Όσο περνούν οι ώρες και οι μέρες από την επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ουάσιγκτων και τις συνομιλίες που είχε με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, τόσο αποκρυσταλλώνεται η άποψη πως η Τουρκία δεν πέτυχε τους σκοπούς της.
Ουδέν πήρε στο αίτημά της για μη εξοπλισμό των Κούρδων της Συρίας, ουδεμία υπόσχεση έλαβε για την σύλληψη του ιμάμη Γκιουλέν και εν γένει το μόνο που διαπιστώθηκε είναι η διάσταση απόψεων μεταξύ της υπερδύναμης και της Τουρκίας.
Μάλιστα, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Προέδρου Ερντογάν φαίνεται να προτάθηκε στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις η συμμετοχή στην πολιορκία της Ράκκα από κοινού με τις κουρδικές δυνάμεις του YPG. Φυσικά ο Ερντογάν αρνήθηκε, διότι είναι ευνόητο πως έτσι θα νομιμοποιούσε την ύπαρξη των Κούρδων ανταρτών της Συρίας και βέβαια και του ΡΚΚ.
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, δείχνουν να έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι ζυμώσεις στο εσωτερικό της Ατλαντικής Συμμαχίας. Ο προεδρεύων της στρατιωτικής επιτροπής του ΝΑΤΟ, Τσέχος τη καταγωγή, Στρατηγός Πετρ Πάβελ αποκάλυψε πως στην επερχόμενη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στις 25 Μαΐου στις Βρυξέλλες θα συζητηθεί και θα ληφθεί απόφαση περί του εάν το ΝΑΤΟ θα ενταχθεί ολόκληρο στον διεθνή συνασπισμό καταπολέμησης του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους.
Μέχρι σήμερα τα 28 κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ συμμετέχουν στις επιχειρήσεις ή την διοικητική μέριμνα του διεθνούς συνασπισμού, αλλά το ΝΑΤΟ ως όλον όχι. Ήδη, σε ορισμένους αναλυτές έχουν προκληθεί οι «κακόβουλες» σκέψεις πως αυτή η συζήτηση και ενδεχομένως η απόφαση που θα ληφθεί θα είναι προς όφελος της Τουρκίας.
Λέγεται επίσης πως είναι ο τρόπος με τον οποίον η διοίκηση Τραμπ επιθυμεί να χρυσώσει το χάπι στην Άγκυρα. Εάν ληφθεί σχετική ομόφωνη απόφαση για συμμετοχή του ΝΑΤΟ στον αγώνα κατά του ISIS, τότε η Συμμαχία θα αναπτύξει δυνάμεις σε Συρία και Ιράκ, μεικτές μεν, αλλά θα κυριαρχούν δυνάμεις όμορων χωρών, δηλαδή της Τουρκίας.
Αυτό αμέσως – αμέσως σημαίνει πως η Τουρκία θα αποκτήσει το πολυπόθητο διαβατήριο να μπει και να έχει λόγο στρατιωτικό, έστω δια της τεθλασμένης, και στη Συρία και στο Ιράκ. Κι αυτό δεν είναι καλή εξέλιξη. Τέλος, φανταζόμαστε πως οι αξιωματούχοι της χώρας μας, οι επιφορτισμένοι με τους σχεδιασμούς και την χάραξη της στρατηγικής προετοιμάζονται εξαντλητικά για τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στις 25 Μαΐου.
