Κυρία και Κύριε του Κοινοβουλίου της Χώρας μας,
Έχει περάσει ένας χρόνος και πλέον, από τη στιγμή που ο Ελληνικός Λαός άσκησε το εκλογικό του δικαίωμα υπό δυσμενέστατες, όσο και πρωτόγνωρες για αυτή τη γενιά συνθήκες.
Φαινομενικά και μόνον ο Ελληνικός Λαός εμπιστεύτηκε την έξοδο της Χώρας από την κρίση στο συγκυβερνητικό σχήμα της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της ΔΗ.Μ.ΑΡ.
Όλοι πλέον ξέρουμε ότι μιλάμε για την Κυβέρνηση του κυρίου Σαμαρά. Τα λοιπά ανδρείκελα τόσο τρέμουν τη φυλακή, όσο λατρεύουν τον κυνισμό και τη μισαλλοδοξία τους, όταν κοιτούν τον καθρέφτη.
Και αποτελεί αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα ότι η ψήφος του ελληνικού Λαού υφαρπάχθη, αφού άλλο ήταν το προεκλογικό πρόγραμμα, με το οποίο η ΝΔ διεκδίκησε την εξουσία, και άλλο – για την ακρίβεια το αντίθετο – αυτό που εφάρμοσε, συντασσόμενη πλήρως και σε πολλές περιπτώσεις με το παραπάνω, με τις επιταγές των Ευρωπαίων και διεθνών δανειστών μας, εκχωρώντας ουσία και τύποις την Εθνική μας Κυριαρχία, μετατρέποντας στην πράξη την Ελλάδα από ελεύθερο ευρωπαϊκό κράτος σε γερμανικό προτεκτοράτο.
Και αποτελεί σαφέστατη ύβρι προς το πολίτευμα που εδώ γεννήθηκε, να λέμε ότι ζούμε υπό καθεστώς Κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και – συνακόλουθα – Δημοκρατίας.
Αυτόν τον τελευταίο χρόνο, όλοι εμείς οι πολίτες – και δε θα χρησιμοποιήσουμε τον όρο «απλοί πολίτες», γιατί έτσι θα πρέπει να δεχθούμε ότι υπάρχουν και οι πολίτες «ειδικοί», καλύτεροι, ανώτεροι, πιο χρήσιμοι και πιο σπουδαίοι ή ό,τι άλλο θέτει τον πλούσιο πάνω από τον φτωχό – παρακολουθούμε την καθημερινότητά μας να γίνεται όλο και πιο δύσκολη, τα εισοδήματά μας να μειώνονται συνεχώς, τις οικογένειές μας να μετρούν «συν έναν» άνεργο, τους συγγενείς να κρύβουν ότι στα μέλη της οικογενείας υπάρχει κι ένας αυτόχειρας, τα νοσοκομεία να καταρρέουν, τις δομές της εκπαίδευσης να συρρικνώνονται, τα παιδιά μας να μην απολαμβάνουν το αγαθό της δημόσιας δωρεάν παιδείας, τους εργαζόμενους σε όλη την επικράτεια να στερούνται συστηματικά τα εργασιακά τους δικαιώματα.
Αλλά το θέμα δεν είναι τι κάνει ο λαός, γιατί ο λαός στη Δημοκρατία αφήνει τις τύχες του στα χέρια των εκπροσώπων του.
Κι εδώ υπάρχει άτοπο.
Βλέπεις, αυτόν τον τελευταίο χρόνο εσύ, κυρία και κύριε του Εθνικού Κοινοβουλίου, υπήρξες θεατής, παρατηρητής, μέτοχος, συμμέτοχος, αμέτοχος, αντιτιθέμενος, αντιδρών ή καταγγέλλων ενάντια σε μια σειρά νομικών πράξεων έκφρασης εξουσίας, – πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, προεδρικών διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων – κατ’ εντολή και καθ’ υπόδειξιν των εξωχώριων εταίρων μας, πράξεων οι οποίες παραβίασαν το Σύνταγμα και τους υφιστάμενους Νομούς, που παρέκαμψαν την κοινοβουλευτική διαδικασία απαξιώνοντας τη λειτουργία της Βουλής, παράγοντας στην πράξη νέο Σύνταγμα, που ακύρωσαν εν τοις πράγμασι την Εθνική μας Ανεξαρτησία, την Κοινωνική Δικαιοσύνη, την Ισότητα.
