«Πάγκους» έστρωσαν τα Κόμματα με γνωστά και άγνωστα πρόσωπα και «λαχταριστά» κορμιά και προκαλούν «πάρτε πράμα που…σαλεύει!…».
Ο τίτλος της σημερινής μου ανάρτησης προέκυψε από την σημειολογική αναζήτηση κάποιου προσδιορισμού που ως έννοια θα μπορούσε να αποδώσει, να σκιαγραφήσει με επιτυχία, το «πνεύμα της εποχής» μας.
Νομίζω ότι ο τίτλος αντιδιαστέλλει νοηματικά το χθες με το σήμερα, ενώ ταυτόχρονα επιβεβαιώνει το «έξις δευτέρα φύσις» για όσους καθιερώθηκαν στο συλλογικό μας υποσυνείδητο με τη βοήθεια των Μέσων μαζικής Επικοινωνίας, ως «τηλεπερσόνες» και «μοντέλα» με την TV ως αιχμή του δόρατος …
Ρωμαϊκή η τακτική: «Λιγοστεύει ο Άρτος περισσεύει το…Θέαμα!»
Στη χώρα όπου κάποτε ανθούσε η «φαιδρή πορτοκαλιά», ενώ τις τελευταίες δεκαετίες διανθίζεται από δάση κεραιών λήψης τηλεοπτικών σημάτων, ζούμε και πάλι εμπειρίες μιας αμιγώς τηλεοπτικής προεκλογικής περιόδου που εστιάζεται στις πιο κρίσιμες εκλογές μετά το καλοκαίρι του 1974.
Κάποιοι λένε ότι εμείς οι Έλληνες που «ψηνόμαστε στη σούβλα της γνωστής διεθνώς τρόικας, ίσως αποδείξουμε μια για πάντα ότι είμαστε αθεράπευτα… «κοψοχέρηδες!».
Προσωπικά, βασιζόμενος στα μέχρι σήμερα δεδομένα και τις ελάχιστες γνώσεις μου σε θέματα κοινωνιολογικού-ψυχολογικού προβληματισμού διατηρώ, ζητώντας την κατανόησή σας, κάποιες επιφυλάξεις, και θα περιμένω την 26η Ιανουαρίου…καρτερικά!
Η πραγματικότητα θα «σκάσει μύτη» στα exit polls απόγευμα της 25ης και θα φανεί καθαρά στις 26 Ιανουαρίου.
Το «μαύρισμα» τρομάζει τους 2 μέχρι τις παραμονές του 2015 Συν πρωθυπουργούς μας που επιμένουν με τη βοήθεια των συστημικών ΜΜΕ και τα εμφανή επικοινωνιακά παιχνίδια όπως την ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ και την αδυναμία εξόδου στις…Αγορές εάν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ!..
«Μπαλκόνια» απαιτούσαν κάποτε οι καιροί, και στην περασμένη γενιά οι τότε πολιτικοί μονομάχοι, Γεώργιος και μετά Ανδρέας Παπανδρέου και Κωνσταντίνος Καραμανλής βγαίνοντας στα μπαλκόνια σαγήνευαν τα πλήθη, τιθάσευαν ή αποδέσμευαν πάθη συμπαρασύροντας τις λαϊκές μάζες σε παραλήρημα ενθουσιασμού με τη δύναμη της γλώσσας του στόματός τους και το «μπαλκονάτο» της γλώσσας του σώματός τους!…
ΠΑΡΑΘΥΡΑ έχει επιβάλει η ΤV και αυτά καθορίζουν εδώ και πολλά χρόνια ως «επιλογές», φυσικά με τις δικές μας «άκριτες» ψήφους, αμέτρητους υποψηφίους Βουλευτές και Ευρωβουλευτές, Δημοτικούς και Περιφερειακούς «Άρχοντες» εις επίρρωση του λαϊκού μας άσματος: «έβγα στο παραθύρι σου ξανθέ βασιλικέ μου…» ή μάλλον «σας καθιέρωσαν
τα τηλεοπτικά παράθυρα ξανθοί και μελαχρινοί μου ηθοποιοί, μοντέλα, δημοσιογράφοι, παίκτες, επιστήμονες…»
Άρα σας επιλέγω και σας ψηφίζω!…
Η πολιτική είναι η Τέχνη του εφικτού, αρέσκονται να μας υπενθυμίζουν αρχηγοί κομμάτων και αρχηγίσκοι κάθε μικρής ή μεγάλης παρέας που συνθέτουν τις κομματικές νομενκλατούρες.
«Το μήνυμα είναι το μέσο», είχε πει επιτυχημένα στη δεκατία του 19670 ο Marschall McLuhan (http://www.youtube.com/watch?v=ImaH51F4HBw).
Ιανουάριος 2015 στην Ελλάδα της τρόικα, των συστημικών ΜΜΕ, και της έλλειψης των κλασικών «debates» η γλώσσα του σώματος των πολιτικών Αρχηγών στους καθιερωμένους ΜΟΝΟΛΟΓΟΥΣ σε αμιγώς Κομματικά ακροατήρια μεταφέρει αντίστροφα μηνύματα από όσα λέει η γλώσσα του στόματός τους …
Τέλος πιά τα «μπαλκόνια» σαν τα θερινά σινεμά!..
Προσωπικά μου λείπουν εκείνοι οι πολιτικοί ηγέτες, τα μπαλκόνια και τα προγράμματα, μου λείπει ο ουσιαστικός λόγος, ενώ «φλομώσαμε» με κενές νοημάτων «πομφόλυγες!»
