– οι μεγαλύτεροι σεισμοί στην αμερικανική ιστορία.
Γράφει η Cynthia McKanzie -από το MessageToEagle.com –
Το 1811, ένας μεγάλος φωτεινός κομήτης εμφανίστηκε στον ουρανό. Ήταν ορατός με γυμνό μάτι για περίπου 260 ημέρες. Στις ΗΠΑ, ο κομήτης ονομάστηκε Κομήτης του Tecumseh και οι Ευρωπαίοι το ονόμασαν “Κομήτης του Ναπολέοντα”.
Την τελευταία φορά που ο κομήτης ήταν πέρασε από τη γη, ήταν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αιγύπτιου Φαραώ Ραμσή ΙΙ, 3.065 χρόνια πριν. Την άφιξη του κομήτη του Tecumseh ακολούθησαν οι σεισμοί της Νέας Μαδρίτης, οι μεγαλύτεροι σεισμοί στην αμερικανική ιστορία, τα γεγονότα που συνδέονται με την προφητεία του Μαύρου Ήλιου.
Πρέπει να προστεθεί ότι ο Προφήτης είχε έρθει σε επαφή με αστρονόμους, που του είπαν, ότι η ηλιακή έκλειψη θα πραγματοποιηθεί εκείνη τη χρονιά. Ένας «μαύρος ήλιος» ειπώθηκε από τους Ινδιάνους για να προβλέψει έναν πόλεμο, και ο πόλεμος ξεκίνησε από τον κυβερνήτη Χάρισον το Νοέμβριο. Οι πόλεμοι με τους Ινδιάνους και τους Βρετανούς θα κράτησουν μέχρι το 1813. Μετά την ημέρα του “Μαύρου Κυρ” Τεκούμσε και του αδελφού του, ο Προφήτης προσέλκυσε ακόμα περισσότερους οπαδούς.
Στις 6 Νοεμβρίου 1811, ο κυβερνήτης Χάρισον επιτέθηκε στην πόλη του Προφήτη με περισσότερους από 1.000 άνδρες και αυτή ήταν η αρχή του πολέμου του Tecumseh. Το Tecumseh ήταν στα ινδικά χωριά Shawnee και Delaware κοντά στο ακρωτήριο Girardeau, 50 μίλια βόρεια του επικεφαλής της Νέας Μαδρίτης, όταν ο πρώτος σεισμός χτύπησε στις 16 Δεκεμβρίου 1811.Οι μεγαλύτεροι σεισμοί στην αμερικανική ιστορία
Ο πρώτος σεισμός ήταν μεγέθους 7,7 στην κλίμακα Ρίχτερ, αλλά ορισμένοι πρότειναν ότι είναι πολύ υψηλότερος. Έξι ώρες αργότερα ένας δεύτερος σεισμός έπληξε την ίδια περιοχή και πάλι. Αυτοί δεν ήταν συνηθισμένοι σεισμοί. Ήχοι απομακρυσμένης βροντής και έντονες εκρήξεις συνοδεύονταν από τους σεισμούς. Το επίκεντρο ήταν πιθανώς τοποθετημένο σε μικρή απόσταση από την σημερινή Νέα Μαδρίτη.
Τους σεισμούς ένιωθαν έντονα σε 130.000 τετραγωνικά μίλια απόσταση και μέτρια για συνολικά σχεδόν 3 εκατομμύρια μίλια. Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό και διαδεδομένο. Η αναταραχή ήταν τόσο βίαιη που δημιούργησε τη λίμνη Reelfoot, δεκαπέντε μίλια νότια της Νέας Μαδρίτης και έπνιξε τους κατοίκους ενός ολόκληρου ινδικού χωριού κατά μήκος του Μισισιπή.
Ο ποταμός “έτρεξε προς τα πίσω” για αρκετές ώρες, κάτι που μπορεί να ήταν ένα φαινόμενο όπως το τσουνάμι, το οποίο επιδεινώθηκε από την έκρηξη των υπόγειων υδάτων, για μίλια κατά μήκος της ακτής, γεγονός που προκάλεσε ταχεία αύξηση της στάθμης του νερού στην κοίτη του ποταμού.
Τα κύματα σοκ από τον πρώτο σεισμό έγιναν αισθητά μέχρι την ανατολική ακτή και βόρεια στο Κεμπέκ.
