Οι Γερμανοί ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΝ για δεύτερη φορά και φέρνουν όλεθρο…
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας αποφάσισε την Τρίτη να σταματήσει την διαδικασία έγκρισης για την λειτουργία του ρωσο-γερμανικού αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2 μέχρι νεωτέρας, κίνηση που όπως θα καταλάβετε παρακάτω, άπαξ και δεν σημειωθεί κάποια αλλαγή, έχει ΙΣΤΟΡΙΚΗ και όχι μόνο ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ σημασία.
Λίγο αργότερα, ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς δήλωσε ότι πίστευε ότι ήταν πιθανό ο αγωγός να μην τεθεί ποτέ σε λειτουργία. “Σε κάθε περίπτωση, αυτή είναι μια κατάσταση στην οποία κανείς δεν πρέπει να ποντάρει σε αυτό”, είπε την Τρίτη στο γερμανικό κρατικό κανάλι ARD . «Είμαστε πολύ μακριά από αυτό τώρα», πρόσθεσε ο πολιτικός του SPD.
Από την πλευρά του, ο Sigmar Gabriel, πρώην υπουργός Εξωτερικών και νυν πρόεδρος της υπερατλαντικής ένωσης Atlantic Bridge, η οποία στοχεύει στην «εμβάθυνση της συνεργασίας μεταξύ Γερμανίας, Ευρώπης και Αμερικής σε όλα τα επίπεδα», δεν βλέπει μέλλον για τον αγωγό φυσικού αερίου.
Τέλος, ο Ρόμπερτ Χάμπεκ, ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας και Κλίματος της Γερμανίας, έκανε σήμερα την… εκτίμηση ότι η Γερμανία μπορεί να τα καταφέρει εν τέλει χωρίς ρωσικό αέριο, εάν χρειαστεί.
Όπως όλα δείχνουν, πλησιάζει, αν δεν ήρθε ήδη, το τέλος της OSTPOLITIK, η οποία απέτρεπε μέχρι στιγμής να επαναληφθούν γεγονότα του παρελθόντος με αποκορύφωμα την εισβολή των Ρώσων και την κατάληψη του Βερολίνου κατά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου.
Ως Οστπολιτίκ, θεωρείτο αρχικά η εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ της Δυτικής Γερμανίας και της Ανατολικής Ευρώπης, και ιδιαίτερα της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ή Ανατολικής Γερμανίας – DDR) που ξεκίνησε το 1969 από τον Βίλλυ Μπραντ, τέταρτο καγκελάριο της Δυτικής Γερμανίας από το 1969 έως το 1974, επικεφαλής μάλιστα του SPD, ίδιου κόμματος δηλαδή που τώρα προσπαθεί να βάλει ταφόπλακα στις ρώσο-γερμανικές σχέσεις. Είχε ξεκινήσει, προκειμένου να μην ξανασυμβεί, αυτό που έλαβε χώρα στους δρόμους της γερμανικής πρωτεύουσας και οδήγησε στην σοβιετική κατοχή το Ανατολικό Βερολίνο!
Η σχετική επιτυχία της Ostpolitik κορυφώθηκε, με την βοήθεια διεθνών συγκυριών, με την επανένωση των δύο Γερμανιών το 1990. Συνεχίστηκε εν μέρει υπό την ηγεσία Μέρκελ, καθώς ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, ως μη κομμουνιστής, είχε αρκετές συμπάθειες στους χριστιανοδημοκράτες/χριστιανοκοινωνιστές «CDU-CSU», που συνέθεταν το κυβερνητικό κόμμα της Γερμανίας.
Ωστόσο τώρα με μία πλήρως διεθνιστική κυβέρνηση στο Βερολίνο (Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι, Φιλελεύθεροι) η Ostpolitik δείχνει να τερματίζεται έπειτα από 53 χρόνια. Αν δεν αλλάξει κάτι και τα πράγματα οδηγηθούν σε σύγκρουση Ρωσίας-Ευρώπης, όπως επιθυμούν οι διεθνιστές των ΗΠΑ, τότε ο δρόμος για το Βερολίνο θα είναι ξανά ανοιχτός για τις ρωσικές δυνάμεις, καθώς η διπλωματική «ασπίδα» της Ostpolitik δεν θα υπάρχει πια.
