσταθεροποίησης με ανυπολόγιστες και άγνωστες προς το παρών συνέπειες. Οι περισσότεροι στρατηγικοί αναλυτές προβλέπουν για το επόμενο χρονικό διάστημα «καυτές» εξελίξεις στην Τουρκία, καθώς άλλη μια εστία αστάθειας δημιουργείται στην περιοχή μας.
Κάτι ήξεραν οι Άγιοι Γέροντες μας!
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
