29/01/2025
Γράφει ο Γεωπολιτικός Αναλυτής Pepe Escobar
[Περιληπτικό σημείωμα μεταφραστή. Μια διαφορετική ανάλυση από αυτές που κυκλοφορούν στον Δυτικό κόσμο. Μιλάει κάποιος πληροφοριοδότης από μέσα (Insider), που ξέρει πολύ καλά την κατάσταση στην Τουρκία & το τοπίο που διαμορφώνεται στην Συρία. Δεν μας αποκαλύπτει ο όνομα του, για ευνόητους λόγους, πάντως είναι ένα από «τα καλύτερα ανεξάρτητα αναλυτικά μυαλά που υπάρχουν από την Προύσα μέχρι το Ντιγιάρμπακιρ» μας λέει ο Πέπε Εσκομπάρ. Συμπεραίνουμε ότι πρέπει να είναι κάποιος τουρκοποιημένος Κούρδος, καθηγητής πανεπιστημίου ή διανοούμενος, μια και η ματιά του είναι κοφτερή σαν ξυράφι, και πιθανόν να προσεγγίζει την αλήθεια περισσότερο από κάθε άλλον αναλυτή. Η οπτική του γωνία είναι ανεξάρτητη.
Περιληπτικά: Μας λέει ότι ο Ερντογάν είναι παγιδευμένος μέσα στις ίδιες τις αντιφάσεις του. Ο Σουλτάνος, στην πραγματικότητα μοιάζει με το ρεπαπάκι, πού είναι κόκκινο απ’ έξω και άσπρο από μέσα: Ο ντούρος Ισλαμιστής Έρντι είναι στην πραγματικότητα Δυτικόστροφος, και πατάει αυτή την στιγμή, ισορροπεί προς το παρόν, σε δύο βάρκες. Είναι και με το ΝΑΤΟ & ταυτόχρονα και με τους BRICS. Ονειρεύεται όταν κοιμάται, την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι αφελής, μια και ο καιρός των μικρών αυτοκρατοριών έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ούτε οι πανίσχυροι Ισραηλινοί που και αυτοί έχουν ανάλογους Μεγάλο-ιδεατισμούς, θα του το επιτρέψουν, ούτε οι Δυτικοί, χώρια ότι υπάρχει και ο κίνδυνος να εξοργίσει τον Αραβικό κόσμο, και να τον στριμώξουν στην γωνία. Και αντί για «μαλλί να φύγει κουρεμένος.» Έτσι, παρά τους σχεδιασμούς του Σουλτάνου, η κατάσταση στράβωσε, και κατέληξε τώρα να έχει στα χέρια του μια λαχταριστή αλλά καυτή πατάτα που λέγεται συριακό μωσαϊκό. Η Σύρια που ξέραμε δεν υπάρχει πια, εξαφανίστηκε μαζί με την πτώση του Άσαντ. Τώρα είναι ένα γεωγραφικός χώρος.
Ο Πέπε Εσκομπάρ, ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη, και εκεί στην πανέμορφη, αριστοκρατική συνοικία του Πέραν, στο σταυροδρόμι της Κωνσταντινούπολης, που σήμερα λέγεται Μπέγιογλου, σε μία ταβέρνα, μεταξύ μεζέδων & ρακί, πήρε αυτή την καταπληκτική συνέντευξη.
Γράφει ο Pepe Escobar στο πρόλογο του:
Στο τραπέζι μας υπάρχει ένα γεωπολιτικό συμπόσιο, το οποίο το σερβίρουν μερικά από τα καλύτερα ανεξάρτητα αναλυτικά μυαλά από την Προύσα μέχρι το Ντιγιάρμπακιρ. Όμως τα κλειστά στόματα που ξέρουν πολλά δεν ανοίγουν, έστω και σε αυτόν, τον πιο πολυσύχναστο δρόμο της Πόλης, στον Ιστικλάλ, χωρίς μεζέδες & ρακί.
