Αμετανόητος ο Γιώργος Παπανδρέου υπεραμύνεται της πολιτικής του, που έφερε στην Ελλάδα το ΔΝΤ. Αρνείται ακόμη και τώρα να δει τα καταστροφικά αποτελέσματα του μνημονίου, τα οποία έχουν οδηγήσει τους Έλληνες στην πλήρη εξαθλίωση και έχουν οδηγήσει τη χώρα σε
απώλεια εθνικής κυριαρχίας.
Προκλητικός ο ΓΑΠ συνέταξε ένα κείμενο για να δώσει απαντήσεις στους επικριτές του με τον τίτλο «Σπάμε 15 μύθους». Και το συμπέρασμα είναι πώς για όσα συμβαίνουν στη χώρα τα τελευταία χρόνια φταίνε οι… άλλοι, αλλά σε καμία περίπτωση αυτός. Ο πρωθυπουργός της «καταστροφής» της χώρας δεν αναγνωρίζει ότι έπραξε το παραμικρό λάθος, καλύπτει τους «κηπουρούς» του, όπως το Γιώργο Παπακωνσταντίνου που είναι ενώπιον της Προανακριτικής Επιτροπής και επιρρίπτει τις ευθύνες στην τότε αντιπολίτευση και σε μία σειρά από… αστάθμητους και απροσδιόριστους παράγοντες.
Επιμένει πώς η Νέα Δημοκρατία γνώριζε αλλά απέκρυπτε τα πραγματικά στοιχεία της οικονομίας, και αναφέρει πώς δεν ήταν αυτός που άργησε να κατανοήσει την ελληνική και ευρωπαϊκή κρίση, καθώς δεν γνώριζε τα πραγματικά στοιχεία για το έλλειμμα. «Ποτέ δεν διαπιστώθηκε πώς το έλλειμμα ήταν διψήφιο», αλλά ο ίδιος έσπευσε στο Καστελόριζο να μας ανακοινώσει το μνημόνιο και να μας πει χωρίς ίχνος ντροπής ως Έλληνας (;) ότι η χώρα χάνει μέρος της κυριαρχίας της.
Με θράσος υποστηρίζει πώς τα spreads δεν εκτοξεύτηκαν μετά τις δηλώσεις Παπακωνσταντίνου περί χώρας «Τιτανικού», όταν από τα στοιχεία που παραθέτει προκύπτει μετά τη δήλωση αυτή διπλασιασμός στα επιτόκια δανεισμού, ενώ (σ.σ. άκουσον άκουσον) ισχυρίζεται πώς επι της πρωθυπουργίας τους έγιναν οι περισσότερες ενέργειες για την πάταξη της φοροδιαφυγής.
Ο ΓΑΠ ισχυρίζεται πώς ποτέ δεν μίλησε για «διεφθαρμένη χώρα», απαντάει στους επικριτές του στα γιατί δεν δανειστήκαμε από άλλες πηγές και προσφύγαμε στο ΔΝΤ και επιμένει στα περί δημοψηφίσματος. «Οι διπλές εκλογές ήταν εκείνες που προκάλεσαν μεγάλα οικονομικά προβλήματα και επέτειναν την κρίση και όχι το μνημόνιο», δηλώνει ο Παπανδρέου.
Ο πρωθυπουργός της «καταστροφής» επιμένει ακόμη και τώρα, που περίτρανα έχουν αποδειχθεί τα εγκληματικά λάθη της κυβέρνησης του, πώς το μνημόνιο ήταν η μόνη λύση και σωστά δεν έγινε το «κούρεμα» του χρέους στην αρχή, αλλά όταν οι ξένοι είχαν ξεφορτωθεί τα ελληνικά ομόλογα.
