Τα ίδια έλεγε και ο Σαμαράς. Εντέλει είμαστε η μοναδική χώρα με κυβέρνηση Τρολλ.
Αρχές Αυγούστου 2011 και ο τότε Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος προσπαθεί να περάσει άλλο ενα πολυνομοσχέδιο- σκούπα, με τίτλο «Τροποποίηση της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας του Δημοσίου – Ρυθμίσεις για την ανάπτυξη και τη δημοσιονομική εξυγίανση – θέματα αρμοδιότητας Υπουργείων Οικονομικών, Πολιτισμού και Τουρισμού και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης».
Τα αποτελέσματα των πολυνομοσχεδίων του τότε Αντιπροέδρου και «τσάρου» της Ελληνικής Οικονομίας τα βιώνουμε σήμερα.
Κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου, στις 2 Αυγούστου, τον λόγο πήρε ο κυβερνητικός βουλευτής Σήφης Βαλυράκης και -λόγω της ειδικής σχέσης του με τον ΟΠΑΠ- , απευθυνόμενος στον Βενιζέλο δήλωσε ότι ο ΟΠΑΠ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος οργανισμός στον κόσμο, με εξαίρεση έναν αντίστοιχο στο Χονγκ-Κονγκ και το μερίδιο του Δημοσίου ως ετήσιο έσοδο μπορούσε εύκολα να ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο ευρώ.
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ είπε επίσης στον Βενιζέλο ότι είναι πιο συμφέρον για το Δημόσιο να αγοράσει μετοχές του ΟΠΑΠ, παρά να πουλήσει, καθως η χρηματιστηριακή του αξία ήταν χαμηλή (το 2011, που να έβλεπε σήμερα.)
Συνέχισε λέγοντας μεταξύ άλλων ότι «ο ΟΠΑΠ δίνει στο ελληνικό δημόσιο 150 εκατομμύρια κάθε χρόνο. Η χρηματιστηριακή του αξία είναι της τάξεως του ενός δισεκατομμυρίου. Εάν βγάζοντας 1 δισεκατομμύριο ευρώ από το δημόσιο χρέος, γλιτώνουμε για μια εικοσαετία, περίπου 50 εκατομμύρια χρεολύσια το χρόνο και με 3,5% επιτόκιο, 35 εκατομμύρια ετήσια, το όφελος ανεβαίνει στα 85 εκατομμύρια. Μέχρι τα 150, όμως, που σας δίνει σήμερα, είναι ένας λογαριασμός.
Και παρακαλώ αυτό, ας γίνει ένας μπούσουλας σε ό,τι αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις. δραστηριότητες που δίνουν σημαντικά οικονομικά έσοδα, πρέπει να κρατηθούν πάση θυσία, ακριβώς για να ανακουφίσουν την ανάγκη του δημοσίου, το οποίο προστρέχει σε μέτρα επί μέτρων, υπερφορολογώντας τη ζήτηση και τη λειτουργία της οικονομίας».
Και τελειώνει την αγόρευσή του με την παρακάτω έκκληση «Έχετε ένα εργαλείο τον ΟΠΑΠ το οποίο αν δεν δουλεύει σωστά, να το βάλετε να δουλέψει σωστά. Πάντως είναι ένα εργαλείο πολύ σημαντικό για την εξασφάλιση των πολύ σημαντικών ποσών που απαιτούνται στο δημόσιο.
Άρα, εσείς έχετε τον ΟΠΑΠ ως εργαλείο. Κρατήστε τον, αξιοποιήστε τον και οικονομικά και λειτουργικά. Νομίζω ότι αυτό είναι το καθήκον μίας κυβέρνησης, η οποία αυτήν τη στιγμή αγωνίζεται να βγάλει τη χώρα από το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο κινδυνεύει να περιέλθει.
Άρα, λοιπόν, θεωρώ ότι η περίπτωση του ΟΠΑΠ ως μοναδική περίπτωση και για την ελληνική πραγματικότητα αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να διατηρηθεί ως δυνατότητα εξεύρεσης εσόδων και ενίσχυσης του δημοσίου με έσοδα που τα έχει απόλυτη ανάγκη για τη μείωση των ελλειμμάτων του».