Η Λεωφόρος Ιστικλάλ, η Οδός του Πέραν. Από εδώ άρχισε το Σεπτέμβριο του 1955, η οργανωμένη επίθεση, κατά των περιουσιών των Ελλήνων, που λεηλάτησε και πυρπόλησε ελληνικές ιδιοκτησίες στην Κωνσταντινούπολη. Πολλά σπίτια στην Οδό του Πέραν είναι ακόμη εγκαταλελειμμένα.
[σ.μ. Η Λεωφόρος Ιστικλάλ, δεν είναι άλλη από την Μεγάλη Οδός του Πέραν, μήκους 3 χιλιομέτρων, που είναι γεμάτος από εμπορικά καταστήματα, αρκετά από τα οποία ήταν ιδιοκτησία Ρωμιών, μέχρι τα Σεπτεμβριανά του 1955, που ξεκινά από τη πλατεία Ταξίμ, και φτάνει μέχρι τον Γαλατά.]
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ – (ISTANBUL) – Το σκηνικό στο οποίο πήρα αυτή την συνέτευξη είναι ένα τσερκέζικο (κιρκάσιο) εστιατόριο στη θρυλική οδό Ιστικλάλ, στην ιστορική όμορφη συνοικία Μπέγιογλου. [*Το Beyoğlu είναι η περιοχή του Πέραν. Το όνομα αυτό ίσως προήλθε από τη διαμονή εκεί του βασιλόπαιδος (μπέη-ογλού) Αλεξίου, γιου του τελευταίου αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Ιωάννη Δ΄, που εγκατέστησε εκεί αιχμάλωτος από τον Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής, μετά την άλωση της Τραπεζούντας (1461).]
Στο τραπέζι βρίσκεται ένα γεωπολιτικό συμπόσιο ─ σερβιρισμένο «από κάποιον που είναι από τα καλύτερα ανεξάρτητα αναλυτικά μυαλά από την Προύσα έως το Ντιγιάρμπακιρ. Το μενού ─ εκτός από μια πανδαισία μεζέδων─ είναι απλό: Μόνο δύο γενικές ερωτήσεις υπέβαλα στον συνομιλητή μας, σχετικά με την προσέγγιση του Σουλτάνου Ερντογάν στους BRICS και τη κατάσταση στην Συρία, γράφει ο Πέπε Εσκομπάρ.
Ακολουθεί μια συνοπτική περίληψη του δείπνου μας ─ πολύ διαφορετική από τον κατακλυσμό της δυτικής προπαγάνδας που έχουμε σερβιριστεί & καταβροχθίσει τους 2 τελευταίους μήνες σχετικά με την Συρία. Απολαύστε την με μια γενναία δόση από το καλύτερο οινοπνευματώδες ποτό αράκ (ρακί). Και αφήστε το λεκτικό τραπέζι να έχει τον πρώτο – και τον τελευταίο – λόγο.
Σχετικά με τους BRICS: Ο Έρντι προσποιείται ότι θα Προσχωρήσει στους BRICS, για να αποσπάσει παραχωρήσεις & οφέλη από τους Δυτικούς. Είναι ένα Ρεπανάκι, κόκκινο απ’ έξω, άσπρο από μέσα. Ισλαμιστής & δυτικόστροφος και με τους BRICS & με το ΝΑΤΟ
«Η Τουρκική Δημοκρατία αισθάνεται τον εαυτό της ως μέρος της Δύσης. Αν κοιτάξουμε τους ηγέτες των πολιτικών μας κομμάτων και τις Τουρκικές ελίτ, δεξιές ή αριστερές, δεν υπάρχει καμία διαφορά. Ίσως ένα μικρό τμήμα της Ανατολίας (Ανατολής) να διαφοροποιείται … Απλούστατα: Η Άγκυρα χρησιμοποιεί τη συμμετοχή της στις BRICS, ως ένα διαπραγματευτικό χαρτί έναντι της Δύσης, για να την εκβιάσει και να αρπάξει περισσότερα, να ωφεληθεί, προσποιούμενη ότι θα πάει με τους BRICS, αν δεν της κάνουν τα χατήρια».
