Σε οποιοδήποτε σοβαρό γεγονός έχει έρθει στο φως της δημοσιότητας, είναι ζήτημα λίγων ωρών, να ακολουθήσει και το σενάριο περί «πρακτόρων και υπηρεσιών». Ένα σενάριο που πολλές φορές αληθεύει αλλά που ακόμη περισσότερες παραμένει στο διακριτικό σκοτάδι, δίνοντας στο γεγονός και την απαραίτητη δόση μυστηρίου, μεγαλοπρέπειας κλπ.
Οι υπηρεσίες υπάρχουν σε όλο τον κόσμο, οι πράκτορες υπάρχουν, για να τις επανδρώνουν και το μόνο που πρέπει να εξεταστεί, είναι ο ρόλος τους και οι αρμοδιότητές τους – νόμιμες και μή. Μπορεί π.χ. κάποιος αστυνομικός να είναι και πράκτορας κάποιας άλλης υπηρεσίας; Μπορεί π.χ. κάποιος στρατιωτικός να είναι και πράκτορας κάποιας άλλης υπηρεσίας; Και αν είναι, μπορεί να μπλέκει τις αρμοδιότητες και τις εξουσίες του της μίας θέσεως εις βάρος της άλλης;
Σκοτεινές διαδρομές, σκοτεινές υποθέσεις, σκοτεινές δυνάμεις, σκοτεινά αποτελέσματα. Και πάλι όμως, πολλές φορές, ξεχνάμε το αυτονόητο. Ο απλός πολίτης σε όλα τα μέρη του κόσμου παραμένει η μεγάλη, η πολύ μεγάλη πλειοψηφία και δεν πρέπει να επιτρέψει στους κυβερνώντες και στους παρακυβερνώντες, να ξεπερνούν τα δημοκρατικά και νόμιμα όρια.
Αν υποθέσουμε, ότι κάποιος από εμάς απειλείται από πρόσωπο – πράκτορα με την επίκληση και κάποιας υπηρεσίας, τι γίνεται; Και για την ακρίβεια, τι πρέπει να γίνει; Η απάντηση είναι απλή: δεν πρέπει να υπερισχύσει ο φόβος και πρέπει να γνωστοποιηθεί το γεγονός στις δικαστικές αρχές. Αποτέλεσμα θα υπάρξει; Η γνωστοποίηση – δημοσιοποίηση κάποιων τέτοιων γεγονότων έχει αποδειχθεί, το καλύτερο μέσο προφύλαξης, αφού ο σκοτεινός κόσμος των πρακτόρων και των υπηρεσιών φοβάται σίγουρα το φως.
Και όσον αφορά την δική μας νοοτροπία, όλοι σιγοψυθιρίζουμε για … κάποιον γνωστό μας που ¨ξέρει¨, που έχει ¨υπηρετήσει¨ στα πιο μυστικά μέρη, που έχει ¨καθαρίσει¨ καμιά ντουζίνα αντιπάλους – πάντα τους κακούς, οι γνωστοί μας είναι οι καλοί και δουλεύουν για το καλό, που ¨πρέπει¨ να υπάρχει. Όλα αυτά βεβαίως με μία μόνο προϋπόθεση, ας είναι ο γείτονας το θύμα, αρκεί να μην είμαι εγώ.