Δεν γνωρίζουμε τους λόγους που είχε ο Πασοκτζής Βαλυράκης, που πάντως γνώριζε τον ΟΠΑΠ μέσα-έξω, να κάνει αυτή την αγόρευση. Δεν μας ενδιαφέρει κιόλας. Αλλά σύμφωνα με τα πρακτικά, στο τέλος χειροκροτήθηκε από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Να υποθέσουμε και από τον παρόντα Βενιζέλο…
Διαβάστε παρακάτω την αγόρευση από τα πρακτκά της Βουλής.
Επίσης για τα πλήρη πρακτικά της συνεδρίασης , πατήστε στο παρακάτω link
http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/es20110802.pdf
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡS΄
Τρίτη 2 Αυγούστου 2011
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Το λόγο έχει ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Σήφης Βαλυράκης.
ΙΩΣΗΦ ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, επειδή δεν έχουμε και πολύ χρόνο, θα παρακαλούσα την προσοχή σας.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Παρακαλώ!
ΙΩΣΗΦ ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ: Κύριε Υπουργέ, καλή είναι και η Αντιπολίτευση, αλλά λόγο έχει και η Συμπολίτευση.
Θεωρώ, κύριοι συνάδελφοι, ότι μετά την επιτυχία της Ελλάδας στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη συμφωνία που πετύχαμε για τη βιωσιμότητα του συνολικού δημόσιου ελληνικού χρέους, το πρόβλημα –προφανώς, η βιωσιμότητα εξαρτάται και από τη δυνατότητα της ελληνικής οικονομίας- αυτομάτως μεταφέρεται σε ό,τι αφορά το συνολικό ετήσιο έλλειμμα, ειδικότερα σε ό,τι αφορά το πρωτογενές έλλειμμα.
Άρα, θεωρώ το νομοσχέδιο στο σύνολό του και στις επιμέρους ρυθμίσεις του, ως γενικά μία επιτυχή κίνηση, ακριβώς προς αυτήν την κατεύθυνση. Δηλαδή, εάν τυχόν η Ελλάδα καταφέρει να μηδενίσει το πρωτογενές έλλειμμα και να περάσει -όπως υπάρχουν και αισιόδοξες σκέψεις- σε πρωτογενή πλεονάσματα, θα μπορέσει να διαπραγματευτεί και τη διαχείριση της βιωσιμότητας του χρέους της, αλλά, εν πάση περιπτώσει, θα μπορέσει να τραβήξει και αναπτυξιακή προοπτική για το μέλλον.
Τώρα, οι ρυθμίσεις –και θα ήθελα να μείνω σε αυτά- για το άνοιγμα των τυχερών παιχνιδιών, είναι εκ των ων ουκ άνευ. Όταν μιλάμε δηλαδή για ανάγκη δημιουργίας εσόδων, μη φορολογικών εσόδων, για τη στήριξη και τη μείωση του ελλείμματος, ο χειρισμός που κάνατε στον ΟΠΑΠ, θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σημαντικός.
Ο ΟΠΑΠ είναι σήμερα ο δεύτερος μεγαλύτερος οργανισμός στον κόσμο, με εξαίρεση έναν αντίστοιχο στο Χονγκ-Κονγκ. Όταν εμείς καταφέρουμε να ελέγξουμε το παράνομο στοίχημα, το οποίο, όπως ακούσαμε και ακούσατε, ξεπερνά τα 4 δισεκατομμύρια ευρώ, τότε θα μπορέσουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στον ΟΠΑΠ να προσφέρει περισσότερα έσοδα στο κράτος. Το δημόσιο ήδη έχει το 37%. Το μερίδιο του Δημοσίου ως ετήσιο έσοδο μπορεί εύκολα να ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο ευρώ.
Θα έλεγα, κύριε Υπουργέ και κύριοι συνάδελφοι, ότι η σημερινή συγκυρία περισσότερο ωθεί στο να αγοράσει κανείς μετοχές –και απευθύνομαι στο δημόσιο- παρά στο να πουλήσει το ποσοστό του, λόγω της χαμηλής χρηματιστηριακής του αξίας.
