Η σταθερότητα σε όλες τις χώρες της Μεσογείου έχει εκλείψει. Που σημαίνει πως τα ανίσχυρα πλέον κράτη -όπως τα κατάντησε το ΔΝΤ ή η «Μουσουλμανική Αδελφότητα»- είναι περισσότερο υποχείρια από άλλοτε
Είναι γεγονός ότι με ευκολία μπορούν να μας παραπλανήσουν οι επίσημες ανακοινώσεις, ιδιαίτερα όταν πρόκειται σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, όπου αφενός οι γνώσεις του αντικειμένου στον μέσο πολίτη είναι περιορισμένες, αφετέρου πείθεται από την πλύση εγκεφάλου που υφίσταται.
Στην Ελβετία, κατά την εκστρατεία των Η.Π.Α. εναντίον του Ιράκ, οι πολίτες είχαν πεισθεί πως ο Σαντάμ Χουσεΐν έχει κρυμμένο οπλοστάσιο χημικών όπλων και είχαν ξεπουλήσει οι επιχειρήσεις… αντιασφυξιογόνες μάσκες. Οι Ελβετοί τρομοκρατήθηκαν ότι τα δηλητηριώδη αέρια θα έφθαναν μέχρι την χώρα τους, πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Αλλά και στην Ελλάδα, οι παλαιότεροι θα θυμούνται πως στην πρώτη πετρελαϊκή κρίση είχαν γεμίσει και μπανιέρες με πετρέλαιο, μήπως και υπάρξει έλλειψη. Η δυνατότητα επηρεασμού των μαζών είναι μεγάλη. Και το γνωρίζουν αυτό οι διαμορφωτές της.
Στη στήλη καταβάλλεται προσπάθεια να αναλυθούν τα γεγονότα και από την άλλη πλευρά, αυτήν που την διαισθάνεται κάποιος περισσότερο, παρά την αντικρίζει. Και που πρέπει να ψάξει κανείς πολύ στις πηγές για να δει κάποιο φως. Και που η διατύπωση διαφορετικής άποψης φαίνεται αιρετική, ώσπου με τον χρόνο να υπάρξει δικαίωση.
Όλα αυτά, σχετικά με όσα συμβαίνουν και θεωρούνται ανεξήγητα, στον χώρο της Μεσογείου, όπου «συμπτωματικά» όλα τα κράτη βρίσκονται «εν τριγμώ». Πρέπει να ομολογηθεί, πως εδώ γράψαμε για τον μυστήριο ρόλο των «Αδελφών Μουσουλμάνων», ως οργάνωση που χρησιμοποιήθηκε -πριν ακόμη από τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο- από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, ώστε να καλυφθεί το κενό από εμπίστους και να μη καταληφθεί ο χώρος από «αυθεντικούς ισλαμιστές». Ως προς την ηγεσία τους φυσικά, την οποία εμπιστεύονται οι οπαδοί και σύρονται προς διαφορετικές κατευθύνσεις απ’ ό,τι νομίζουν. Το είδαμε άλλωστε πολλές φορές αυτό και στην χώρα μας, με «αντιαμερικανικά κινήματα», που υπηρέτησαν πλήρως τον δυτικό παράγοντα.
Το στοίχημα της εποχής είναι αν η δημιουργία του χάους -περί αυτού δεν έχω καμιά αμφιβολία- χρεώνεται στις Η.Π.Α. ή σε ακόμη ισχυρότεροι παράγοντες. Επειδή αν συμβαίνει το πρώτο, τότε θα πρέπει να ομολογηθεί πως οι σχεδιάζοντες την αμερικανική πολιτική είναι ερασιτέχνες, και μάλιστα νηπιαγωγείου. Και επειδή δεν μπορώ να δεχθώ ότι είναι, γι’ αυτό και θεωρώ πως άλλων είναι τα σχέδια.
Ποια είναι η εικόνα που βλέπουμε σήμερα στην περιοχή; Όλα τα καθεστώτα έχουν καταρρεύσει και έδωσαν τη θέση τους στη «Μουσουλμανική Αδελφότητα». Πίσω από αυτό υπάρχει εξήγηση.
Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ, άνοιξε ο δρόμος αφενός για την επίθεση προς εξάλειψη του ακραίου ισλάμ και αφετέρου για την εμφάνιση ενός μετριοπαθούς πολιτικού Ισλάμ, που να βρίσκεται σε αντίθεση με την Αλ Κάιντα (άλλη μυστήρια υπόθεση αυτή, που θα μας απασχολήσει προσεχώς), ώστε να μπορεί να συνυπάρχει με την Δύση.
Αφού απέτυχε το πείραμα με την εξαγωγή της «ισλαμικής δημοκρατίας» με όχημα την Τουρκία, η «Μουσουλμανική Αδελφότητα» φαίνεται καταλληλότερη για αυτόν τον ρόλο, επειδή δεν υποκινεί το μίσος κατά της Δύσης. Και φυσικά, οι κατά του Ισραήλ επιθέσεις, να μένουν στα λόγια.
Σε όλη την βόρεια Αφρική και Μ. Ανατολή, οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι» αντικατέστησαν τα προηγούμενα καθεστώτα, αλλ’ απέτυχαν να συγκινήσουν τους λαούς. Και το ερώτημα που ανακύπτει είναι: Έκαναν λάθος οι Αμερικανοί στις εκτιμήσεις τους (άρα, οφείλουμε να κάνουμε τα εντελώς αντίθετα από όσα μας συμβουλεύουν, αφού τελευταία όλο «λάθη» κάνουν) ή ανατρέπονται οι παραπάνω συλλογισμοί και άλλα κέντρα, ισχυρότερα -όπως τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα- άλλα σχεδιάζουν;
Η σταθερότητα σε όλες τις χώρες της Μεσογείου έχει εκλείψει. Που σημαίνει πως τα ανίσχυρα πλέον κράτη -όπως τα κατάντησε το ΔΝΤ ή η «Μουσουλμανική Αδελφότητα»- είναι περισσότερο υποχείρια από άλλοτε. Ποιος έχει αμφιβολία; Ζούμε την «Δημιουργία του Χάους».
