Ακόμη είναι νωρίς για να αποφανθούν οι αρμόδιοι ποιος είναι πίσω από την έκρηξη στο μετρό της Αγίας Πετρούπολης. Ομως, γράφει το Politico, δεν θα αποτελούσε έκπληξη αν πίσω από αυτό το «χτύπημα» βρίσκονται διεθνείς τρομοκράτες.
Η Ρωσία παίρνει τη θέση των ΗΠΑ ως νο1 εχθρός της Αλ Κάιντα, του Ισλαμικού Κράτους και άλλων οργανώσεων τζιχαντιστών, αναφέρει η ανάλυση του Politico. Αυτή η αλλαγή έχει τις ρίζες της στις πρόσφατες ενέργειες της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή, μεταξύ άλλων η κλιμάκωση της παρέμβασης στη Συρία και οι κινήσεις για τη Λιβύη, μετά την πρόσφατη ανάπτυξη ειδικών δυνάμεων σε αεροπορική βάση στην Αίγυπτο.
Αυτές οι κινήσεις έχουν προκαλέσει την οργή σουνιτών μαχητών σε όλο τον κόσμο, συνεχίζει το δημοσίευμα και έκανε τη Ρωσία τον πρώτο στόχο για τους τζιχαντιστές. Αν καταρρεύσει το «χαλιφάτο» του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και οι ξένοι μαχητές- εκτιμάται ότι 2.400 από αυτούς είναι από τη Ρωσία- επιχειρήσουν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και βάλουν στο στόχαστρο το Κρεμλίνο, τότε η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί δραματικά για τη Μόσχα.
Οι τρομοκρατικές οργανώσεις έχουν ξεκαθαρίσει ότι άλλαξαν προτεραιότητες. Σε ένα βίντεο του ISIS, Με τίτλο «Πολύ σύντομα το αίμα θα χύνεται σαν ωκεανός», ένας μαχητής του Ισλαμικού Κράτους απειλεί απευθείας τον Βλαντιμίρ Πούτιν, επικαλούμενος την επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία και το γεγονός ότι ενισχύεται η συμμαχία της με τον Μπασάρ αλ Ασαντ, το Ιράν και τη Χεζμπολάχ. Σαράντα άλλες ομάδες ανταρτών στη Συρία έχουν την ίδια άποψη, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «οποιαδήποτε δύναμη κατοχής στην αγαπημένη μας χώρα είναι νόμιμος στόχος».
Η Ρωσία, συνεχίζει το Politico, είναι η βασική δύναμη στήριξης του καθεστώτος Ασαντ, το οποίο έχει εξαπολύσει έναν αιματηρό πόλεμο ενάντια στους αντάρτες κατά της κυβέρνησης, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι σουνίτες. Η πολιτική και στρατιωτική συμμαχία ανάμεσα στη Ρωσία και το Ιράν επίσης μεγαλώνει, καθώς οι δύο χώρες εργάζομαι μαζί για να βοηθήσουν τον Ασαντ να διεκδικήσει εδάφη από τους αντάρτες. Οι ρωσικές ειδικές δυνάμεις και τα πολεμικά αεροσκάφη έχουν αποτελέσει πολλαπλασιαστή της δύναμης ισχύος των μαχητών της Χεζμπολάχ, που πολεμούν κόντρα στους σουνίτες, πιο πρόσφατα στην Παλμύρα.
Ομως, η συνεργασία ανάμεσα στη Ρωσία και τους σιίτες στην περιοχή έχει και τίμημα. Ο ISIS έχει ήδη εκφράσει την επιθυμία να πλήξει ρωσικούς στόχους, με το παρακλάδι του στη χερσόνησο του Σινά να αναλαμβάνει την ευθύνη για την κατάρριψη του αεροσκάφους της Metrojet, τον Οκτώβριο του 2015. Πέρα όμως από τις ρωσικές ενέργειες στη Μέση Ανατολή, υπάρχουν και εκείνες ενάντια στους σουνίτες μαχητές στον Καύκασο, από την Ινγκουσετία ως την Οσετία, σημειώνει το Politico. Μία περιοχή στην οποία η Ρωσία μάχεται κόντρα σε πολλές ομάδες ανταρτών για χρόνια. Ομως, τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχει αλλάξει η φύση της πολιτικής βίας. Η πρωταρχική ιδεολογία μεταλλάχθηκε από κοσμικο-εθνικιστική και ισλαμιστική, συνεχίζει το δημοσίευμα.
Η ρωσική επέμβαση στη Συρία επιτάχυνε αυτές τις αλλαγές στον Καύκασο. Εχει ενταθεί ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες τζιχαντιστικές ομάδες, για στρατολογήσεις και πόρους, προκαλώντας την αποκέντρωση αυτής της εξέγερσης. Καθώς οι Καυκάσιοι τζιχαντιστές έχουν αποχωρήσει από το πεδίο της μάχης στη Συρία και η βία έχει μειωθεί στην Τσετσενία, τουλάχιστον προς το παρόν, έχει αυξηθεί δραματικά στο Νταγκεστάν.
Η τρομοκρατική βία δεν είναι κάτι καινούριο για τη Ρωσία, σημειώνει το Politico, θυμίζοντας ότι οι τζιχαντιστές είχαν την ευθύνη για μεγάλες επιθέσεις, ανάμεσά τους η ομηρία σε θέατρο στη Μόσχα το 2002, η κατάληψη σχολείου στο Μπεσλάν το 2004 και οι βομβιστικές επιθέσεις στο μετρό της Μόσχας το 2010.
«Η εμβάθυνση της εμπλοκής της Μόσχας στο τέλμα της Μέσης Ανατολής σημαίνει ότι η Ρωσία διάλεξε πλευρά σε έναν θρησκευτικό πόλεμο στο εξωτερικό. Μία στρατηγική, που μπορεί να οδηγήσει σε τραγωδία εντός των συνόρων», καταλήγει το Politico.
iefimerida.gr
