Ας πούμε γιά την παγκοσμιοποίηση,μιά πολύ της μόδας
έννοια.
Κάποιοι πίστεψαν ότι η εφαρμογή της παγκοσμιοποίησης θα
έλυνε πολλά από τα αιώνια προβλήματα της ανισορροπίας
του πλούτου, ή έστω προσπάθησαν να σας πείσουν ότι θα
γινόταν έτσι.
Τι είδατε όμως στα λίγα χρόνια εφαρμογής της?Οτι οι
πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Οι ανισορροπίες οξύνθηκαν.
Γιατί?Γιατί ήταν μόνο οικονομική παγκοσμιοποίηση και όχι
κοινωνική
παγκοσμιοποίηση.Νομίσατε ότι πίσω από τον πρώτο όρο
κρύβονταν οι ίσες ευκαιρίες ροής του χρήματος προς όλους
χωρίς περιορισμούς λόγω
καταγωγής,περιοχής,φυλής,θρησκείας.
Αλλά στη πραγματικότητα κρυβόταν η δυνατότητα του
οικονομικού κεφαλαίου να διεισδύει και να
καταληστεύει,χωρίς καν τους ελάχιστους παλιούς
περιορισμούς.
Κάποτε,γιά να αφαιμάξεις ένα λαό,έπρεπε να κάνεις πόλεμο
γιά να τον κατακτήσεις..Αργότερα,βρέθηκε και το κόλπο να
εγκαθιδρύεις μιά δικτατορία μιά δικτατορία από πρόθυμα και
διεφθαρμένα τμήματα του λαού αυτού.
Μιά δικτατορία που με αντάλλαγμα τον δικό της
πλούτο,ξεπουλούσε τον πλούτο της χώρας της προς
εσένα.Τώρα είναι πιό ραφιναρισμένα τα πράγματα.
Γιά να αφαιμάξεις ένα λαό,αρκεί να στήσεις το πλέγμα των
επιχειρήσεων σου.Κι αν γιά κάποιους δεν μπορείς να το κάνεις
τόσο διακριτικά,εφευρίσκεις ένα λόγο γιά σύντομο πόλεμο.
Αλλά δεν θέλεις να αφήσεις τα στρατεύματά σου,δεν είναι
αυτός ο στόχος σου,αυτά είναι ξεπερασμένα
πράγματα.
Αποχωρείς γρήγορα αφήνοντας τις επιχειρήσεις σου.
«Οικονομική παγκοσμιοποίηση»,»οικονομία της αγοράς».
τι ωραίες λέξεις γιά να κρύβουν μιά τόσο απεχθή ληστεία!
Κοινωνική παγκοσμιοποίηση ίσως πετύχετε κάποτε.
Αυτός εξάλλου είναι και ο στόχος του σχεδίου με τους
εθελοντές.
Κοινωνική «οικονομία της αγοράς»,δεν υπάρχει.
Ξεχάστε το,μην ξεγελιέστε.Η οικονομία της αγοράς έχει
αγοραστή,πωλητή,ανταγωνισμό.
Ο αγοραστής θα πουλήσει και τη μάνα του γιά να αγοράσει
φθηνά τις πρώτες ύλες ,ώστε ως πωλητής να είναι
ανταγωνιστικός.Να είναι ανταγωνιστικός σε σχέση με άλλους
πωλητές,ώστε να πουλήσει στον πελάτη του,στον αγοραστή
του.
Διαφορετικά ο αγοραστής του θα πάει σε άλλον πωλητή ο
οποίος πουλάει πιό φθηνά,επειδή ως αγοραστής κατάφερε
εκτός από τη μάνα του να πουλήσει και το θεό του.Αυτό
είναι το τρίπτυχο
Αγοραστής-πωλητής-ανταγωνισμός.
Αυτό το τρίπτυχο είναι που κάνει τους
εκπροσώπους του οικονομικού
κεφαλαίου να μαλώνουν πολλές φορές
και μεταξύ τους.
Γι’αυτό βλέπεις κάποιες φορές αυτός που
πούλησε τη μάνα του,να κατηγορεί
αυτόν που ήταν πιό ξύπνιος και
κατάφερε να πουλήσει και τον Θεό
του…..
(σημειώσεις από το βιβλίο ,”Γύρνα την κούπα ανάποδα και
βγες από την ουρά!“)