Ερώτηση: Μπορεί η Τουρκία να Ενταχθεί ταυτόχρονα στους BRICS & στο ΝΑΤΟ;
«Όχι. Ο Ερντογάν δεν έχει ξεκάθαρα σχέδια για το μέλλον. Μετά τον Ερντογάν, μετά τον θάνατο του, δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση, καμία εγγύηση, για το μέλλον του κόμματος ΑΚΡ, του κόμματος του, ούτε της Τουρκίας, γιατί είναι προσωποπαγές. Δεν μπόρεσαν ─ παρά τις τόσες προσπάθειες ─ να στήσουν ένα κανονικό, μόνιμο σύστημα, που να μπορεί να σταθεί όρθιο. Έχουμε ένα σύστημα διακυβέρνησης ειδικά κατασκευασμένο για τον Ερντογάν. Λαμβάνουμε φυσικό αέριο από τη Ρωσία. Αγοράζουμε υλικά από την Κίνα, τα συναρμολογούμε στα Τουρκικά εργοστάσια και τα πουλάμε στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Έχουμε πλεονεκτήματα στο εξωτερικό εμπόριο σε σύγκριση με την ΕΕ, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύει η Τουρκική κυβέρνηση. Το μεγαλύτερο εμπορικό έλλειμμα μας είναι έναντι της Ρωσίας – και στη συνέχεια της Κίνας. Αυτή είναι η ιδιαίτερη θέση μας – και εξηγεί το γιατί η Άγκυρα δεν θέλει να χάσει την και ανατολική επιλογή της. Είναι ουσιαστικά με την Δύση αλλά δεν θέλει να αφήσει και την Ανατολή. Και την ίδια στιγμή, ταυτόχρονα, εξαρτόμαστε από τη Δύση για να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας. Όλα αυτά εξηγούν τη μοναδική, την ιδιόρρυθμη, εξωτερική πολιτική της Τουρκίας».
Ερώτηση: Επομένως, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι η Άγκυρα θα συμφωνήσει σε μια μόνιμη συνεργασία με τις χώρες BRICS;
«Όχι, αλλά η Άγκυρα δεν θα κλείσει εντελώς την πόρτα στις χώρες των BRICS. Η Τουρκία γνωρίζει ότι η Δύση χάνει τη δύναμή της, και βαθμιαία παρακμάζει. Υπάρχουν νέες δυναμικές, αναδυόμενες δυνάμεις, αλλά ταυτόχρονα δεν είμαστε μια εντελώς ανεξάρτητη δύναμη».
Για τους Τρεις Πυλώνες της Τουρκικής κοινωνίας: «Δεν μπορείς να σκεφτείς τη γεωπολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται χωρίς να έχεις κάποια ιδεολογία. Ένα πρίσμα από το οποίο να βλέπεις τα εξελισσόμενα γεγονότα. Ο Ερντογάν και το κόμμα του ΑΚΡ αποφάσισαν ότι είναι δυνατή η ενσωμάτωση της Τουρκίας, στην Δύση, μόνο με ένα ιδιόμορφο φιλελεύθερο-ισλαμικό σχέδιο, ένα δύσκολο μονοπάτι. Σχεδόν δύο γενιές Τούρκων μεγάλωσε περπατώντας αυτό το μονοπάτι μαζί του – και οι οποίες δεν ξέρουν τι έχει προηγηθεί. Είναι ταυτόχρονα, Νεο-Οθωμανοί, Ισλαμιστές, τύποι υπέρ της αραβοποίησης. Αν κάποιος στην Τουρκική Δημοκρατία υποστηρίζει ανοιχτά τον Ισλαμισμό, είναι ιδεολογικά αραβοποιημένος & όχι δυτικοποιημένος.
