Η προδομένη Πατρίδα ματώνει…Θρηνεί σιωπηλά για το κατάντημα των παιδιών της. Όταν όμως οι αδικίες τους περισσέψουν και ο χαμός τους είναι βέβαιος, τότε παίρνει το φραγγέλιο και χτυπά φωνάζοντας:
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ, άρχοντες και αλαζόνες κυβερνήτες , που φτιάχνετε και ψηφίζετε άδικους νόμους παίρνοντας ως αντάλλαγμα, χρήματα και αξιώματα! Σεις που εξαπατάτε τον λαό μου υφαρπάζοντας την εμπιστοσύνη του και εκμεταλλεύεστε τον φόβο και την απελπισία του! Εσείς που επιδιώκετε να ικανοποιήσετε μόνο το ατομικό σας συμφέρον, αλήθεια γνωρίζετε σε ποιους στρώνετε κόκκινα χαλιά και με παραδίδετε στα χέρια τους; Δεν ξέρετε ανόητοι, ότι αφού πάρουν ό,τι θέλουν και δεν σας έχουν πια ανάγκη, εσάς θα καταστρέψουν πρώτα; Δεν ξέρετε ότι οι σουλτάνοι σκοτώνουν πρώτα τους υποτακτικούς τους;
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ άνδρες της δικαιοσύνης, εισαγγελείς και δικαστές, που συμπράττετε με τους φαύλους άρχοντες, καλύπτετε τα ανόσια έργα τους και με τις άδικες αποφάσεις σας συμμετέχετε στο έγκλημα που συντελείται εναντίον μου! Εσείς που δώσατε όρκο να με προστατεύετε, κλείνετε τα μάτια και τα αυτιά, σωπαίνετε και δεν εκτελείτε το καθήκον σας! Σεις που συνεργείτε για να χάνουν άνθρωποι τις περιουσίες τους, φτωχοί να μπαίνουν φυλακή επειδή αδυνατούν να πληρώσουν δυσβάστακτους φόρους, πολίτες να διώκονται επειδή τολμούν να αντιδράσουν δημόσια ενάντια στην αδικία. Σεις που αφήνετε ελεύθερους τους εγκληματίες και ανοίγετε τη πόρτα της φυλακής σε απελπισμένους οικογενειάρχες που έχουν χάσει τα πάντα. Εσείς που βοηθάτε το άδικο να γίνει νόμος και το δίκιο να διώκεται! Είστε συνεργοί και συναυτουργοί στον φόνο εναντίον μου! Να θυμάστε ότι πάνω από τη ανθρώπινη δικαιοσύνη που χειρίζεστε για το συμφέρον σας, είναι η Θεία δικαιοσύνη, και σ’ αυτήν θα δώσετε λόγο για τις πράξεις σας!
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ σεις αξιωματικοί, ορκισμένοι στρατιώτες στο όνομά μου, με βλέπετε να παραδίδομαι σε χέρια εχθρικά και δεν μιλάτε! Φωνάζετε για τον μισθό σας αλλά μένετε βουβοί μπροστά στην υποδούλωσή μου! Σεις ορκιστήκατε να με φυλάξετε με την ζωή σας! ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ;
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ σεις άνδρες του κλήρου, φωτισμένοι Ποιμένες του λαού μου, που τον αφήσατε ξέσκεπο και μόνο μπροστά στους άρπαγες και τους τοκογλύφους! Εσείς που μιλάτε για την Αλήθεια και το δίκιο Του Χριστού, πώς σωπαίνετε, στα τόσα ψεύδη των αρχόντων οι οποίοι λογίζονται μόνο το κακό, παρά τους ευλογείτε και τους παρασημοφορείτε μέσα στους ναούς;
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ διανοούμενοι εσείς, δάσκαλοι του προοδευτισμού και της επίπλαστης ελευθερίας! Σεις που διδάσκετε στα παιδιά μου να μην με αγαπούν, να ντρέπονται για μένα, που θέλετε να γίνουν άνθρωποι χωρίς ταυτότητα, γιατί τάχα οι πατρίδες δεν είναι τίποτα και δεν αξίζει να πολεμά κανείς γι αυτές. Τυφλοί οδηγοί εσείς , καλλιεργείτε το φυτώριο των νέων δούλων, που δεν θα πιστεύουν σε τίποτα για να τους εκμεταλλεύονται οι αφέντες κατά πως θέλουν. Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΜΟΥ θα πέσει πάνω στα κεφάλια σας όταν τα φιλότιμα παιδιά μου με λευτερώσουν!
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ σεις Έλληνές μου, που σκύβετε το κεφάλι από ντροπή και απελπισία! Καταφεύγετε σε ξένους τόπους, ψάχνετε για καινούργιες πατρίδες. Εδώ είν’ η γη σας! Εδώ και ο ουρανός σας! Δεν ξέρετε ότι οι πατρίδες δεν αγοράζονται, ούτε πωλούνται; Δεν τις δίνουν χάρισμα, μήτε ελεημοσύνη; Και όσους τις επιβουλεύονται, εκείνες τους εκδικούνται; Πρέπει να πολεμάς και όχι να επαιτείς γι αυτές!
ΘΑΡΣΕΙΤΕ ! Ψηλά το κεφάλι! Ελεύθερους Έλληνες γέννησα εγώ, όχι ραγιάδες!
ΛΕΥΤΕΡΙΑ (Νίκος Καζαντζάκης)
«Πηδά η φωτιά κι οι σούβλες έτοιμες
κι αυτός ολόρθος στέκει
πεθαίνει αρνούμενος το θάνατο
και λευτεριά φωνάζει
Ελευτεριά για ‘σένα χάνομαι
μα θα ‘ρθουν πίσω μου άλλοι
στρατοί οι γιοι μου και τα εγγόνια μου
και θα σ’ ελευθερώσουν
Μην κλαις κυρά κι εγώ θα αναστηθώ
και θα σ’ αρπάξω πάλε
θα σπω τις αλυσίδες της σκλαβιάς
θα καταλύω τα κάστρα
Λίγοι είμαστε κι αλίμονο στης γης
αν ξοφληθεί η γενιά μας
στρατοί οι γιοι μου και τα εγγόνια μου
και θα σ’ ελευθερώσουν»
Θωμαή Στεφανοπούλου
