«Καὶ τῶν ἀρχαίων Κυβερνητῶν τὰ ἔργα πληρώνοντας ἡ Χτῖσις, θὰ φρίξει. Ταραχὴ θὰ πέσει στὸν Ἅδη, καὶ τὸ σανίδωμα θὰ ὑποχωρήσει ἀπὸ τὴν πίεση τὴ μεγάλη τοῦ ἥλιου. Ἀλλὰ πρίν, ἰδοῦ, θὰ στενάξουν οἱ νέοι, καὶ τὸ αἷμα τους ἀναίτια θὰ γεράσει.»
Προφητικόν – 1964 Οδυσσέας Ελύτης.
Να σαι φίλε μου αραχτός μπροστά στο λαπτοπ, στα δεξιά σου η φραππεδάρα στο ρετιρέ της ακόμα και ο καπνός σου υγρός και φουσκωτός στο πακέτο του, τα πόδια σου απλωμένα σε παρακείμενη καρέκλα, το φατσοβιβλίο ανοιχτό με 20 ειδοποιήσεις, τέσσερα μηνύματα κι ένα αίτημα φιλίας, να σαι και δηλωμένος «πατριώτης» με βαθμό «εισαγγελέα» και να κάνεις την κλασσική καθημερινή περατζάδα σου στις ηλεκτρονικές σελίδες κρίνοντας και κατακρίνοντας τους «άλλους» τα «γατάκια» σε άπταιστα greeglish και απαίσια Ελληνικά « ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΙΠΝΙΣΤΕ!!». Ε ρε δόξες και μεγαλεία που σου ΄μελλε να ζήσεις, εσύ ο απόγονος του Leonidas με την πλεχτή κοτσίδα, το μούσι και τους φέτες six pack…
Δημοκρατία της Ελλάδας, Σεπτέμβριος του 2016..Η εξάχρονη υφέρπουσα σαπίλα μέσα σου και έξω σου έχει πλέον γίνει μια έντονη και δυνατή αποφορά. Μια ψυχοσωματική γάγγραινα που δεν τη σταματάει πια μήτε ο ακρωτηριασμός. Λίγα τα παιδιά στους δρόμους, σιωπηλά μπροστά σε μια οθόνη ψάχνουν το μέλλον τους δια της οδού του pokemon, ουρές μπροστά στα στοιχηματομαγαζάκια με ανθρώπους μέσης και τρίτης ηλικίας, καφετέριες με οθόνες που παίζουν μπάλα, ιαχές κι επιφωνήματα ακραίου «ανδρισμού», κορίτσια απροσδιορίστου ενηλικίωσης περνάνε, όλα με καυτά σορτς, μυρωδιές από σουβλάκια ανακατεμένες με unisex αρώματα που στην προηγούμενή τους ζωή ήτανε γαλλικά..Εκπτώσεις και πνευματική φτήνια. Κουβέντες του αέρα. Μια αίσθηση ή ψευδαίσθηση προσμονής, μπορεί κι αναμονής. Αναμένουμε με random σειρά εμφάνισης τα εξής. Την έξοδο στις «αγορές», την «ανάπτυξη», τους αγώνες του champions’ league, τον καινούργιο κύκλο του game of the thrones, τις προφητείες, και φυσικά, το «Μεγάλο Ξύπνημα των Ελλήνων» και την επανάσταση..
Αυτές οι εικόνες του σήμερα βρωμάνε από χιλιόμετρα απελπιστική έλλειψη παιδείας εκ μέρους μας. Είναι η μόνη διαπίστωση που μπορεί να γραφεί με σιγουριά. Είμαστε τα παράγωγα ενός τεχνηέντως λανθασμένου και περισσότερου ελλειμματικού κι από προϋπολογισμό, συστήματος εκπαίδευσης. Μπορεί να κάναμε και να κάνουμε τεράστια εξαγωγή εξειδικευμένης νεολαίας με πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά και μεταδιδακτορικά στο εξωτερικό, παραμένουμε όμως τραγικά αμόρφωτοι. Σε κανένα εκπαιδευτικό έτος της μεταπολίτευσης δεν διδαχτήκαμε και δεν εφαρμόσαμε φυσικά την Αρχή της συνεργασίας και της αλληλοβοήθειας. Το Δρόμο της συλλογικής προσπάθειας. Της συντονισμένης ομαδικής πάλης για ένα καλύτερο για όλους αύριο.
Ακόμη και στα ομαδικά εκ των πραγμάτων αθλήματα δε μάθαμε ποτέ να εκτιμάμε, να αξιολογούμε και να σεβόμαστε την προσφορά των συναθλητών μας. Μας μάθανε τον κακώς εννοούμενο ανταγωνισμό του υπερπαιχταρά. Νίκη με κάθε τρόπο, να ξεχωρίσουμε κι ας είναι και με βύσμα. Αυτό μας μάθανε σιωπηλά με την συνενοχή του σχολείου. Το ίδιο και με της πανελλήνιες εξετάσεις εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που ήτανε άλλωστε ο αυτοσκοπός της δευτεροβάθμιας.
