Άνοιξα την τηλεόραση στην πτωχευμένη χώρα μου και είδα στα ίδια με πριν κανάλια των ίδιων μιντιαρχών, τους ίδιους παρουσιαστές να έχουν καλεσμένα τα ίδια πολιτικά πρόσωπα από τα ίδια κόμματα, τα οποία έπαιζαν το ίδιο θέατρο, για να κρατήσουν τα πρόβατα στις κομματικές στάνες και που όλοι αυτοί μαζί χρεοκόπησαν τη χώρα μου.
Συνειδητοποίησα λοιπόν ότι με όλο αυτό το πλέγμα που
μας έχει τυλίξει και μας πνίγει, πηγαίνουμε γραμμή για τον πάτο και την απώλεια των πάντων.
Και να πεις ότι οι πολιτικοί μας αντιμάχονται για κάποια ουσιαστική εξουσία, σε μια χώρα με εθνική κυριαρχία, κομμάτια να γίνει. Εδώ τσακώνονται για το ποιος και πως θα εκτελέσει τις εντολές του Σόϊμπλε. Απλοί κοτζαμπάσηδες – φοροεισπράκτορες είναι, που μάχονται για μια δοτή καρέκλα.
Σε όσα κράτη έχουν πτωχεύσει, αλλάζουν τα πάντα συθέμελα. Νέοι θεσμοί, νέα πρόσωπα και νέες κοινωνικές δυνάμεις αναδεικνύονται. Σε μας δεν έχει αλλάξει τίποτε απολύτως και όσο αυτό δεν ανατρέπεται, κανένα καλύτερο μέλλον δεν έχουμε.
