ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ
Εν αναμονή της καλοκαιρινής συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία ( 8-9 Ιουλίου 2016) , τα ύδατα της Μαύρης Θάλασσας έχουν μετατραπεί σε ένα τεράστιο πεδίο δοκιμών με την διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων της συμμαχίας, ενώ ο πρόεδρος της Ρουμανίας ζήτησε τη δημιουργία ενός μόνιμου στόλου στην περιοχή , έχοντας την άμεση στήριξη Ερντογάν και Ποσοσένκο, αναφέρει ρωσικό δημοσίευμα .
Πληροφορίες όμως των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών αναφέρουν την ανακάλυψη εγγράφων της συμμαχίας που αποδεικνύουν ότι άλλος είναι ο σκοπός των στρατιωτικών ασκήσεων του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, και αφορούν σχέδιο με την κωδική ονομασία «κρίση».
Μέσα σε αυτά τα έγγραφα υπάρχει ένα ενδιαφέρον χρονοδιάγραμμα 25 ημερών κατά την περίοδο Ιουνίος- Οκτώβριος για την βορειοατλαντική συμμαχία. Ένα πράγμα όμως είναι σαφές, σε 4 μήνες οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ θα μεταφέρουν επιπλέον στρατεύματα σε Ρουμανία και Βουλγαρία.
Ο σκοπός των μετακινήσεων νατοϊκών δυνάμεων αποτελεί η κυριαρχία «βαθιά» στην περιοχή αυτή. Το δόγμα αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Ουκρανία θα παραδώσει ολόκληρο το νότιο κομμάτι της στο ΝΑΤΟ , μαζί με τα , λιμάνια της Οδησσού , καθώς και τα αεροδρόμια «Kulbakino», Nikolaev, «Chernobaevku» στη Χερσώνα , αλλά και τα νησιά Pervomayskiy.
Ποια είναι όμως η στρατιωτικοποίηση της Μαύρης Θάλασσας από το ΝΑΤΟ, και πως απειλεί την Ρωσία;
Το 2001 δημιουργήθηκε Ναυτικής Συνεργασίας Μαύρης Θάλασσας, ή BLACKSEAFOR, η οποία περιλαμβάνει τις αρμοδιότητες του Ευξείνου Πόντου: με Ρωσία, Τουρκία, Ουκρανία, Ρουμανία, Γεωργία και Βουλγαρία.
Η ιδέα ενός στόλου του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα είναι ένα πολύ διαφορετικό σχέδιο . Ο έλεγχος της Μαύρης Θάλασσας από χώρες που δεν ανήκουν στην περιοχή είναι εντελώς αντίθετη με τη Σύμβαση του Μοντρέ, η οποία ρυθμίζει τη λειτουργία των Στενών και της Μαύρης Θάλασσας .
Σύμφωνα με την συμφωνία του Ελσίνκι το 1975, το ισχύον status quo δεν επιτρέπεται η συμμετοχή τρίτων δυνάμεων στο να παράσχουν στρατιωτική-πολιτική σταθερότητα στη Μαύρη Θάλασσα. Η σταθερότητα στην Μαύρη Θάλασσα διαφυλάσσεται από την παρουσία του ρωσικού στόλου Μαύρης Θάλασσας.
Κατά τα τελευταία 25 χρόνια η Ρωσία ήταν σε θέση να διατηρήσει τη θέση της , κάτι που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη διατήρηση των στρατιωτικών βάσεων στη Σεβαστούπολη και του στόλου στην Κριμαία.
Την ίδια στιγμή το ουκρανικό πολεμικό ναυτικό δεν ήταν σε θέση να διατηρήσει ικανές ναυτικές δυνάμεις. Επίσης τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί ένας ισχυρός τουρκικός πολεμικός στόλος.
Από το 1996, όμως άρχισαν να «σουλατσάρουν» αμερικανικά πλοία, διότι η Μαύρη Θάλασσα αποτελεί πλέον «ζώνη αμερικανικών συμφερόντων».
Το ΝΑΤΟ, με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν να δημιουργήσουν ένα σύστημα παρακολούθησης στην περιοχή μέσω εναέριων και επίγειων υποδομών, γεγονός που συνεπάγεται την τοποθέτηση ραντάρ μεγάλης εμβέλειας , συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, αεράμυνας, που θα ελέγχουν την πλοήγηση και την υδρογραφία.
Την ίδια στιγμή, οι ειδικοί του ΝΑΤΟ παρακάμπτουν ασυλλόγιστα με μια «αισώπεια γλώσσα» την Σύμβαση του Montreux, αυξάνοντας την στρατιωτικοποίηση των χωρών της Μαύρης Θάλασσας, με την συμμετοχή σε «κοινές ναυτικές επιχειρήσεις», με την μαζική συμμετοχή ειδικών συμβούλων.
Ενώ το ΝΑΤΟ αναπτύσσει σύστημα πυραυλικής άμυνας στη Ρουμανία και πραγματοποιεί ναυτικές ασκήσεις τύπου «Sea Breeze 2016».
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι οι ΗΠΑ έχουν ένα πανίσχυρο πυρηνοκίνητο υποβρύχιο στόλο, η είσοδος του οποίου στην Μαύρη Θάλασσα είναι «απαγορευμένη» , όπως και για όλες τις χώρες που δεν ανήκουν στην Μαύρη Θάλασσα.
Το πώς οι ΗΠΑ θα αποστείλουν πυρηνοκίνητα υποβρύχια χωρίς να «σπάσουν» τις διεθνείς συμβάσεις δεν είναι σαφές. Προφανώς ενδεχομένως μέσω ενοικίασης, «Leasing» των υποβρυχίων αυτών σε χώρες σαν την Τουρκία ή την Ουκρανία , έχοντας πάντα όμως οι Αμερικανοί τον πλήρη έλεγχο τους.
Ήδη στη Μαύρη Θάλασσα εισήλθε στο αμερικανικό αντιτορπιλικό «Porter» ενώ στην ανατολική Μεσόγειο ευρίσκονται τα αεροπλανοφόρα «Harry Truman» και «Dwight Eisenhower», τα οποία αποδεικνύουν την ναυτική δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι της Ρωσίας.
Αυτό όμως που είναι ξεκάθαρο είναι ότι από την Μαύρη θάλασσα σηκώνεται η «καταιγίδα» μιας τρομερής αναμέτρησης των ΗΠΑ με τον Βλαδίμηρο Πούτιν και την Ρωσία , που θα συνταράξει τον κόσμο. Το σίγουρο είναι ότι από αυτήν την σύγκρουση, η πρώτη χώρα που διαλύσει θα είναι η Τουρκία .