Δε μάθαμε να διαβάζουμε για τη χαρά της γνώσης, για να διευρύνουμε τους πνευματικούς μας ορίζοντες, να δώσουμε φτερά στη δημιουργική φαντασία και στο όραμα, για να ξεστραβωθούμε βρε αδερφέ αποκτώντας σφαιρική γνώση και ισόρροπη εσωτερική ανάπτυξη. Όχι. Η Εσπερία ήθελε εξειδικευμένα και φθηνά εργατάκια, κι αυτό παρήγγειλε και τώρα αυτό θερίζει στο φυτώριο Ελλάδα. Οι γραφικοί γονείς πανηγυρίζουμε ακόμη για τις επιτυχίες των βλασταριών μας στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο και όπως οι ίπποι με τις παρωπίδες, δεν μπαίνουμε στον κόπο να τραβήξουμε παρακάτω τη γραμμή αυτή της «συνέχειας των επιτυχιών» που καταλήγει φυσικά στη Βρετανία, στη Γερμανία, στην Αυστραλία και στην Αμερική.
Πριν δύο αιώνες, μπαίνανε οι υπάλληλοι του Οθωμανικού κράτους στα σπίτια μας κι αρπάζανε τα αγόρια για το στρατό τους και τα κορίτσια για το χαρέμι τους..Σήμερα, εμείς είμαστε ελεύθεροι να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας για ν αποφασίσουν ελεύθερα σε ποιο εξωτερικό θα μεταναστεύσουν για να ζήσουν. Νόμος. Σωματεμπορία κανονική κι εμείς συνένοχοι και συνεργοί.
Φτάνοντας σ αυτή τη διαπίστωση, είναι εύκολο πια να καταλάβουμε όλοι οι μη εντελώς κρετίνοι ποιοί είμαστε, ποιόν δρόμο βαδίζουμε και πού θα μας βγάλει. Δεν χρειάζεται να έχεις μαντικές ιδιότητες για να καταλάβεις πως εφόσον δεχόμαστε για τα ίδια μας τα παιδιά αυτό το μέλλον, ποια εκτίμηση έχουμε απέναντι στον εαυτό μας, στους γύρω μας και σ αυτό που λέγεται Πατρίδα. Καμιά απολύτως. Είμαστε επιπόλαιοι και αμόρφωτοι ξενιστές ανθρώπων που όταν επιτελέσουμε το έργο της ανατροφής των μελλοντικών ανθρώπινων μηχανών της Δύσης, η φημισμένη μαγκιά μας δεν θα ξεπερνάει τον ίσκιο του ΙΧ μας, παρκαρισμένου πλάι στο ΙΧ του γείτονα, και το μόνο που μας συνδέει τελικά με τον καθόλα συμπάσχοντα συνάνθρωπό μας θα είναι και είναι αυτή η «σκιά» του εαυτού μας.
Ένα μυρμήγκι σηκώνει εκατό φορές το βάρος του. Πολλά μυρμήγκια μαζί μεταφέρουν περισσότερο βάρος και κοροϊδεύουν εμάς τους αιμοβόρους εγωιστούληδες και την ίδια τη Βαρύτητα όταν μεταφέρουν μια νεκρή χρυσόμυγα σ ένα κάθετο τοίχο τριών μέτρων… Ο Καλός Θεός της Φύσης τεμπελχανά μου, φρόντισε πρώτον, να μην Παραβιάζει τους νόμους που Ο Ίδιος Όρισε για να σου Δώσει εσένα κάτι που δεν αξίζεις κι έτσι να πάψει να Είναι Δίκαιος Ο Ίδιος, και δεύτερον, σε προίκισε Καθ Εικόνα με αστείρευτες εσωτερικές δυνάμεις που σου φωνάζουν να συνεργαστείς με τον αδερφό σου για να τα καταφέρετε και οι δύο..Αυτή άλλωστε είναι η Πρώτη και η πιο Ιερή Εντολή Του που εσύ επιμένεις να γράφεις στα παλαιότερα των υποδημάτων σου για να μην υποτάξεις το θωρακισμένο σου Εγώ. Μη ρωτάς λοιπόν, “pote epitelous tha ksipnisoyme?” Η απάντηση είναι, όταν θα έρθουμε σε αυτογνωσία να μάθουμε ν αγαπάμε και να σεβόμαστε τον εαυτό μας, τα παιδιά μας, και τον διπλανό μας που είναι η Θρησκεία μας και η Πατρίδα μας. Α ναι, κι όταν θα αναγνωρίσουμε την ανάγκη να μάθουμε τη Γλώσσα μας..
Σε Φιλώ,
Γ.Π.
