Αποσκοπεί στον απόλυτο εξοβελισμό κάθε φωνής αντίστασης και πατριωτισμού στο εσωτερικό του, η οποία επιχειρεί κάποια προσχήματα έστω να μην αποκαθηλωθούν στο ρευστό και ευμετάβλητο μετεκλογικό σκηνικό.
Το ότι η χώρα βαδίζει ολοταχώς για εκλογές, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο. Ντόπιες και ξένες δημοσκοπήσεις, εγχώριες και εισαγόμενες πολιτικές αναλύσεις, αλλά και υπαγορευόμενες «νουθεσίες» για την επόμενη μέρα από τα ΜΜΕ της διαπλοκής, δεν αφήνουν πλέον την ελάχιστη επ αυτού αμφιβολία.
Πέντε χρόνια τώρα η χώρα αποδομείται με την τυπική συγκατάθεση μιας πλειοψηφίας ξεφτιλισμένων, που αν και αμελέτητοι ψηφίζουν «ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ», αλλά είναι πρακτικά δύσκολο να εξασφαλιστεί ο απαιτούμενος αριθμός των ξεφωνημένων που θα συμμαχήσει μαζί της, για την ανάδειξη του νέου αχυρανθρώπου που θα επικυρώνει αναντίρρητα τα διατάγματα της Κατοχής.
Επομένως τα βλέμματα όλων έχουν στραφεί, στη διασφάλιση των προϋποθέσεων, έτσι ώστε η επόμενη μέρα να μην κλονίσει ουσιαστικά το κατοχικό καθεστώς, τις επιδιώξεις του και τους μηχανισμούς του. Επιδιώκουν οι αναλαμπές της επόμενης μέρας να περιοριστούν σε…
επικοινωνιακού τύπου ανώδυνα πυροτεχνήματα. Και όλα αυτά προκειμένου να εμπεδωθεί στην κοινωνία, πως στο «μονόδρομο» της καταστροφής που κάποιοι άλλοι επέλεξαν για λογαριασμό της, το μοναδικό που δικαιούται είναι να νομιμοποιεί με την ψήφο της τον εκάστοτε κατοχικό τοποτηρητή.
Καταλύτης για τη διασφάλιση του «ομαλού» για όλους αυτούς μετεκλογικού σκηνικού, δεν είναι μονάχα η απόλυτα συμβιβασμένη ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ… Δεν είναι μονάχα τα πράσινα σαπρόφυτα, που έσπευσαν να εισβάλλουν σ αυτόν παίρνοντας θέση ως έμπειροι διεκδικητές πρωταγωνιστικού ρόλου, στο επερχόμενο ροζουλί λαμογιστάν που οσονούπω θα ανακύψει…
Είναι πρωτίστως η ίδια η πράσινη συμμορία που με την όποια της παραλλαγή (Παπανδρεϊκή ή Βενιζελική), που αν δεν τεθεί υπό ανελέητο διωγμό από την ίδια την κοινωνία πρώτα απ όλα (και πριν αναλάβουν το ρόλο που απορρέει από το Σύνταγμα οι ίδιοι οι δικαστές), θα συνεχίσει να λειτουργεί ως επικίνδυνος Δούρειος Ίππος διαφθοράς, δωσιλογικής συνδιαλλαγής αλλά και πολιτικής διολίσθησης σε ότι πιο βρώμικο και ταπεινωτικό πέρασε ποτέ απ αυτό τον τόπο.
Ο εναγκαλισμός επομένως του ΣΥΡΙΖΑ με τα πράσινα σαπρόφυτα, αλλά και η από πολλούς χορογραφούμενη διαχειριστική θεσμική του συνύπαρξη με την όποια παραλλαγή της πράσινης συμμορίας, αποσκοπεί στον απόλυτο εξοβελισμό κάθε φωνής αντίστασης και πατριωτισμού στο εσωτερικό του, η οποία επιχειρεί κάποια προσχήματα έστω να μην αποκαθηλωθούν στο ρευστό και ευμετάβλητο μετεκλογικό σκηνικό.
Ένα ωστόσο είναι βέβαιο…
Αυτή η διαδικασία της καθολικής ενσωμάτωσης του ΣΥΡΙΖΑ στο άρμα της Κατοχής, δε θα είναι μια εύκολη υπόθεση, αφού ο κίνδυνος να εξοργίσει το όποιο ριζοσπαστικοποιημένο τμήμα του παραμένει ισχυρός, και σε συνδυασμό με γενικότερες πολιτικές εξελίξεις και δράσεις,ενδέχεται να τροφοδοτήσει ένα κίνημα εξέγερσης απηυδισμένο και αηδιασμένο από τις αλλεπάλληλες διαψεύσεις των προσδοκιών του, το οποίο ενδέχεται να προσλάβει διαστάσεις ανεξέλεγκτες για την Ελλάδα, αλλά και το χαρακτήρα ντόμινο για την Ευρωπαϊκή Ήπειρο συνολικά.
Αυτό ακριβώς είναι το ατύχημα που τρομάζει της πολιτικές συμμορίες της Ευρώπης και γι αυτόν ακριβώς το λόγο η κοινωνία οφείλει να προετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα.
