Ένα περίεργο παιχνίδι έχει αρχίσει να παίζεται γύρω από την αμυντική ικανόητα της χώρας τα τελευταία χρόνια, ειδικά από τότε που έγινε σαφές ότι “Πετρέλαιο ή/και φυσικό αέριο, υπάρχει”.
Το defencenet.gr και η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ήδη από την άνοιξη του 2010, έχοντας μια σειρά στοιχείων στα
χέρια τους που καταδείκνυαν ότι αυτό που είχε πει τον Δεκέμβριο του 2009, δηλαδή μόλις λίγους μήνες ενωρίτερα ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στις Βρυξέλλες ότι “Δεν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα” ήταν παραπλανητικό.
Και πάρχει όλη η σχετική ντοκουμενταρισμένη επιχειρηματολογία, έντυπα και ηλεκτρονικά. Τουλάχιστον δύο εκθέσεις, μία αμερικανική και μία γαλλική πιστοποιούσαν ότι πιθανότητα η Ελλάδα καθόταν επάνω σε έναν θησαυρό υδρογονανθράκων.
Τώρα όλοι αποδέχονται την υψηλή πιθανότητα έως βεβαιότητα της ύπαρξης τεράστιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων που σύμφωνα με μελέτες μπορεί να προσεγγίζουν ακόμη και το 1,7 τρισ. δολάρια, όπως αναφέρει η τελευταία έκθεση της Deutsche Bank, που πάντως λαμβάνει υπ’όψιν της τις χαμηλότερες προβλέψεις για αποθέματα αξίας 427 δισ. ευρώ με καθαρό κέρδος για την Ελλάδα περί τα 220 δισ. ευρώ
Οι έρευνες αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί στο ερχόμενο τετράμηνο (ήδη η PGS έχει στοιχεία, από παλαιότερες δικές της έρευνες και έτσι αυτές θα έχουν περισσότερο τον χαρακτήρα “επισφράγισης” των αποτελεσμάτων που έχει).
Το περίεργο είναι όμως ότι εδώ και μερικά χρόνια έχει ξεκινήσει μια ταυτόχρονη προσπάθεια απαξίωσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Είναι σα να έχεις έναν θησαυρό στο σπίτι σου και κάποιος να έρχεται και να υπονομεύει το σύστημα ασφάλειας. Το ερώτημα είναι πως θα προστατευθεί η θησαυρός χωρίς ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις.
Η σκανδαλολογία (εν πολλοίς δικαιολογημένη) έχει προκαλέσει συστημικό πρόβλημα ασφάλειας στην χώρα.
Και σε διάφορες άλλες χώρες, όπως ακόμα και οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Γαλλία, η Σουηδία κλπ έχουν υπάρξει σοβαρότατα κρούσματα διαφθοράς στις προμήθειες της Άμυνας, είτε με ενεργητική, είτε με παθητική δωροδοκία, αλλά ουδέποτε διανοήθηκαν να σταματήσουν τις επενδύσεις στο τομέα της ασφάλειάς τους.
Κάτι που ακατανόητα έχει συμβεί στην Ελλάδα σε μεγάλο βαθμό από το 2005 και σε απόλυτο βαθμό από το 2009.
Έτσι έχουμε το οξύμωρο, να είμαστε μια χώρα με υψηλή πιθανότητα ύπαρξης υδρογοναθράκων που μπορεί να μας μετατρέψουν στην Νορβηγία της Μεσογείου, όπως γράφουν οι γερμανικές εφημερίδες και να … αυτο-αφοπλιζόμαστε.
Με ήδη δεδομένο και καθημερινό πρόβλημα απειλής και αναθεωρητικής διάθεσης από ένα κράτος σαφώς πολύ ισχυρότερο οικονομικά και πλέον και στρατιωτικά (πλην ποιότητας προσωπικού) από την Ελλάδα, όπψς είναι η Τουρκία και αντί να υλοποιούμε ένα συνεπές και “μετρημένο” αλλά ουσιαστικό πρόγραμμα επενδύσεων ασφαλείας, έχουμε απαξιώσει σε τέτοιο βαθμό την ετοιμότητα των ΕΔ που πλέον μπορούμε να μιλάμε για εθνική αυτοχειρία.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόταση πώλησης των δύο σχεδόν έτοιμων υποβρυχίων Type 214 για να … “ρεφάρει” μια ιδιωτική επιχείρηση, όπως είναι τα ΕΝΑΕ.
Να μην ξεχνάμε, βέβαια ότι τα ΕΝΑΕ είναι ιδιωτική επιχείρηση γιατί έτσι όπως εξελίσσεται το θέμα, μοιάζει το κράτος να έχει υιοθετήσει την άποψη ότι είναι … συνυπεύθυνο για τα ΕΝΑΕ και οφείλει το δημόσιο και όχι οι μέτοχοι της εταιρείας να βρουν λύση στο πρόβλημά τους.
Θέλει λοιπόν ο “ειδικός συντονιστής” να αφήσει το ΠΝ για τα επόμενα 5-10 χρόνια χωρίς τα δύο υποβρύχια που θα πουληθούν και τα οποία είναι σχεδόν έτοιμα, για να ναυπηγηθούν τα δύο της παραγγελίας Βενιζέλου και να … θησαυρίσει ο Ι.Σάφα.
Και με αυτά τα τέσσερα υποβρύχια η Ελλάδα το 2020, π.χ. θα ασκεί πολιτική ασφάλειας σε μία έκταση που θα ξεκινά από την Κέρκυρα και θα τελειώνει ανατολικα της Κύπρου!
Αυτό σε ότι αφορά τα υποβρύχια που είναι έτοιμα και πληρωμένα.
Οπότε φαντάζεστε το είδος της αμυντικής πολιτικής για τα λοιπά υλικά που έχουν απόλυτη ανάγκη οι ΕΔ.
Που θέλουμε να καταλήξουμε: Μήπως υπάρχει κάποιο οργανωμένο σχέδιο απονεύρωσης των πάλαι ποτέ ισχυρών ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με μοχλό από την μία την σκανδαλολογία και από την άλλη την οικονομική κρίση;
Γιατί με “εικονικές” ένοπλες δυνάμεις κανείς δεν μπορεί να πει “Όχι” σε απόπειρες υφαρπαγής του εθνικού του πλούτου. Είτε από εχθρούς, είτε από “φιλους”.
Προτιμάς να υπογράψεις π.χ. μια αποικιακή σύμβαση εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων με την “μερίδα του λέοντος” να την παίρνουν οι “προστάτες” σου κι εσύ είσαι ευχαριστημένος που δεν έχασες μαζί με το πετρέλαιο και κανένα νησί…
Γιατί “δικό σου είναι ότι μπορείς να υπερασπιστείς”.
Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει. Ή αν υπάρχει, είμαστε πρόθυμοι να την ακούσουμε…
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
