Σε προηγούμενο κείμενο είχα αναφερθεί στη θαυμάσια εποχή που θα προκύψει στο μέλλον (και μην έχετε αμφιβολίες) της κατάργησης των μετρητών. Εδώ η αναφορά. Σετάκι φυσικά με τη κατάργηση του ζωντανού χρήματος θα είναι και η κατάργηση των ζωντανών γενικότερα.
Μπορείτε να πάρετε ήδη μια γεύση αν σκεφθείτε πως οι τελευταίες «ζωντανές» εκδηλώσεις σ΄ενα πολίτευμα που υποτίθεται λειτουργεί για τον πολίτη – τη δημοκρατία – είναι άκρως ενοχλητικές, επικίνδυνες και σιγά σιγά, μία μία βγαίνουν στη παρανομία.
Η κριτική, το βρισίδι, η επανάσταση, τα υπονοούμενα ανατροπής της υπάρχουσας τάξης, η στοχοποίηση ακόμα και με βαρύτατους χαρακτηρισμούς των ενόχων, όταν γίνονται από τα φατσοβιβλία, τα τουιτεράκια και γενικότερα καλωδιωμένα είναι φυσιολογικές ενέργειες.
Αρκεί αυτοί οι καλωδιωμένοι άνθρωποι να μην κατέβουν στο πεζοδρόμιο. Προς θεού. Εκεί το πράγμα αλλάζει. Εμποδίζουν τη κυκλοφορία, την ήρεμη καθημερινότητα, τους νοικοκυραίους που φοβούνται για τις περιουσίες τους, δείχνουν μια κακή εικόνα στους φίλους μας στο εξωτερικό, δείχνουν γενικότερα μια «λαϊκίστικη – μπας κλας» αντιμετώπιση που δεν αρμόζει στην ευρωπαϊκή ευπρέπεια, το αρχοντηλίκι των καλωδιωμένων στις τζογαδόρικες κονσόλες πολιτισμένων ανθρώπων. Και διώκεται. Με κάθε τρόπο. Καταστέλλεται μέχρι να μη μείνει κανένας ζωντανός, να μπορεί να φωνάξει μαζί με το σύντροφό του ή να σταθεί απέναντι στον αντίπαλο. Να μην μπορεί κανείς να ζωγραφίζει με τα χέρια του πανώ,να κολλάει αφίσσες, να μιλάει σε ντουντούκες, να διαμαρτύρεται στα σκαλιά μιας πλατείας. Αυτού του είδους οι διαμαρτυρίες για τους ανθρώπους του μέλλοντος θα πρέπει να γίνουν τόσο παλιομοδίτικες και γραφικές όπως ο επίμονος συγγραφέας που ακόμα γράφει σε μια γραφομηχανή….
Το ίδιο θα συμβεί και με τις ζωντανές ουρές και τους ζωντανούς γκισέδες. Κάποια φορά οι ουρές για να πληρώσεις κάτι, για να ρωτήσεις πληροφορίες, για να τσακωθείς με τον υπάλληλο που τα έκανε μαντάρα, ή για να ζητήσεις τη λύση για ένα πρόβλημα θα είναι αρχαίες εικόνες, ξεπερασμένες. Ευτυχώς στο μέλλον ελάχιστοι άνθρωποι θα έχουν ανάγκη να μιλάνε live ο ένας με τον άλλον. Γιατί άλλωστε να μπαίνεις σε τέτοιο περιττό κόπο. Είναι τόσο όμορφο να στέλνεις ένα mail αντί για ένα γράμμα.. είναι τόσο όμορφο να λες σ΄αγαπώ με μια εικονίτσα προκατασκευασμένη που τη βρήκες στο site όσων αγαπάνε.. είναι τόσο ωραίο να πληρώνεις λογαριασμούς και κοιτάς σαν τον ηλίθιο μια οθόνη χωρίς να ξέρεις ούτε με τι πλήρωσες,ούτε ποιος ήταν από την άλλη μεριά που έκανε.. κλικ.. ούτε αν υπήρξε στη τελική ποτέ στη πραγματικότητα η οφειλή σου, το χρήμα σου, κι αυτός που του τα χρώσταγες.