Οι σεισμοί έγιναν αισθητοί μέχρι το Λευκό Οίκο και λέγεται ότι οι καμπάνες της εκκλησίας στη Βοστώνη χτύπησαν μόνες τους. Λίγο πριν τον πρώτο σεισμό, οι άνθρωποι ανέφεραν περίεργη συμπεριφορά των ζώων. Πολλά ζώα ήταν νευρικά και φοβισμένα. Τα οικόσιτα ζώα έγιναν άγρια, και τα άγρια ζώα έγιναν θηρία. Τα φίδια βγήκαν από το έδαφος από την αδρανοποίηση. Τα κοπάδια των πάπιων και των χηνών προσγειώθηκαν κοντά στους ανθρώπους.
Καθώς οι σεισμοί συνεχίστηκαν, ο Tecumseh ταξίδεψε στην πόλη του Προφήτη, αλλά δεν μπορούσε να φτάσει μέχρι το Φεβρουάριο του 1812. Ο Tecumseh επέζησε από τους σεισμούς, αλλά αργότερα σκοτώθηκε στον Καναδά το 1813.
Στις 7 Φεβρουαρίου, ένας τρίτος μεγάλος σεισμός έπληξε την περιοχή. Μετά τον σεισμό της 7ης Φεβρουαρίου, οι πλοιοκτήτες ανέφεραν ότι ο Μισισιπής έτρεξε στην πραγματικότητα για αρκετές ώρες. Είχαν σημειωθεί περίπου 2.000 δονήσεις, μεγάλες και μικρές.
Δυστυχώς, δεν υπάρχει σχεδόν καμία γραπτή ιστορία, για το τι έζησαν οι Αμερικανοί κατά τη διάρκεια αυτής της φρικτής φυσικής καταστροφής. Οι ντόπιοι Ινδιάνοι είχαν μια προφορική ιστορία μεγάλων σεισμικών γεγονότων, που εμφανίστηκαν μέσα στις μνήμες των πρεσβυτέρων τους, αλλά οι γεωλόγοι λένε ότι κανένας στις φυλές τους δεν θα είχε βιώσει τίποτα απομακρυσμένα όπως αυτό.Το Steamboat της Νέας Ορλεάνης έζησε τους σεισμούς
Ένας γραπτός απολογισμός των πρώτων τρομερών εβδομάδων της καταστροφής προέρχεται από το παρθένο ταξίδι του ατμοπλοίου “Νέας Ορλεάνης”, του πρώτου αιολικού αλεξίπτωτου που είχε πετάξει στα νερά του Μισισιπή. Η “Νέα Ορλεάνη” ξεκίνησε από το Πίτσμπουργκ στις 20 Οκτωβρίου 1811, και πήγε για τη Νέα Ορλεάνη. Ο καπετάνιος Νικόλαος Ρούσβελτ είχε φέρει μαζί του τη νεαρή σύζυγό του, την κόρη τους δύο ετών, και ένα σκύλο Λαμπραντόρ.
Στις 16 Δεκεμβρίου, το ατμόπλοιο ήταν αγκυροβολημένο κοντά στο Owensboro, στο Kentucky, περίπου 200 μίλια ανατολικά της Νέας Μαδρίτης, του Μιζούρι. Ο σκύλος τους, η Τίγρη, επέμενε να παραμείνει στην καμπίνα μαζί τους αντί να κοιμάται στο κατάστρωμα. Χωρίς να το συνειδητοποιήσουν, κατευθύνονταν κατευθείαν προς το επίκεντρο του μεγαλύτερου σεισμού στην αμερικανική ιστορία.
Τα Πλωτά στη μέση του ποταμού Ohio προστατεύονταν από τους σεισμούς που έπληξαν τη γη. Ο κίνδυνος που αντιμετώπιζαν ήταν τα πτώματα των δέντρων, η εξαφάνιση νησιών και η κατάρρευση των ποταμών. Μετά την είσοδό τους στην Ινδιάνικη Επικράτεια στις 18 Δεκεμβρίου, κυνηγήθηκαν από Ινδιάνους, οι οποίοι πίστευαν ότι ο “καυσωτής πυρκαγιάς” προκάλεσε τον σεισμό, αλλά κατάφεραν να αποφύγουν τη σύλληψη ξεπερνώντας τους.
