Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Η μαύρη επέτειος της εισβολής ήταν η αφορμή για να θυμηθούμε τις μέρες της προδοσίας της Κύπρου και η ευκαιρία για να προσγειωθούν και όσοι Ελληνοκύπριοι επιμένουν να εμπιστεύονται την Τουρκία και τους υποτακτικούς της στην Κύπρο – εξέχουσα θέση κατέχει ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί.
Ο τελευταίος εξαπάτησε πολιτικούς και δημοσιογράφους οι οποίοι τον «αγιοποίησαν». Κακώς έπραξαν. Αλλά, ενώ έχουν καταλάβει ότι τους κορόιδεψε στον χείριστο βαθμό, συνεχίζουν να τον υποστηρίζουν όπως τότε, όταν πρωτοεμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή με την προβιά του «ειρηνοποιού», επειδή δεν αντέχουν να παραδεχθούν το λάθος τους. Μα δεν χρειάζεται να το παραδεχτείτε. Αρκεί να σταματήσετε να τον πιστεύετε και να τον εμπιστεύεστε, διότι γίνεστε νεροκουβαλητές της προπαγάνδας της Τουρκίας, άθελά σας… Ο Ακιντζί είναι –έτσι πολύ απλά το καταθέτω– μία πολιτική απάτη. Επιλέχθηκε από τους ισλαμο-εθνικιστές της Τουρκίας να παίξει έναν ρόλο. Για δύο χρόνια τον έπαιξε καλά. Η ιστορία-παγίδα του Ενωτικού Δημοψηφίσματος, που την έστησαν αριστοτεχνικά οι ακροδεξιοί ΕΛΑΜίτες, τον αποκάλυψε.
Αλλά η μεγάλη αποκάλυψη έγινε στο Κραν Μοντάνα, όπου ο κ. Ακιντζί έπαιζε τον έσχατο ρόλο και απλά εξαπέλυε επιθέσεις εναντίον του κ. Αναστασιάδη όταν του έκανε νεύμα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος τη γλύτωσε στον ανασχηματισμό, για να μη συνδεθεί η απόλυσή του με το Κυπριακό, όπου ουσιαστικά απέτυχε να τερματιστεί η συζήτηση για τις εγγυήσεις και την ασφάλεια. Αντίθετα «φούντωσε» και ευτυχώς φτάσαμε στο σημείο όπου κανένας Κύπριος ηγέτης, που σέβεται τον εαυτό του, ΔΕΝ θα δεχθεί τις εγγυήσεις της Τουρκίας, τα επεμβατικά της δικαιώματα στο νησί και την παραμονή των κατοχικών στρατευμάτων.
Πέραν των Βρετανών, που είναι φιλότουρκοι μέχρι αηδίας, οι υπόλοιποι αρχίζουν και χωνεύουν ότι η οποιαδήποτε υποχώρηση στα θέματα αυτά σημαίνει πολιτική αυτοκτονία. Και αυτό τρέμει ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, που παρουσιάστηκε σαν «πληγωμένο αμπελοπούλι» στο ΡΙΚ. Έβγαζε απίστευτο εκνευρισμό, αλλά και φόβο, καθώς γνωρίζει ότι η πλειονότητα των ΑΚΕΛικών δεν συμφωνεί με τις θέσεις του. Ποιος εχέφρων άνθρωπος δέχεται παραμονή τουρκικών στρατευμάτων, τουρκικές εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα. Να το λύσουμε, ναι… Αλλά να γίνει η Κύπρος και ένα κανονικό κράτος. Αρκετά με τις διπλωματικές αλχημείες, για να βαπτιστεί το κρέας ψάρι.
Όπως πολύ σωστά έγραψε ο Κώστας Βενιζέλος, όποιος δέχεται παραμονή των κατοχικών στρατευμάτων, ας τους πάρει σπίτι του. Μια απλή κουβέντα και διαπίστωση από έναν έγκυρο συνάδελφο, που έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό από το ακροατήριο των κοινωνικών δικτύων, διότι είναι αυτή καθ’ αυτή η πραγματικότητα: ότι Κύπριοι πολιτικοί συζητούν σοβαρά να παραμείνει εσαεί η Τουρκία, και μετά τη λύση. Μα τότε τι σόι λύση θα είναι;
Και εδώ τίθεται το ερώτημα τι αποδέχεται και τι ΔΕΝ αποδέχεται ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στο Κραν Μοντάνα αυτός έσπευσε να πει το «όχι» – βεβαίως ήταν έτοιμος να το φωνάξει ο Νίκος Κοτζιάς. Στις ομιλίες του, με αφορμή το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή, επανέλαβε τα «όχι» στα θέματα των εγγυήσεων και της ασφάλειας. Καλώς έπραξε.