Αναφορικά με το έλλειμμα, υποστηρίζει πώς «Το ΠΑΣΟΚ γνώριζε ότι το 6% έλλειμμα για το οποίο δεσμευόταν η προηγούμενη κυβέρνηση δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, ότι το έλλειμμα πήγαινε για διψήφιο-δεν γνωρίζαμε ότι το έλλειμμα είχε ήδη φτάσει στο οχτάμηνο στο 10% , ότι η ΕΕ προειδοποιούσε από τον Ιούλιο για έλλειμμα μεγαλύτερο του 10%. Η κυβέρνηση Καραμανλή γνώριζε, αλλά απέκρυπτε» αναφέρεται μεταξύ άλλων, ενώ στην κατηγορία ότι φούσκωσε το έλλειμμα του 2009 τονίζεται: «Ακόμη και η ΝΔ που υποστήριζε μέχρι πρότινος ότι το έλλειμμα του 2009 «διογκώθηκε» τεχνητά, πλέον αποδέχεται και υπογράφει ότι όντως το έλλειμμα του 2009 ξεπέρασε το 15%», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος στο Μνημόνιο επιτίθεται ξανά στον Κώστα Καραμανλή και τονίζει ότι η Ελλάδα δεν μπήκε εξαιτίας συγκεκριμένων δηλώσεων που εκτόξευσαν τα spreads των ελληνικών ομολόγων, αλλά λόγω της οικονομικής πραγματικότητας που άφησε πίσω της η κυβέρνηση Καραμανλή. «Πολλοί έλεγαν ότι υπήρχαν πολλές εναλλακτικές πηγές δανειοδότησης με δεκάδες δισεκατομμύρια σε πολύ χαμηλά επιτόκια. Οι περιπτώσεις της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και πρόσφατα της Κύπρου ακόμα που αποφάσισαν και αυτές την ένταξή τους στο μηχανισμό Στήριξης , διέλυσαν όλες τις θεωρίες συνομωσίας και διέσυραν τους συνομωσιολογούντες».
Από την επίθεση που εξαπολύει ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ξεφεύγει ούτε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, καθώς ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αφήνει αιχμές για τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε ως αντιπολίτευση ο κ. Σαμαράς και του επιρρίπτει ευθύνες ότι για δύο χρόνια που ήταν στην αντιπολίτευση δημαγωγούσε, δεν έδωσε καμία απολύτως στήριξη με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος.
«Στην Ελλάδα σήμερα γίνεται πράξη αυτό που αρνήθηκε η αντιπολίτευση δημαγωγώντας επί δύο χρόνια από το 2010: διακομματική συναίνεση στο αυτονόητο. Είμαστε η μοναδική χώρα που εντάχθηκε στο Μηχανισμό Στήριξης στην οποία δεν συνέβη αυτό εξαρχής. Σε όλες τις άλλες, υπήρξε έστω ένα minimum επίπεδο διακομματικής συνεννόησης. Αυτό κόστισε στη χώρα. Κόστισε σε πολύτιμο χρόνο, σε διαπραγματευτική δύναμη, σε μεταρρυθμιστική ορμή ακόμη και για αυτονόητες αλλαγές, κόστισε σε χρήμα: στην κρισιμότερη φάση του Προγράμματος, η χώρα έχασε 1 τουλάχιστον χρόνο, έκανε 2 πρόωρες εκλογές, άλλαξε 3 πρωθυπουργούς, για να ψηφιστεί τελικά από τη Βουλή στα τέλη του 2012 βαρύτερο «πακέτο» μέτρων από αυτό που θα ψηφιζόταν αν δεν είχε χαθεί όλος αυτός ο χρόνος.
Με στοιχειωδώς νουνεχή αντιπολίτευση από το 2010, όταν η χώρα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, η χώρα θα βρισκόταν σήμερα ήδη σε πολύ καλύτερη μοίρα-και θα είχε γλυτώσει πολλά. Και χωρίς το πελατειακό «πάρτυ» εις βάρος της χώρας μέχρι το 2009, δεν θα χρειαζόταν καμία συνταγή σωτηρίας ξένων, κανένα «πολλαπλασιαστή», κανένα Μνημόνιο το 2010».
Ο άνθρωπος μας το λέει ξεκάθαρα του χρωστάμε χάρη που μας οδήγησε στην εξαθλίωση.Όσο για το αν γνώριζε περί ελλείμματος, ας ρωτήσει τον Στρος Καν, να δούμε τι θα του πει.
