(Κυριακὴ Δ΄ Ματθαίου (Ματθ. 8,5-13)
Πραγματικά σοκαριστικό το σημερινό εδάφιο του Ευαγγελίου, που καταδεικνύει όλη την σύγχρονη υποκρισία από αυτούς που εμφανίζονται σαν χριστιανοί, που κάνουν ατέλειωτα κηρύγματα για αγάπη, ενώ στην πραγματικότητα για να υπηρετήσουν τους οικουμενιστικούς τους σκοπούς.
Toῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου.
Στὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο σήμερα, ἀγαπη¬τοί μου, ὄχι ἕ¬νας ἄνθρωπος ἀλλ᾽ αὐτὸς ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἐπαινεῖ κάποιον. Δὲν εἶνε οὔτε Ἰουδαῖος, οὔτε ἱερεὺς ἢ ἀρχιερεὺς ἢ φαρι¬σαῖος, οὔτε κανένας ἀσκητής• εἶ¬νε εἰδωλολάτρης, ζῇ μέσα στὴν κοινωνία, καὶ ἀ¬σκεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ σκληρὰ ἐπαγγέλματα, εἶ¬νε ῾Ρωμαῖος ἀξιωματικός, ἑκατόν¬ταρχος.
Στὴν Καινὴ Διαθή¬κη βλέ¬πουμε κι ἄλλους σὰν αὐτόν, ὅπως τὸν κεντυρίωνα, ποὺ τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ στὸ Γολγο¬θᾶ, ὅταν εἶ¬δε τὰ συγ¬κλονιστικὰ γεγονότα κι ἄκουσε τὰ τελευταῖα λόγια τοῦ Χριστοῦ, ὁ σκληρὸς ἐκεῖ¬¬νος ἄν¬δρας (ποὺ τὸ ὄνομά του κατὰ τὴν παρά¬δοσι ἦ¬ταν Λογγῖνος) εἶπε• «Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς ἦν οὗ¬τος» (Ματθ. 27,54. βλ. καὶ Μᾶρκ. 15,37-39). Στὶς Πράξεις τῶν ἀποστό¬λων βλέπουμε ἐπίσης ὅτι ὁ Κορνήλιος, μιὰ ἄλ¬λη ἐξαιρετικὴ φυσιογνωμία ἑκατοντάρ¬χου, ἦ¬ταν τόσο εὐλαβὴς ὥστε οἱ προσευχὲς κ᾽ οἱ ἐ¬λε¬ημοσύνες του ἀνέβηκαν στὸν οὐρανό (βλ. Πράξ. 10,1-4).
Δὲν ἐμποδίζει λοιπὸν τὸ ἐπάγγελμα νά ᾽νε κανεὶς κοντὰ στὸ Θεό. Κάθε ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ σωθῇ, ὁποιοδήποτε ἐπάγγελμα καὶ ἂν κάνῃ• αὐτὸ βλέπουμε καὶ ἐδῶ.
Πῶς εἰσακούστηκε, ἀγαπητοί μου, ὁ ἑκατόνταρχος τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελίου; Εἰσακούστηκε μὲ τὴν πίστι του, τὴν ὁποία συνώδευαν ἡ ταπείνωσι καὶ ἡ ἀγάπη.
⃝ Ἡ ἀγάπη του! Ἡ πίστι τοῦ ἑκατοντάρχου δὲν ἦταν νεκρή• ἦταν «πίστις δι᾽ ἀγάπης ἐν¬εργουμένη», ὅπως λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος (Γαλ. 5,6), πίστι ποὺ ἐκδηλώνεται μὲ τὴν ἀγάπη. Αὐ¬τὸ ἔκανε ὁ ἑκατόνταρχος. Πίστευε στὸν Κύριο, καὶ τὴν πίστι του τὴ μετέφραζε σὲ ἔργα ἀ¬γάπης. Ποῦ βλέπουμε τὴν ἀγάπη του;
Ἔρχε¬ται καὶ παρακαλεῖ τὸ Χριστὸ γιὰ ἕναν ἄρρωστο. Ποιός ἦταν ὁ ἄρρωστος; Δὲν ἦταν ἡ γυναίκα του ἢ τὸ παιδί του ἢ ἡ ἀδερφή του ἢ ἄλ¬λο συγγενικό του πρόσωπο• ἦταν ὁ δοῦλος του. Παρακαλεῖ γιὰ τὸ δοῦλο, γιὰ τὸν ὑπηρέτη του.