Όμως, στην Ελβετία, πριν από το περίφημο δείπνο, υποχώρησε σε όλα τα άλλα θέματα. Μέχρι και την εκ περιτροπής προεδρία παραχώρησε. Είπαμε, κύριε Πρόεδρε, να τα μοιραστούμε ΟΛΑ με το 18% (έποικοι και Τουρκοκύπριοι), αλλά όχι να τους δώσουμε και το 51% στις εξουσίες και όχι μόνο. Το μέγα λάθος στο Κραν Μοντάνα είναι ότι ο κ. Αναστασιάδης εισήλθε σε ένα παζάρι, με την πίεση του κ. Άντρου Κυπριανού, και εκεί έχασε και την μπάλα. Θεωρώ ότι το «όχι» σε όλα, στα θέματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, υπαγορεύθηκε από τον τρόμο που του προκάλεσε η συνειδητοποίηση ότι η Τουρκία, μέσω των παραχωρήσεων στους «αδελφούς» Τουρκοκύπριους, θα είχε υπό τον έλεγχό της και τις ελεύθερες περιοχές.
Οι πρώην φίλοι του και τώρα αντίπαλοί του, από τα στρατόπεδα του ΑΚΕΛ και του μπλοκ της «όποιας λύσης», που μπορούν και συνεδριάζουν σε… τηλεφωνικό θάλαμο, κατηγορούν τον κ. Αναστασιάδη ότι ενόψει των προεδρικών εκλογών φόρεσε… φουστανέλα. Χρησιμοποιούν την τετριμμένη αυτή φράση επειδή αυτοί μάλλον φοράνε… παντελόνια! Η αλήθεια είναι ότι οι επιτελείς του Προεδρικού Μεγάρου έχουν δώσει ένα «πατριωτικό» τόνο στην παρουσία του Προέδρου και στις εμφανίσεις του. Τα πράγματα πρέπει να είναι καθαρά, όπως και οι όροι του πολιτικού παιγνιδιού. Διότι εάν έχουν δίκιο οι πρώην φίλοι του και τώρα εχθροί του, ότι χρησιμοποιεί το εθνικό θέμα για κομματικούς λόγους, και ο ίδιος θα χάσει και η Κύπρος.
Τα όποια «όχι» του στην Ελβετία, ελπίζω να έχουν σχέση με τα πιστεύω του. Η καθαρή λύση πρέπει να είναι το ζητούμενο. Δεν είναι πρέπον, ούτε ορθό, εάν το επόμενο οκτάμηνο μέχρι τις εκλογές ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παίξει «πατριωτικά» με το εθνικό θέμα και μετά τις Προεδρικές –εάν τις κερδίσει– πάει «σφαίρα» για μεσοβέζικη λύση. Θα πρόκειται για πολιτική εξαπάτηση, κύριε Πρόεδρε, και είναι κάτι που δεν χρειάζεστε τώρα στη δύση της πολιτικής σας καριέρας. Ο καθένας έχει μία ιστορία και πρέπει να την προστατεύει, πόσο μάλλον την Κύπρο μας. Και είμαι σίγουρος πως συμφωνείτε μαζί μου.
ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΜΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΚΙΝΤΖΙ:
Ζήσαμε επίσης και αυτό… Ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ πιστεύει όλες τις ασυναρτησίες που του λέει ο κατοχικός ηγέτης. Εντάξει. Πρώην σύντροφοι είναι. Αλλά ο Ακιντζί εξυπηρετεί απόλυτα τα συμφέροντα της Τουρκίας και προσωπικά του Ταγίπ Ερντογάν. Δικαίωμά του να αντιπολιτεύεται τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας για να συσπειρώσει το πολυδιασπασμένο κόμμα του. Όχι όμως και να κάνει αντιπολίτευση με βάση τις πληροφορίες του κατοχικού ηγέτη… Όσον αφορά αυτούς που κλέβουν σημαίες, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Μπορεί να ‘ναι και Τούρκοι, που επιδιώκουν περαιτέρω διάσπαση του εθνικού μετώπου. Όμως, μπορεί να είναι και δικοί μας, από την ισχνή μειονότητα που μισεί οτιδήποτε το ελληνικό…
ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ
