Η απίστευτη μαζική επίθεση που έγινε στο εργοτάξιο της Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές της Χαλκιδικής και τα επεισόδια μεταξύ των αστυνομικών δυνάμεων και των αγροτών μαρτυρούν την επικίνδυνη κλιμάκωση μιας ήδη βαριάς κρίσης. Η οικονομική ανέχεια, η απελπισία, η αίσθηση των
ατελέσφορων θυσιών, η ξενοκρατία, η έλλειψη συλλογικού στόχου και οι αδιάκοπες επιθέσεις των «δανείων δυνάμεων» στα εργασιακά, κοινωνικά και ασφαλιστικά δικαιώματα των Ελλήνων είναι το προσάναμμα.
Κάποια ημέρα, από κάποιο τυχαίο ή σκόπιμα προκληθέν περιστατικό, θα ξεπηδήσει η φλόγα που θα κατακάψει ό,τι έχει απομείνει όρθιο στην πατρίδα μας. Oποιος ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να το δει είναι είτε συστηματικός ψεύτης είτε κοινωνικά αναλφάβητος. Κάθε επικοινωνιακή και προπαγανδιστική καμπάνια είναι εκ προοιμίου καταδικασμένη σε παταγώδη αποτυχία, αν έχει στόχο τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και το «βούλωμα» του πολιτικού και οικονομικού κενού με… αέρα.
Διανύουμε την περίοδο των οξύτατων και χειροπιαστών προβλημάτων, τα οποία απαιτούν απτές, άμεσες και πρακτικές λύσεις. Τα λόγια δεν περνούν εκεί όπου δεν υπάρχει πιάτο με φαγητό στο τραπέζι, ούτε στα σπίτια όπου έχει γίνει διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος λόγω ανεξόφλητων λογαριασμών.
Χρειάζονται επιτυχίες και χρειάζονται από… χθες. Ολοι οι εμπλεκόμενοι στη διαχείριση των ελληνικών υποθέσεων μιλούν αόριστα για κάποιο «φως στην άκρη του τούνελ», χωρίς να γνωρίζουν ότι η χρονική μετάθεση των ευθυνών είναι κάτι που εξοργίζει και δεν καταπραΰνει τους πολίτες.
Η πραγματικότητα είναι πιο επίμονη από τα φληναφήματα όσων προσπαθούν να την κουκουλώσουν. Εκδηλώνεται με τρόπους ανεξέλεγκτους και σχετικά απρόβλεπτους. Αρκεί να αναλογιστεί κάποιος τις κοινωνικές τάξεις που… δυσφορούν και τον δυναμισμό των ενεργειών τους στην αντιπαράθεση με τις δυνάμεις ασφαλείας, για να συνειδητοποιήσει ότι το χείλος του γκρεμού απέχει ελάχιστα από το τωρινό σημείο.
Οι πολιτικοί διαχειριστές δεν πρέπει να καταντήσουν σαν τους προέδρους ποδοσφαιρικών συλλόγων που έχουν την αυταπάτη ότι στο ποδόσφαιρο κατακτάς βαθμούς με αναρτήσεις στο… twitter. Πάντα και παντού χρειάζονται τα γκολ!