Εδώ, στην Τουρκία έχουμε Τρεις Πυλώνες: 1. Ο πρώτος είναι μια Εθνικιστική προοπτική – έχουμε δεξιό Κεμαλισμό και αριστερό Κεμαλισμό, ο Κεμαλισμός εμφανίζεται με δύο κεφαλές. 2. Ο άλλος είναι μια Δυτικόστροφη προοπτική. 3. Και ο τρίτος δρόμος είναι Ισλαμιστικός, επίσης χωρισμένος σε δύο παρατάξεις – η μία παράταξη είναι Εθνικιστική και η άλλη είναι Φιλελεύθερη Ισλαμιστική, πλήρως ενσωματωμένη με τους Δυτικούς θεσμούς, τις ΜΚΟ και το χρηματιστικό κεφάλαιο. Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι ο Woke-ισμός και ο Ισλαμισμός είναι οι δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος. Αυτοί οι τύποι χρησιμοποιούν το Τουρκικό Κράτος, προσποιούνται ότι είναι Ισλαμιστές, για να μπορούν με άνεση να ελίσσονται στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Μέσης Ανατολής, αλλά στην πραγματικότητα στοχεύουν στη δυτικά προσανατολισμένη νεοφιλελεύθερη οικονομία, πολιτική και κοινωνία. Μοιάζουν με με τα ρεπανάκια, από έξω πουλούν Ισλαμισμό, ενώ από μέσα είναι γνήσιοι Δυτικοί».
Ο Νεο-Οθωμανισμός, αναβίωσε: «Η Δύση σχεδίασε το μέλλον της Συρίας μαζί τους – με τους Νεο-Οθωμανούς. Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Γάζας, ο Ερντογάν συνέχισε να στέλνει κανονικά πετρέλαιο στο Ισραήλ, ήταν ένα θέμα δημοσίων σχέσεων για τον Ερντογάν, για εσωτερική κατανάλωση, να παρουσιάζεται ο Έρντι ως φιλοπαλαιστίνιος. Πρέπει να κολακεύσει λεκτικά και μόνο στους υποστηρικτές του Αντιιμπεριαλιστικού, Ισλαμιστικού τμήματος της Τουρκικής κοινωνίας.
Το πρόβλημα για τον Ερντογάν είναι ότι η Τουρκία διαφέρει από τις Αραβικές χώρες, ενώ το Τουρκικό κεφάλαιο συνδέεται στενά με τη Δύση, και εν μέρει με τη Ρωσία, μια η Τουρκία εξαρτάται κατά 40% από τη Ρωσική ενέργεια, από το φυσικό αέριο. Η Άγκυρα πρέπει να ενεργήσει με ισορροπημένο τρόπο, να κρατήσει εύθραυστες ισορροπίες, αλλά αυτό δεν αλλάζει τη συνολική εικόνα: Το Τουρκικό κεφάλαιο υποστηρίζει τον Ερντογάν και επωφελείται από τον Ερντογάν, συμπεριλαμβανομένου του 40% των εξαγωγών της Τουρκίας προς την Ευρώπη. Όσον αφορά τους BRICS, μπορούν να διαχειριστούν αυτή τη σχέση, αλλά ποτέ δεν θα συμφωνήσουν να γίνουν άμεσα μέλη τους.
Ο Σουλτάνος δεν κοιμάται ποτέ, για αυτό και δεν βλέπει ιδεολογικά όνειρα & οράματα: «Ο Ερντογάν είναι πραγματιστής, συμφεροντολόγος. Ιδεολογικά, από νοοτροπία. Μπορεί εύκολα να προδώσει τους Παλαιστίνιους, ενώ φωνάζει υπέρ των Παλαιστινίων. Μπορεί να είναι πολύ ισχυρός και να κατανοεί πώς λειτουργεί το κρατικό σύστημα, αλλά δεν απολαμβάνει την απόλυτη υποστήριξη της Τουρκικής κοινωνίας για να κυβερνήσει αποτελεσματικά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προσπαθεί πάντα κρατά να κάποιου είδους ισορροπίας. Είναι ισορροπιστής, ανάμεσα σε αντίστροφες τάσεις.».