Κυρία και Κύριε του Εθνικού Κοινοβουλίου,
Θέλεις να σταθείς στο πλευρό του δοκιμαζόμενου Ελληνικού Λαού και να στηρίξεις τις ελπίδες του σε ένα καλύτερο αύριο;
Θέλεις να βάλεις φρένο στην ασκούμενη κυβερνητική πολιτική της κοινωνικής και οικονομικής εξαθλίωσης ενός ολόκληρου Λαού;
Θέλεις να συμβάλεις στην έξοδο της Πατρίδας μας από την τεχνητή κρίση, στην οποία μας έχουν βυθίσει;
Θέλεις να σταματήσεις τη γενοκτονία ενός ολόκληρου Έθνους που σήμερα βρίσκεται εν εξελίξει μέσω της μείωσης των γεννήσεων, την μετανάστευση των νέων μας, τον αργό θάνατο των ηλικιωμένων γονέων μας;
Θέλεις να βάλεις φρένο στην κοινωνική εξαθλίωση των πολιτών αυτής της Χώρας;
Θέλεις να στηρίξεις τον αγώνα όλων των επαγγελματικών κλάδων που δειλά δειλά αποκτά χαρακτήρα γενικής πολιτικής απεργίας;
Θέλεις να ανακτήσει η Χώρα μας την Εθνική της Ανεξαρτησία και Κυριαρχία;
Θέλεις να καταστεί εκ νέου η Ελλάδα μια Χώρα Δικαίου;
Αναρωτιέσαι πώς;
Με τον μόνο τρόπο που μπορείς. Μέχρι τώρα προσπάθησες εντός του Εθνικού Κοινοβουλίου, το οποίο τίμησες με την παρουσία σου και τις ενέργειές σου, αλλά δεν είχε αποτέλεσμα η προσπάθειά σου.
Ήρθε η ώρα να κάνεις την υπέρβαση. ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ.
Επιτέλους, παραιτήσου από τη θέση σου.
Δεν έχεις κάτι άλλο να προσφέρεις εντός ενός θεσμού, ο οποίος έχει πλέον απαξιωθεί πλήρως και εκμηδενιστεί. Πρέπει τώρα να σταματήσεις να νομιμοποιείς με την παρουσία σου εντός του Κοινοβουλίου την Συνταγματική εκτροπή που καταγγέλλεις.
Μην παρέχεις με την παρουσία σου το άλλοθι της νομιμοποίησης που χρησιμοποιούν για να παρουσιάζουν τις πράξεις τους ως αποτέλεσμα δημοκρατικών διεργασιών.
Αν το κάνεις εσύ, αν το κάνουν και οι άλλοι, αν το κάνουν πολλοί, αν το κάνετε όλοι μαζί, αν παραιτηθείτε από τις θέσεις σας σε κάθε εκλογική περιφέρεια τότε οι εκλογές είναι αναπόφευκτες και η ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής δεδομένη.
Αν το κάνεις αυτό, αν έρθεις μαζί μας, αν γίνεις ένα με εμάς, θα τα καταφέρουμε.
Και όλοι μαζί θα προχωρήσουμε σε Συντακτική Εθνοσυνέλευση, θα δημιουργήσουμε νέο Σύνταγμα, Σύνταγμα από τον Ελληνικό Λαό για τον Ελληνικό Λαό.
Όλοι μαζί θα αλλάξουμε τον ρου της Ιστορίας.
Όλοι μαζί θα αποκαταστήσουμε τη Δημοκρατία στη Χώρα που την γέννησε.
Μας συγχωρείς τον ενικό στην επιστολή μας. Δεν υποκρύπτει έλλειψη σεβασμού στο πρόσωπό σου. Υποκρύπτει ειλικρινή αμεσότητα.
Άλλωστε εκπρόσωπός μας είσαι, εμείς σε έχουμε επιλέξει να λειτουργείς για λογαριασμό μας, γνωστοί είμαστε, τους ίδιους αγώνες δίνουμε, τις ίδιες αγωνίες έχουμε, την ίδια Πατρίδα αγαπάμε.
Κυρία και Κύριε του Εθνικού Κοινοβουλίου,
Μην περιμένεις να πέσουν.
Ρίξ’ τους εσύ. Αυτό θέλουμε να κάνεις.
Θέλουμε να προκαλέσεις τις εκλογές που δεν θέλουν να διεξάγουν.
Δεν ξεχνώ. Δεν συγχωρώ. Δεν σιωπώ.