Κι η πολιτική? Ω ε εκεί είναι το πιο όμορφο… Ηδη το βλέπεις. Περιμένεις ένα διάγγελμα από τον ανώτατο άρχοντα. Τον βλεπεις σε ένα κουτί , μια εικόνα, τώρα αν είναι ένα ολόγραμμα ή ζωντανός..θα σε γελάσω. Βλέπεις μια συνέντευξη ενός Πρωθυπουργού. Υπήρξε άραγε ποτέ? Είναι αληθινός ο δημοσιογράφος ή πρόγραμμα? Είναι αληθινός ο Πρωθυπουργός ή πρόγραμμα? Θα μπούμε στο μάτριξ ή είμαστε ήδη? Και το μάτριξ ήταν αυτό που βλέπαμε στη ταινία ή κι αυτή ήταν στημένη για να μας δείξει ότι έπρεπε για να το πάρουμε στραβά… Χρειάζεται άραγε μάτριξ, χρειάζεται ένας σκοτεινός πόλεμος,χρειάζονται οι αεροψεκασμοί, ή η πλύση εγκεφάλου όταν υπάρχει παντού , σε κάθε επίπεδο, σε κάθε έκφραση της ανθρώπινης ύπαρξης τόση αλλαζονεία, τόση ματαιοδοξία, τόση διαφθορά, τόση επιθυμία να βλάπτεις και να βλάπτεσαι. Να πληγώνεις και να πληγώνεσαι. Δεν είναι οι μηχανές που θα επιθυμίσουν να κυριαρχήσουν πάνω στον άνθρωπο είναι ο άνθρωπος που θα παραδοθεί γιατί δεν αντέχει πια να βλέπει ο ένας τον άλλον. Δεν υπάρχει στα μελλοντικά του σχέδια η λαχτάρα που έκαιγε μέσα στα στήθη εκείνου του παλιού πατροπαράδοτου δίποδου που έψάχνε με αγωνία να βρει τη θέση του στο κόσμο.. Τώρα παντού κυκλοφορούν ανόητοι, διεφθαρμένοι μικροί θεοί , που η αλλαζονεία τους είναι τόσο μεγάλη που διώχνουν από πάνω τους τα μεγάλα συναισθήματα, με αντάλλαγμα τα μακριά καλώδια.
Ο Πρωθυπουργός είπε πως θα βάλει wifi ελεύθερο, γιατί η έννοια της ελευθερίας στο μυαλό των ανθρώπων στο μέλλον, θα είναι στο ίδιο μήκος κύμματος με την ελευθερία μερικών καλωδίων. Εκεί μέσα θα αγοράζει, θα πουλάει, θα τσακώνεται, θα ερωτεύεται, ήσυχα πίσω από μια οθόνη γιατί εκεί έξω είναι πολύ κουραστικό να κυνηγάς την αληθινή ζωή. Είναι τυχαίο που κι αντιπολίτευση, η μεγάλη δύναμη ανατροπής είπε την ιστορική φράση «θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα…» δεν ήταν τρόπος του λέγειν απλά στη φράση είχε ξεχαστεί να μπει η λέξη «μόνο». Δεν χρειάζεται να παρασέρνεται ο κόσμος σε ανούσιες και ενοχλητικές συγκεντρώσεις . Πρέπει να υπάρχει μια αρχοντιά στην αντίσταση. Μέσα στο Κοινοβούλιο, στα ντόπια και ξένα σαλόνια, σε αεροπλάνα, σε ένα κλαμπ το βράδυ με ένα ποτό στο χέρι… Στον υπολογιστή. Στη χρηματηστηριακή κονσόλα. Μια videoconference που ανταλλάσουν σχέδια και ιδέες… Η παρανομία , η οργή, η αγανάκτιση πρέπει να μείνουν στο μυαλό μας σαν οι τελευταίες γραφικές εικόνες από τις πλατείες των αγανακτισμένων που μουτζώναν – τα ανθρπωάκια τα κακόμοιρα – ίδιοι νεάτερνταλ, κακοφωνία στην ομορφιά του πολ τικού μάρκετινγκ….Η παρανομία πρέπει σύντομα να περιοριστεί σε επίπεδο υποκόσμου. Στο κόσμο της νύχτας. Πρέπει να γίνει αυτόματος ο συνειρμός…
Ο φονιάς είναι παράνομος
Η απεργία είναι παράνομη
Αρα και οι απεργοί είναι φονιάδες…
Δεν υπαρχει ανάγκη να διαφυλάξουμε τη ζωή μας απλά, τη πατρίδα μας, τις ιδέες μας, υπάρχει ανάγκη να διαφυλάξουμε το δικαίωμα στα παιδιά μας και τα παιδιά τους, να υπάρχουν σαν ζωντανά πλάσματα, με σάρκα, με κόκκαλα, με αίμα, με λόγο, με σκέψη, με συναισθήματα που θα αγγίζονται, θα δαγκώνονται, θα χαϊδεύονται, θα χτυπιουνται ή θα αγκαλιάζονται ζωντανά…