Μπορούμε να πούμε ότι τώρα που το ευρύτερο Ιντλιμπιστάν (της Βόριας Συρίας) είναι υπό τον έλεγχο της Τουρκικής μυστικής υπηρεσίας της ΜΙΤ – με τον Τζολάνι κυρίαρχο στην Δαμασκό, ως ένα από τα κύρια κέρδη που κατάφερε η Τουρκία, τους τελευταίους μήνες, αν όχι το πιο σημαντικό.
Η ΜΙΤ γνώριζε τις δυνατότητες της HTS, της φατρίας του Τζολάνι, και ήξερε ότι αυτός ο δεν θα σταματούσε στο Χαλέπι;
Απάντηση: «Όχι, (οι Τούρκοι) δεν θέλανε να φτάσουν μέχρι τη Δαμασκό. Αυτό ήταν το αρχικό σχέδιο. Ο σκοπός της επιχείρησης αυτής ήταν να επιτεθεί στο καθεστώς Άσαντ. Ο στόχος δεν ήταν η κατάληψη της Δαμασκού. Αυτό ήταν το καλύτερο αλλά απροσδόκητο αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης. Η στρατιωτική ηγεσία των τζιχαντιστών της HTS δήλωσε ότι «χάσαμε τους καλύτερους μαχητές μας τις πρώτες στιγμές της επιχείρησης». Αλλά στη συνέχεια ήρθε η απροσδόκητη κατάρρευση του Συριακού στρατού, από μέσα».
Τι θέλει λοιπόν πραγματικά ο Ερντογάν; Θέλει να κυριαρχήσει στο Χαλέπι ή σε όλη τη Δυτική Συρία;
«Η Συρία ήταν πριν 100 χρόνια μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Ερντογάν, στα όνειρά του, εξακολουθεί να ονειρεύεται την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό οραματίζεται. Αλλά γνωρίζει ότι τα όρια της Τουρκίας είναι περιορισμένα. Στην προσπάθειά της να κυβερνήσει τη Συρία μπορεί να προκαλέσει τους Άραβες. Ο Αραβικός κόσμος, μπορεί να εξοργιστεί και έξαλλος, να στραφεί εναντίον της Τουρκίας. Είναι δυνατόν ─ εν μέρει μόνο─ να εγκατασταθεί μια κυβέρνηση πληρεξουσίων της Τουρκίας στη Δαμασκό. Αυτό ήθελε ο Ερντογάν και το ζήτησε, υπομονετικά από την κυβέρνηση Άσαντ, μόλις πριν από έξι μήνες, δεν ήθελε να τον ανατρέψει, αυτό προέκυψε από την αιφνίδια κατάρρευση του Συριακού στρατού.
Ο Ερντογάν παρακάλεσε, τον ικέτευσε τον Άσαντ, «Σας παρακαλώ, ελάτε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων». Όπως αποδείχθηκε, το εννοούσε πραγματικά με ειλικρίνεια. Ο Τζολάνι δήλωσε ότι: «Ανησυχούσαμε πραγματικά για το μήπως και ο Άσαντ αποδεχθεί αυτή την γενναιόδωρη προσφορά του Ερντογάν». Αυτό ήταν το μεγάλο λάθος της κυβέρνησης Άσαντ. Ο Άσαντ είχε ήδη χάσει την ικανότητα να κυβερνά τη χώρα. Η Άγκυρα δεν ήθελε ποτέ την ξαφνική πτώση της κυβέρνησης Άσαντ. Δεν είναι εύκολο να κυβερνήσει κανείς αυτό το χάος, αυτό το θρησκευτικό, εθνικό και πολιτικό μωσαϊκό που υπάρχει στην Συρία. Και η Τουρκία, δεν μπορεί, δεν έχει τη στρατιωτική ικανότητα να συμμαζέψει αυτό το χάος. Θα ήταν μια θανάσιμη παγίδα να μπλεχτεί εκεί. Ούτε και ο Τζολάνι με την φατρία του, την HTS, μπορεί. Και χωρίς την Τουρκική ενίσχυση, η κυβέρνηση Τζολάνι δεν μπορεί να επιβιώσει μέσα σε αυτό το χάος, ούτε μία εβδομάδα».
