Γράφει ο Μιχάλης Τζανάκης
Αξιότιμοι κύριοι βουλευτές,
Απολαμβάνετε το- ύψιστης τιμής- προνόμιο να μας εκπροσωπείτε ως νομοθέτες στο πλαίσιο της
κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ωστόσο, δυστυχώς για εσάς αλλά και για εμάς, ο προορισμός σας πλέον δεν είναι η εκπροσώπηση ημών, άρα καλό είναι να επαναπροσδιορίσετε τη σκοπιμότητα παραμονής σας σε θέση και ρόλο που μελλοντικά φαίνεται ότι θ’ αποτελέσει για σας ιστορικό όνειδος.
Δυστυχώς για εσάς και εμάς, τα πάντα κρίνονται εκ των αποτελεσμάτων και όχι από τις όποιες προθέσεις ή τις όποιες ιδεοληπτικές αγκυλώσεις. Η χώρα σας και η χώρα μας διαλύεται και αποσυντίθεται κοινωνικά, οικονομικά, δημογραφικά. Η συστηματική και προκλητικά αντιαισθητική προπαγάνδα δεν καλύπτει πλέον την «αφρικανοποίηση» της χώρας. Ουδείς νοήμων και νηφάλιος πολίτης δεν πείθεται με «υποθετικούς λόγους», που παρατείνουν το δράμα των Ελλήνων και τους δημιουργούν φρούδες ελπίδες.
Η διάχυτη αίσθηση που υπάρχει στην κοινωνία είναι ότι μετέχετε σε κομματικούς σχηματισμούς, χρηματοδοτούμενους από την κοινωνία, οι οποίοι λειτουργούς ως χώροι οργανωμένου εγκλήματος. Είστε αρκετά ευφυείς, ώστε δε χρειάζεται παράθεση παραδειγμάτων. Τα κόμματα – αναφέρομαι στα κόμματα εξουσίας για τα οποία υπάρχουν άπειρα τεκμήρια- λειτούργησαν χώροι εκκόλαψης εγκληματιών.
Αυτή τη στιγμή το νομοθετικό σας έργο, φαντάζομαι δε σας εκφράζει, αφού αντίκειται στις βασικές συνταγματικές αρχές. Οι νόμοι που καθημερινά ψηφίζετε είναι καθ’ υπαγόρευση των «δανειστών» κι εξυπηρετούν αποκλειστικά συμφέροντα τραπεζών –τραπεζιτών για να το πούμε πιο συγκεκριμένα- και απ’ ότι φαίνεται εξυπηρετούν κάποιους βορειοευρωπαίους και όχι μόνο συνταξιούχους που προσβλέπουν στην εύκολη απόκτηση ακίνητης περιουσίας στη χώρα.
Δεν ξέρω κατά πόσο απολαμβάνετε τη βουλευτική σας έδρα σε μια περίοδο απόλυτης ανωμαλίας που εκπροσωπείτε τη νομοθετική εξουσία σ’ ένα κράτος που δεν είναι κυρίαρχο, επομένως το «άλλοθι» της εκλογικής νομιμοποίησης σας είναι σαθρό.
Εκλεχθήκατε με κριτήριο δεσμεύσεις σας που και να θέλετε να εκπληρώσετε δεν μπορείτε. Αμείβεστε για κάτι που δεν κάνετε και υπηρετείτε κάτι που δεν πιστεύετε – φαντάζομαι.
Στοιχειώδης αξιοπρέπεια νομίζω ότι διαθέτετε, φαντάζομαι και κοινή λογική. Η Ιστορία είναι αμείλικτη και να είστε σίγουροι πως δε θα είναι η Ρεπούση αυτή που θα σας κρίνει. Μετέχετε ενεργά στο ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ενός λαού και δουλεύετε μόνο για τους ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΕΣ που καραδοκούν.
Σας ευχαριστούμε για την προθυμοποίηση σας να συμβάλλετε στη «σωτηρία» μας, αλλά, ανεξάρτητα απ’ τις προθέσεις σας, αποτύχατε οικτρά. Η παραμονή σας πλέον στο βουλευτικό θώκο είναι απολύτως ιδιοτελής και αποτέλεσμα νοσηρής αρχομανίας. Δεν εκπροσωπείτε καμιά Ελληνική εξουσία και κανέναν Έλληνα πολίτη – υποκειμενική εκτίμηση μεν, στηριζόμενη σε αντικειμενικά όμως αποτελέσματα.
Αν επιθυμείτε να προσφέρετε την τελευταία και μέγιστη εθνική προσφορά διατρανώστε την κραυγή αγωνίας σ’ όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου ότι « εδώ συντελείται μια ολοκληρωτική εθνική καταστροφή». Θα είναι η σπουδαιότερη προσφορά και θα μας έχετε όλους δίπλα σας. Προλάβετε τα χειρότερα για όλους. Προλάβετε άλλη μια εθνική τραγωδία που θα χρεωθείτε εσείς.
Παραιτηθείτε τώρα!!!
Καμιά ελπίδα δεν παρέχετε για το μέλλον των επόμενων γενιών. Πρέπει να γεννηθούμε απ’ την αρχή. Πολίτες, πολιτικοί, κόμματα. Είναι η καλύτερη στιγμή για όλους. Συμβάλλετε έστω με τον τρόπο σας στην αναγέννηση ενός λαού.
Σας παραπέμπω (στίχοι 453-455) στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, καθώς και στο ποίημα του Γ. Σεφέρη «Επί Ασπαλάθων», (στίχοι 15-20), με τη συμβουλή μην υποτιμάτε ποτέ λογοτεχνικά κείμενα, ειδικά του διαμετρήματος των παραπάνω δημιουργών. Φαντάζομαι έχετε υπόψη σας το τριαδικό σχήμα «ύβρις, τίσις, νέμεσις».
Μην αποδομείτε άλλο τις έννοιες «κράτος» και «νόμος». Μην ταυτιστείτε με μια σκοτεινή περίοδο της Ελληνικής Ιστορίας, ανάλογη με άλλες που μιαίνουν ακόμα το έθνος μας.
Ο χρόνος σας τελειώνει, αφού είναι ανάλογος με το δικό μας χρόνο. Η κλεψύδρα σας είναι ίδια με τη δική μας…
