Στη δημοκρατία οι κατέχοντες δημόσια αξιώματα δεν τα κατέχουν μάταια, αλλά αποδίδουν πολύ περισσότερα από αυτά που παρέλαβαν επ΄ ωφελεία του λαού. Αν χρησιμοποιούν μάταια τα αξιώματα λογοδοτούν όταν έρθει ο καιρός και υποχρεούνται να αποζημιώσουν αυτούς που έβλαψαν.
Στο δημοκρατικό πολίτευμα όλες οι εξουσίες πηγάζουν απ΄το λαό. Όλες οι νομοθετικές, δικαστικές και διοικητικές πράξεις λαμβάνονται, εκδίδονται και εκτελούνται από τα αντίστοιχα όργανα της πολιτείας, εις το όνομα του λαού, ο οποίος αποτελεί το συντεταγμένο σύνολο όλων των πολιτών, πλην εκείνων που απώλεσαν την ιδιότητα του πολίτη, στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος. Στις περιπτώσεις που η δημοκρατία δεν λειτουργεί, η απώλεια της ιδιότητος του πολίτη είναι καθολική.
Όταν η δημοκρατία δεν λειτουργεί δεν είναι ο λαός πηγή όλων των εξουσιών. Τα νομοθετικά, δικαστικά και διοικητικά όργανα και οι πράξεις τους δεν έχουν νομική υπόσταση, ούτε οι πολίτες είναι αληθινοί πολίτες με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του πολίτη.
Με ένα λόγο όταν η δημοκρατία δεν λειτουργεί δεν υπάρχει νομιμότητα, αλλά γενική αυθαιρεσία. Τα όργανα του κράτους είναι ιδιώτες που ενεργούν μόνον για τον εαυτό τους.
Όταν η δημοκρατία δεν λειτουργεί,
Πρώτον, το κράτος δεν είναι νόμιμο και ασκεί την εξουσία με το ληστρικό δίκαιο.
Δεύτερον, τα άμεσα και έμμεσα όργανα του κράτους καθώς και οι πράξεις τους είναι ανυπόστατες και δεν δεσμεύουν κανέναν.
Τρίτον, η άσκηση της εξουσίας με το ληστρικό δίκαιο διαταράσσει ή και καταργεί παντελώς την ιδιότητα του πολίτη.
Τέταρτον, οι πολίτες μπορούν να ζητήσουν δικαστική προστασία για να παύσει η διατάραξη της ιδιότητας του πολίτη και η υποβάθμιση της προσωπικότητός τους.
Πέμπτον, τα δικαστήρια, ακόμα και όταν δεν λειτουργεί η δημοκρατία πρέπει να προστατεύουν τους πολίτες από τις αυθαίρετες πράξεις της εξουσίας.
Έκτον, δεδομένου ότι η μη λειτουργία της δημοκρατίας είναι γνωστή σε όλους, ο πολίτης που καταφεύγει στα δικαστήρια , για να τον προστατεύσουν από τις αυθαίρετες και παράνομες πράξεις του κράτους, δεν έχει χρεία αποδείξεων . Ο ισχυρισμός του ότι προσβάλλεται η ιδιότητα του πολίτη και τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτήν είναι γνωστός σε όλους και δε χρειάζεται άλλη απόδειξη.
Συμπέρασμα: Όταν η δημοκρατία δε λειτουργεί οι πολίτες μπορούν να καταφύγουν στη δικαιοσύνη και να ζητήσουν
1) να αναγνωριστεί η διατάραξη ή η ολοσχερής κατάργηση της ιδιότητος του πολίτη εκ μέρους του κράτους,
2) να υποχρεωθεί το κράτος και τα όργανά του να παύσουν κάθε μελλοντική διατάραξη της ιδιότητος του πολίτη και 3) να υποχρεωθούν οι υπαίτιοι της διατάραξης της ιδιότητος του πολίτη και της υποβάθμισης της προσωπικότητος σε ανάλογη αποζημίωση.
Όταν η δημοκρατία δε λειτουργεί ο δικαστής πρέπει να κάμψει την εξουσία που παρακωλύει τη λειτουργία της δημοκρατίας.
Όταν η δημοκρατία δεν λειτουργεί πρέπει να πάψει η υποταγή των πολιτών στους ιδιώτες που αυθαίρετα ασκούν την εξουσία.
Όταν η δημοκρατία δεν λειτουργεί μόνο η αποκατάστασή της πρέπει να ζητηθεί. Η να επιβληθεί. Η δημοκρατία έχει τους τρόπους να φυλάξει τον εαυτό της, αρκεί να κινητοποιήσουν τους αμυντικούς μηχανισμούς της εκείνοι που θέλουν και μπορούν να το κάνουν. Η προσφυγή στη βία είναι περιττή και είναι εναντίον των λαών. Όσο δεν ακολουθούμε την ειρηνικό οδό η συνείδησή μας εξεγείρεται. Θα λογοδοτήσουμε για την παθητικότητά μας.
Με υλικό από Μ.Ε.Λ. (Μόσχος Εμμανουήλ Λαγκουβάρδος ) , Όταν η δημοκρατία δε λειτουργεί
ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: Βασικές διατάξεις
ΤΜΗΜΑ Α’: Μορφή του πολιτεύματος
Άρθρο 1
Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
δηλαδή
Άρθρο 26
Η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τη Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση.
Η δικαστική λειτουργία ασκείται από τα δικαστήρια· οι αποφάσεις τους εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού Λαού.
Άρθρο 2
Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.
Η Ελλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών και των κρατών.
ΤΜΗΜΑ Δ’: Ακροτελεύτια διάταξη
Άρθρο 120
Το Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την Ε’ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Ιουνίου 1975.
Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.
