Είναι μερικοί άνθρωποι που είναι προτιμότερο να τους βλέπεις συνέχεια στο προσκήνιο, να τους ”τρως στην μάπα” λαϊκότερα, παρά να είναι ”εξαφανισμένοι”.
Κι αυτό γιατί κάτι τέτοιοι άνθρωποι, τις λίγες φορές που ο εγωισμός τους τούς επιτρέπει να μην
έχουν επάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας, βρίσκονται κλεισμένοι σε κάτι υπόγεια και βυσσοδομούν.
Εναντίον όλων, εχθρών και φίλων, του λαού, της δημοκρατίας, των πάντων.
Γι αυτό και είναι καλύτερα να τους βλέπεις μπροστά σου, να ξέρεις τουλάχιστον τί περίπου κάνουν, λένε κι απεργάζονται.
Εν τω μεταξύ, στην γιάφκα της τρομοκρατικής οργάνωσης ”Μαξίμου”, όλοι δουλεύουν πλέον με ορίζοντα Οκτωβρίου – τέλη Οκτωβρίου.
Κάτι ξέρουν..
Ξέρουν ότι η οχιά η διμούτσουνη που ζεσταίνουν στον κόρφο τους, θα τους ρίξει.
Είναι οιονεί κανονισμένο, αλλά ανομολόγητο.
Κάτι σαν την κατάσταση του καρκινοπαθή τελευταίου σταδίου, που ενώ όλοι -και ο ίδιος- γνωρίζουν τί θα γίνει, σχεδιάζουν διακοπές για το επόμενο καλοκαίρι!!
Έτσι, οι μεν στην γιάφκα που λέγαμε, σχεδιάζουν πώς θα πέσουν στα μαλακά με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες για το ”σύστημα”, η δε χοντροχιά πώς θα επιβιώσει η ίδια μετά την πτώση που αναγκαστικά θα προκαλέσει.
Γιατί αν δεν την προκαλέσει θα έχει την τύχη του Κουρελή και του Καρατζαφύρερ!
Ποιές τελευταίες μέρες της Πομπηϊας, και ποιά παρακμή της Ρώμης, και ποιά Βυζαντινή καμαρίλα;
Εδώ ζούμε την ανείπωτη και πρωτοφανή σαπίλα ενός ολόκληρου πολιτικού τοπίου, όπου όλοι είναι μαζί με όλους, και όλοι εναντίον όλων..
Και ναι μεν, μέσα στον βάλτο και στα σκ@τά να παλεύουν τα βουβάλια..
Αλλά να υπάρχουν και βατράχια που τα υποστηρίζουν;..