Θα έλεγα, επίσης, κύριε Υπουργέ, ότι σήμερα είναι γνωστό ότι ο ΟΠΑΠ δίνει στο ελληνικό δημόσιο 150 εκατομμύρια κάθε χρόνο. Η χρηματιστηριακή του αξία είναι της τάξεως του ενός δισεκατομμυρίου. Εάν βγάζοντας 1 δισεκατομμύριο ευρώ από το δημόσιο χρέος, γλιτώνουμε για μια εικοσαετία, περίπου 50 εκατομμύρια χρεολύσια το χρόνο και με 3,5% επιτόκιο, 35 εκατομμύρια ετήσια, το όφελος ανεβαίνει στα 85 εκατομμύρια. Μέχρι τα 150, όμως, που σας δίνει σήμερα, είναι ένας λογαριασμός. Και παρακαλώ αυτό, ας γίνει ένας μπούσουλας σε ό,τι αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις.
Ακινητοποιημένες αξίες, κτήρια ή δραστηριότητες ελλειμματικές προς το δημόσιο, βεβαίως, πρέπει να πουληθούν. Όμως, δραστηριότητες που δίνουν σημαντικά οικονομικά έσοδα, πρέπει να κρατηθούν πάση θυσία, ακριβώς για να ανακουφίσουν την ανάγκη του δημοσίου, το οποίο προστρέχει σε μέτρα επί μέτρων, υπερφορολογώντας τη ζήτηση και τη λειτουργία της οικονομίας.
Να επιμείνω στον ΟΠΑΠ. Ο ΟΠΑΠ έχει αποκλειστικό προνόμιο μέχρι το ‘20 και αποτελεί, μαζί με τον ΟΔΙΕ, ένα περιορισμένο μοντέλο ελέγχου των τυχερών παιγνιδιών. Αυτό το μοντέλο είναι το μοντέλο που ακολουθεί όλη η υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση και είναι απολύτως νομικά συμβατό με το ότι ισχύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εφόσον, λοιπόν, εσείς εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι χρειάζεται ένα περιορισμένο μοντέλο ελέγχου των τυχερών παιγνιδιών, είναι πολύ σημαντική η θέσπιση της επιτροπής εποπτείας και ελέγχου, εάν πιστεύουμε ότι πρέπει να ελέγξουμε το παράνομο στοίχημα, τον παράνομο τζόγο, το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος.
Έχετε ένα εργαλείο τον ΟΠΑΠ το οποίο αν δεν δουλεύει σωστά, να το βάλετε να δουλέψει σωστά. Πάντως είναι ένα εργαλείο πολύ σημαντικό για την εξασφάλιση των πολύ σημαντικών ποσών που απαιτούνται στο δημόσιο. Το δίλημμα, λοιπόν, είναι πολύ απλό. Δίνουμε τριάντα πέντε χιλιάδες μηχανήματα και τα σκορπάμε –χαίρομαι που δεκαέξι χιλιάδες από αυτές τις μηχανές θα πάνε στον ΟΠΑΠ- σε όλη την Ελλάδα ή δίνουμε τη δυνατότητα στον ΟΠΑΠ να διαθέσει αυτές τις μηχανές και να εισπράξει από αυτές το ενοίκιο παροχής, το ενοίκιο χρήσης.
Άρα, εσείς έχετε τον ΟΠΑΠ ως εργαλείο. Κρατήστε τον, αξιοποιήστε τον και οικονομικά και λειτουργικά. Νομίζω ότι αυτό είναι το καθήκον μίας κυβέρνησης, η οποία αυτήν τη στιγμή αγωνίζεται να βγάλει τη χώρα από το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο κινδυνεύει να περιέλθει.
Άρα, λοιπόν, θεωρώ ότι η περίπτωση του ΟΠΑΠ ως μοναδική περίπτωση και για την ελληνική πραγματικότητα αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να διατηρηθεί ως δυνατότητα εξεύρεσης εσόδων και ενίσχυσης του δημοσίου με έσοδα που τα έχει απόλυτη ανάγκη για τη μείωση των ελλειμμάτων του.
Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