Χιλιάδες δένδρα έπεφταν στα νερά του Μισισιπή καθώς προσέγγισαν τη Νέα Μαδρίτη στις 19 Δεκεμβρίου, τρεις ημέρες μετά τον σεισμό. Διαπίστωσαν ότι η πόλη της Νέας Μαδρίτης είχε καταστραφεί. Δεν τολμούσαν να σταματήσουν και να πάρουν μερικούς επιζώντες,, με το φόβο ότι δεν είχαν ξεπεράσει και δεν είχαν προμήθειες.
Το πιο ανησυχητικό ήταν το γεγονός ότι δεν είχαν δει μια βάρκα να ανεβαίνει τον ποταμό, σε τρεις ημέρες. Βλέπουν ναυάγια και εγκαταλειμμένα σκάφη.
Ήταν αναμφισβήτητα σχεδόν ένα θαύμα που επέζησαν και συνέχισαν. Συνδέθηκαν σε ένα νησί και το νησί βυθίστηκε τη νύχτα. Ο σκύλος τους, ο Τίγρης, τους προειδοποίησε για τις επερχόμενες δονήσεις. Στις 22 Δεκεμβρίου συναντήθηκαν με τον Βρετανό φυσιοδίφη, John Bradbury, σε μια βάρκα στο στόμιο του ποταμού St. Francis, ο οποίος τους είπε ότι η πόλη της Big Prairie καταστράφηκε.
Ολόκληρο το πλήρωμα, συμπεριλαμβανομένου του σκύλου, επέζησε. Έφτασαν στη Νέα Ορλεάνη στις 10 Ιανουαρίου 1812, ασφαλείς και υγιείς, αφού ταξίδευαν 1.900 μίλια από το Πίτσμπουργκ, στο πρώτο ατμόπλοιο, για να ταξιδέψουν στα δυτικά ύδατα.
Την εποχή των σεισμών, περίπου τέσσερις χιλιάδες κάτοικοι ζούσαν στην περιοχή, όπου έπληξε τους Μεγάλους Κουέμους, με περίπου το ήμισυ εκείνων που βρίσκονταν στη Νέα Μαδρίτη και γύρω από αυτήν. Αν μια παρόμοια φυσική καταστροφή συνέβαινε στη σύγχρονη εποχή, με την υψηλή πληθυσμιακή μας πυκνότητα και την πολύπλοκη υποδομή μας, θα διασφάλιζε σοβαρές ζημιές σε όλη την κοιλάδα του Μισισιπή, με αναπόφευκτο χάος και καταστροφή.
Τρεις από τους σεισμούς βρίσκονται στον κατάλογο των κορυφαίων σεισμών της Αμερικής: ο πρώτος στις 16 Δεκεμβρίου 1811, μεγέθους 8.1 της κλίμακας Ρίχτερ. Ο δεύτερος στις 23 Ιανουαρίου 1812, στα 7.8 ρίχτερ. και ο τρίτος στις 7 Φεβρουαρίου 1812, με μέγεθος έως και 8,8 ρίχτερ.
Ο μεγάλος κομήτης του 1812, ο Tecumseh Comet, ήταν τόσο μεγάλος που εκτιμάται ότι ήταν πάνω από ένα εκατομμύριο μίλια κατά μήκος, σχεδόν πενήντα τοις εκατό μεγαλύτερος από τον δικό μας Ήλιο.
Η προφητεία του Μαύρου Ήλιου ακολουθήθηκε από τους καταστροφικούς σεισμούς. Αυτά τα γεγονότα εξακολουθούν να κάνουν πολλούς να αναρωτιούνται εάν ο Προφήτης προέβλεψε το μέλλον. Αν ήταν όλα απλά μια σύμπτωση.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΑΠΟ ΤΟ MESSAGE TO EAGLE : corfiatiko.blogspot.gr
![Ηγέτης διά Καλπονοθείας; [Ενώ μετά βίας συγκεντρώνει μόλις 3,8% οι δημοσκόποι τον χρίζουν στην 2η θέση!]](https://www.triklopodia.gr/wp-content/uploads/2026/06/tsiprastikasdamanakiP2AAA-1-120x86.jpg)
