… την απόσχιση της Καταλονίας από την Ισπανία
του Γιουσούφ Κανλί
Φαίνεται να υπάρχει κάποια σύγχυση όσον αφορά τις πρόσφατες αποσχιστικές κινήσεις, με πολλές ενέργειες, αλλά με ελάχιστα αποτελέσματα. Αλλά η Καταλονία, το Βόρειο Ιράκ και η τουρκική Κύπρος έχουν τίποτε κοινό;
Μνήμες του καταπιεστικού καθεστώτος του Φράνκο στηρίζουν την αποσχιστική κίνηση στην Καταλονία.
Οι Καταλανοί δεν μπορούν να ξεχάσουν ή να συγχωρήσουν το τραυματικό παρελθόν τους, ακόμη και αν η σημερινή προηγμένη αυτονομία τους είναι ελάχιστα λιγότερη από την πλήρη ανεξαρτησία. Η δημοκρατική Ισπανία όχι μόνο αντιμετωπίζει τα πολιτικά, πολιτισμικά και κοινωνικά δικαιώματά της, αλλά η περιοχή έχει ακμάσει ως η πιο προηγμένη οικονομία της χώρας. Η Μαδρίτη δεν είναι επίσης ένοχος κοινωνικής, πολιτικής ή οικονομικής παραμέλησης.
Όσον αφορά την ομπρέλα της ΕΕ και την «κοινή ευρωπαϊκή πολιτική» που περιορίζει την κυριαρχία της Μαδρίτης, ποιά θα ήταν η διαφορά που θα είχε ένα ξεχωριστό καταλανικό κράτος; Εάν οι Καταλανοί κρατούσαν την ισπανική υπηκοότητα, παρέμεναν μέρος της ΕΕ, αλλά συνέχιζαν με την ανεξαρτησία, τί θα απέδιδε η ανεξαρτησία από το να ικανοποιήσει το εγώ κάποιων τοπικών πολιτικών;
Οι Καταλανοί διατηρούν το δικαίωμα αυτοδιάθεσης. Δεν μπορεί να τους αρνηθεί κανείς αυτό το δικαίωμα. Αλλά αν η αυτοδιάθεση επηρεάζει την υπόλοιπη χώρα, η κυβέρνηση της Μαδρίτης και όλης της χώρας θα πρέπει να έχει λόγο. Διαφορετικά, η κίνηση θα αποτελούσε μια απαράδεκτη μονομερή δήλωση ανεξαρτησίας.
Οι Καταλανοί δεν υπολογίζουν καλά την αντίδραση της Μαδρίτης. Εκείνοι πίσω από το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία πλήρωσαν ένα μεγάλο τίμημα. Οι Καταλανοί υπέφεραν. Τώρα έχει ξεκινήσει μια διαδικασία “νέας αρχής”. Οι Κούρδοι του βόρειου Ιράκ δεν μπορούν να συγκριθούν με τους Καταλανούς ή τους Τουρκοκύπριους. Μήπως κάποιος θυμάται την “Επιχείρηση Έτοιμη Σφύρα” ή τη “ζώνη απαγόρευσης πτήσεων” που αποσκοπούσε στην προστασία των Κούρδων από την οργή του αδίστακτου δικτάτορα του Ιράκ, του Σαντάμ Χουσεΐν; Ποιός ήταν πίσω από αυτές τις προσπάθειες; Αμερικανοί, Ισραηλινοί, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και ούτω καθεξής. Τί έγινε μετά? Δημιουργήθηκε μια κουρδική ζώνη.
Παρόλο που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ από τον Σαντάμ, η περιοχή αυτή έγινε μια αυτόνομη περιοχή στο Σύνταγμα του Ιράκ του 2005, ενισχύοντας το καθεστώς της, ακόμη και όταν το πρόσφατα «δημοκρατικοποιημένο Ιράκ» υπέφερε από θρησκευτική βία, ξένη κατοχή και ισλαμικό τρόμο. Ως αποτέλεσμα, οι εξελίξεις του πολέμου πριν και μετά τον πόλεμο του Κόλπου αναβάθμισαν την κουρδική επικράτεια στο βόρειο Ιράκ στο επίπεδο της μη διακηρυγμένης κρατικής οντότητας. Στην πρόσφατη ώθηση του δημοψηφίσματος για ανεξαρτησία, η οποία ολοκληρώθηκε με μια ψηφοφορία στις 25 Σεπτεμβρίου, ο Μασούντ Μπαρζανί και η τοπική κυβέρνησή του έγιναν πάρα πολύ άπληστοι. Ήθελαν το Κιρκούκ, τη Μοσούλη, τις συνοριακές πύλες με την Τουρκία και το Ιράν, καθώς και μεγαλύτερο μερίδιο του πετροχημικού πλούτου της χώρας.
Το τελικό αποτέλεσμα; Καθώς αποχωρούσε, ο Μπαρζανί φώναξε ότι οι Αμερικανοί τον είχαν προδώσει, ενώ ανώτεροι κούρδοι αξιωματούχοι θρήνησαν για την αδυναμία τους να φανταστούν ότι η Άγκυρα και η Τεχεράνη ευθυγραμμίζονται με τη Βαγδάτη κατά του δημοψηφίσματος. Αλλά σίγουρα κανείς με μυαλό δεν θα μπορούσε να σκεφτεί σοβαρά ότι η Τουρκία και το Ιράν θα καθίσουν πίσω και θα παρακολουθήσουν μια εξέλιξη που θα μπορούσε να επηρεάσει την ασφάλεια της χώρας τους.
Οι Κούρδοι του Ιράκ και οι Καταλανοί απολάμβαναν αυτονομία. Ήθελαν να διαχωριστούν από την υπόλοιπη χώρα χωρίς να προσπαθήσουν πρώτα να επιτύχουν συμβιβασμό. Ωστόσο, οι Τουρκοκύπριοι ήταν εταίροι με τους Ελληνοκυπρίους στην κυριαρχία, τη διακυβέρνηση και την επικράτεια της Κύπρου σε αναλογία “7 προς 3”. Το 1963-64 οι Τουρκοκύπριοι εκδιώχθηκαν βίαια από την συνεργατική κυβέρνηση. Από τότε προσπαθούν να ιδρύσουν μια ομοσπονδία και να επανενώσουν το νησί, με την αποκατάσταση των δικαιωμάτων τους.
Οι Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι κατείχαν το κράτος, αρνήθηκαν κάθε συμβιβαστική λύση και περιμένουν τους Τουρκοκύπριους να εξαντληθούν και να παραδοθούν. Εάν οι Τουρκοκύπριοι λένε ότι οι ελπίδες για την ομοσπονδία έχουν πεθάνει, έχει έρθει η ώρα να ξεκινήσει ένας νέος γύρος συνομιλιών, συμπεριλαμβανομένης μιας έκκλησης για δύο ξεχωριστά κράτη εντός της ΕΕ, η οποία δεν αποτελεί μονομερή δήλωση ανεξαρτησίας, αλλά πρόσκληση για διαζύγιο κατόπιν διαπραγματεύσεων.
http://www.hurriyetdailynews.com/opinion/yusuf-kanli/northern-iraq-catalonia-and-turkish-cyprus-121684
infognomonpolitics.blogspot.gr