Ερώτηση: Επομένως, η Συρία ως Επαρχία του Νέο-Οθωμανισμού δεν πρόκειται να Υπάρξει;
«Σωστά. Και αυτή δεν είναι μόνο η στρατηγική της Τουρκίας. Αυτή είναι η στρατηγική των ΗΠΑ & του Ισραήλ επίσης. Θέλουν να καντονοποιήσουν, να μπακλαβαδοποιήσουν, να κομματιάσουν τη Συρία. Ότι θα έχει απομείνει φυσικά από αυτήν. Έτσι, έχει καταφέρει κάτι, αλλά δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει ακόμα την δουλειά, αυτό που επιδιώκει. Δεν ξέρουμε τι θα συμβεί στη συνέχεια. Θυμηθείτε ότι πριν από τις 7 Οκτωβρίου 2023, με την «Καταιγίδα του Αλ-Άκτσα», που εξαπέλυσε αυτοκτονικά η Χαμάς, γεωπολιτικά κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει το τι θα συνέβαινε στη Γάζα. Στην περίπτωση της Συρίας, αυτό το σχέδιο ήταν ένα κοινό σχέδιο, Τουρκίας-Δύσης. Ξεκίνησε το 2011. Με την εξέγερση της λεγόμενης «Αραβικής Άνοιξης». Ο κύριος στόχος ήταν ένας και ξεκάθαρος, να ενσωματωθεί η Συρία στον Δυτικό κόσμο.
«Αυτό το σχέδιο απέτυχε, αλλά οι Αμερικανοί μπόρεσαν και χώθηκαν εκεί στην Συρία, επειδή δημιούργησαν με πανουργία μια επωνυμία, ένα εμπορικό σήμα, που ονομάζεται «ISIS» & «Ισλαμικό Κράτος», ενώ ταυτόχρονα καλόπιασαν και επένδυσαν στους αφελείς Κούρδους. Τελικά όμως, η Τουρκία πήρε την Ιντλίμπ, την Βόρεια Συρία. Αυτό ήταν απαραίτητο τότε, εκείνη την εποχή, επειδή η Συρία, η Ρωσία, το Ιράν, δεν είναι σαν τους Αμερικανούς ή τους Ισλαμιστές που συνδέονται & τρέφονται με την Αμερική, δεν είναι μια καταστροφική δύναμη. Βήμα προς βήμα, βαθμιαία, ήθελαν να «κερδίσουν» την Τουρκία, να την πάρουν με το μέρος τους, με τη «ειρηνευτική διαδικασία» της Αστάνα.»
«Μετά από μια περίπου δεκαετία στρατιωτικών συγκρούσεων, τελικά, αφού η Τουρκία παρέμεινε προσκολλημένη στην πολιτική των ΗΠΑ & περίμενε & περίμενε & πάλι περίμενε με υπομονή … τώρα έχει στα χέρια της κάτι διαφορετικό από αυτό που αρχικά ήθελε και σχεδίασε. Δηλαδή πήρε στα χέρια της μια λαχταριστή αλλά καυτή πατάτα, που λέγεται συριακό μωσαϊκό & χάος. Και αυτή είναι μια ανησυχητική, αμφίρροπη κατάσταση, που μπορεί να αποτελέσει μεγάλη απειλή για την Τουρκία. Από την αρχή ο Έρντι δεν ήθελε την διχοτόμηση της Συρίας. Σήμερα, δεν είναι καν βέβαιο, ότι οι Αμερικανοί θα επιτρέψουν στην Τουρκία να εκπαιδεύσει τον νέο Συριακό στρατό. Η Δύση έχει πλέον πλήρη οικονομική επιρροή & πολιτική κυριαρχία στην Συρία, δηλαδή ότι απέμεινε από αυτή».
ΠΗΓΗ: https://dissident.one/wat-sultan-erdogan-werkelijk-van-plan-is
Μετάφραση: ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
