Πήραν οι πένες φωτιά για το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας του Αναστασιάδη. Φρίκη, αίσχος, ντροπή, κατάντια και όλα τα ωραία ακούστηκαν. Προσβολή του νεκρού, προσβολή της δημοσιογραφίας, προσβολή της αξιοπρέπειας. Για τους εφημεριδάδες ήταν ένα χτύπημα κάτω από την μέση αν σκεφθεί
κανείς πόσες φυλλάδες πούλησε ο Θέμος κρεμώντας τον Φύσσα στα μανταλάκια, πόσα κλικ έγιναν στην ηλεκτρονική του σελίδα και αυτοί δεν το μπόρεσαν. Βέβαια, οι δημοσιογράφοι όλων των άλλων εντύπων έκαναν κάτι που είναι πιο αισχρό. Είτε παρήγγειλαν δημοσκοπήσεις για την πρόθεση ψήφου μετά την δολοφονία του Φύσσα, είτε δημοσιεύουν σήμερα κατά κόρον τις δημοσκοπήσεις με την φωτογραφία του Φύσσα, ζωντανό και χαμογελαστό, σε ένθετη φωτογραφία πάνω από τα ραβδογράμματα των δημοσκοπήσεων.
“Πόσο άλλαξε το ποσοστό της Χ.Α μετά την δολοφονία Φύσσα;”, είναι οι επικεφαλίδες που κοσμούν τα ολοσέλιδα των τυπικών και αξιοπρεπών εφημερίδων. Όχι, αυτοί δεν κρέμασαν στα μανταλάκια το κορμί του Φύσσα να ψυχορραγεί, αυτοί έβαλαν στην πλάστιγγα των εργοδοτών κομμάτων τους την αξία μιας ανθρώπινης ζωής για δούνε πόσο κόστισε. Κόστισε 2% και πού πήγε αυτό το 2%; Πήγε αριστερά, πήγε δεξιά, πήγε στον διάολο;
Από τη μια ο Θέμος ως ξεδιάντροπη τσούλα και από την άλλη οι σοβαροί του χώρου ως μοιρολογίστρες που κατά βάθος χαίρονται για τον θάνατο γιατί θα βγάλουν και το μεροκαματάκι τους από το σκηνικό του μοιρολογιού. Μυξοπαρθένες της δημογραφίας που θέλουν να κάνουν τα βίτσια τους αλλά συγκρατούνται γιατί ξέρουν ότι το καλύτερο αλισβερίσι γίνεται με την παρθενιά άθικτη.-
