οδηγήσει μια νέα ευρωπαϊκή συμφωνία, ένα new deal, μέρος του οποίου θα είναι και το ελληνικό πρόβλημα. Διαρροές, παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις και πόλεμος εντυπώσεων δημιουργούν ένα εκρηκτικό σκηνικό μέσα στο οποίο η Άνγκελα Μέρκελ, οι Βρυξέλλες, το ΔΝΤ και η επόμενη ελληνική κυβέρνηση καλούνται να συνδιαμορφώσουν μια λύση για το ελληνικό πρόβλημα η οποία θα είναι ταυτόχρονα «οδικός χάρτης» για την αποδέσμευση από τις πολιτικές λιτότητας και την εφαρμογή μιας έντονα αναπτυξιακής πολιτικής.
Το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης ορίζεται πλέον από τις αγορές, τους αναλυτές και το διεθνή Τύπο, καθώς οι κυβερνήσεις απέτυχαν να καταλήξουν εγκαίρως σε λύση. Οι πρώτες κινήσεις στη σκακιέρα είναι προαποφασισμένες και στόχος των δυο πλευρών είναι η δημιουργία τετελεσμέων και η ακύρωση ισχυρισμών.
Η Άνγκελα Μέρκελ επιδιώκει αναγνώριση του Μνημονίου με ένα νομικό τέχνασμα, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να αποδείξει έμπρακτα τη βούληση για συναινετική λύση, στα πλαίσια της Ευρωζώνης και των οργάνων της, καθώς και αποκατάσταση της πρόσβασης της Ελλάδας στις αγορές
Με πρωτοσέλιδα όπως αυτός της Deutsche Welle: «Κανείς δε θέλει Grexit. Τσίπρας-πιστωτές θα αναζητήσουν έντιμο συμβιβασμό», ή μέσω αλλαγής του γηπέδου της διαπραγμάτευσης με σύγκλιση διεθνούς διάσκεψης για το χρέος, όπως υποστηρίζει τώρα ο Χανς Βέρνερ Σιν –υιοθετώντας θέσεις του Αλέξη Τσίπρα- μπαίνουν οι βάσεις για τη συζήτηση που θα ανοίξει την επομένη των εκλογών.
Η διαφορά όμως είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα μεταβεί στο Βερολίνο αλλά στις Βρυξέλλες επιδιώκοντας σημειολογικό και πολιτικό πλήγμα στην Άνγκελα Μέρκελ, ενώ παράλληλα θα επενδύσει στην οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης με την Κομισιόν και τους Ευρωπαίους εταίρους.
Η Γερμανίδα Καγκελάριος αισθάνεται ότι βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση καθώς η παράταση του προγράμματος και η απειλή απόσυρσης των κεφαλαίων 10,9 δισ. του ΤΧΣ με την εκπνοή της, βάζει το μαχαίρι στο λαιμό της νέας ελληνικής κυβέρνησης, η οποία παράλληλα θα πρέπει να πληρώσει αρκετά δισεκατομμύρια στους πιστωτές.
Η Άνγκελα Μέρκελ έχοντας προβλέψει τη στρατηγική υψηλών τόνων που θα ακολουθήσει ο Αλέξης Τσίπρας θα καλέσει απλά την Ελλάδα να «μην αυτοκτονήσει», υποχρεώνοντας κατ ουσία την κυβέρνηση σε νέα παράταση ώστε να δοθεί χώρος και χρόνος για διαπραγματεύσεις.
Στην πολιτική, διπλωματική και νομική γλώσσα όμως η υπογραφή ή ακόμα και η αίτηση παράτασης συνεπάγεται αποδοχή του ιδίου του προγράμματος, άρα και ανανέωση της δέσμευσης της κυβέρνησης.
Στον ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζοντας τις νομικές επιπλοκές ενός τέτοιου αιτήματος αναζητούν τρόπους δημιουργίας ενός νου πλαισίου στήριξης, με την Ευρώπη μόνο, καθώς τα επιτόκια του ΔΝΤ είναι ασύμφορα για την κατάσταση της οικονομίας.
Όπως επισημαίνουν καλά πληροφορημένες πηγές το βήμα αυτό θα γίνει απευθείας προς τον EFSF-ESM και την ΕΚΤ, ζητώντας roll-over των ομολόγων μέσω μιας φόρμουλας swap, ενώ ως plan b υπάρχει και η αντικατάσταση του χρέους αυτού με νέο, ακόμα και αγορά του παλαιού από διεθνείς επενδυτές στην ανοιχτή αγορά.
Κεντρικός στόχος είναι να μην λήξουν τα ομόλογα και να μην αναγκαστεί το ελληνικό Δημόσιο να εξαντλήσει τα ταμειακά διαθέσιμα και τη ρευστότητα των τραπεζών για την εξόφληση τοκοχρεωλυσίων. sofokleousin
hellasforce.com