Τὸ μέγεθος τῆς ἀγάπης του φαίνεται ἂν σκεφτοῦμε τί ἦταν τότε οἱ δοῦλοι. Οἱ δοῦλοι τὴν ἐποχὴ ἐκείνη δὲν ἐθεωροῦντο ἄνθρωποι. Ὅπως τώρα ἔχει δικαίωμα ὁ καθένας νὰ κάνῃ τὸ ζῷο του ὅ,τι θέλει, ἔτσι κι ἀκόμη χειρότε¬ρα εἶχαν δικαίωμα νὰ κάνουν τοὺς δούλους. Λένε ὅτι κάποιος πλούσιος στὴ Ῥώμη ἔ¬φτειαξε μιὰ λίμνη μὲ ψάρια• κι ἀγόραζε δού¬λους, τοὺς ἔ¬σφαζε, τοὺς ἔκανε κομμάτια καὶ ἔ¬τρεφε τὰ ψάρια μὲ τὰ κρέατά τους. Λένε γιὰ ἄλ¬λους ὅτι, ὅταν ἀρρώσταινε ἕνας δοῦλος τους, τὸν πετοῦ¬σαν σ᾽ ἕνα ξερονήσι κ᾽ ἐκεῖ ἔρχον¬ταν τὰ κορά¬κια καὶ τὸν ἔτρωγαν. Σὲ ἐποχὴ λοιπὸν τέ¬τοιας ἀ¬σπλαχνίας, βλέπεις τὸν ἑκατόνταρχο καὶ παρα¬καλεῖ γιὰ ἕνα δοῦλο. Τέτοιον ἄνθρωπο πῶς νὰ μὴν τὸν ἀκούσῃ ὁ Χριστός;
⃝ Θαυμαστὴ εἶνε καὶ ἡ ταπείνωσι ποὺ ἔδειξε. ῾Ρωμαῖος ἀξιωματοῦχος αὐτός, φρούραρχος τῆς πόλεως, ἔρχεται στὸ Χριστὸ καὶ πᬬρακαλεῖ• –Ἔχω ἄρρωστο στὸ σπίτι. Ὁ Χριστὸς τοῦ λέει• –Θὰ ἔρθω ἐγὼ νὰ τὸν θερᬬπεύσω. Καὶ τότε αὐτὸς τί ἀπαντᾷ• «Οὐκ εἰμὶ ἱ¬κα¬νὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς…»• δὲν εἶ¬μαι ἄ¬ξιος ἐγώ, Κύριε, νὰ σὲ δεχθῶ στὸ σπίτι μου (Ματθ. 8,8). Ἔχει συναίσθησι τῆς ἁ¬¬μαρτωλότητός του, αἰσθάνεται ἀνάξιος• τὸ ἀρχοντικό του, ποὺ ἄλλοι θὰ τὸ ζήλευαν, μπρὸς στὴ μεγαλω¬σύ¬νη τοῦ Χριστοῦ τὸ βρίσκει μικρὸ καὶ φτωχό.
⃝ Πιὸ πολὺ ὅμως εἰσακούστηκε γιὰ τὴν πίστι του. Λέει στὸ Χριστό• «Μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰ¬αθήσεται ὁ παῖς μου»• πὲς μόνο ἕνα λόγο, καὶ φτάνει αὐτό, ὁ δοῦλος μου θὰ γίνῃ καλά (ἔ.ἀ.).
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
nikosxeiladakis.gr
