Της Ελένης Θεοχάρους
Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έδωσε σε επιλεγμένα άτομα ανήκοντα στους φανατικούς υποστηρικτές της «όποιας και άμεσης λύσης» και εξ ίσου φανατικούς οπαδούς του, –αν και εφόσον πράττει όπως αυτοί επιθυμούν–, τα έγγραφα του Κραν Μοντάνα τα οποία αρνείται πεισματικά να δώσει στο Εθνικό Συμβούλιο και στον λαό.
Στόχος της ενέργειας αυτής, είναι να καταλαγιάσει τις αντιδράσεις των φανατικών της «όποιας και άμεσης λύσης» και όσων εμπιστεύονται την Τουρκία και τον Ερντογάν, για τις «εθνικιστικές εξάρσεις που εφαρμόζει επί εσχάτων ο Πρόεδρος, και να τους πείσει ότι «απλώς κοροϊδεύω κάποια χαϊβάνια-εθνικιστές, οι αληθινές θέσεις μου είναι αυτές».
Αν όντως ούτως έχουν τα γεγονότα, αν δηλαδή δόθηκαν τα έγγραφα στους συγκεκριμένους «ενεργούς πολίτες», τότε δεν πρόκειται για ολίσθημα, πρόκειται για ραδιουργία εξυπηρετούσα τα σχέδιά του για την επανεκλογή στην Προεδρία τον Φλεβάρη.
Φοβάται να πει τις αλήθειες στο Εθνικό Συμβούλιο και στον λαό και πουλά αγωνιστικότητα και δημοκρατία –«δεν θα φέρω λύση αν δεν είμαι σίγουρος ότι θα την εγκρίνει ο λαός»– και δίνει τις πραγματικές του θέσεις στους αλλοπρόσαλλης ιδεολογίας αλλά παθητικής ιδεοληπτικής τουρκολαγνείας οπαδούς του, που τον κατακεραυνώνουν όταν εμφανίζεται να αντιστέκεται στα κελεύσματα της Τουρκίας και τον στηρίζουν όταν υποχωρεί.
Όπως και να έχει το ζήτημα, είναι ξεκάθαρο πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και πάλι προσπαθεί να παραπλανήσει τον λαό για τα όσα έχει ήδη αποδεχθεί στο Κραν Μοντάνα, για αυτό δεν δημοσιοποιεί τα σχετικά έγγραφα. Επί ματαίω. Έχουσιν γνώσιν οι φύλακες.
Το ότι δεν κατέληξαν σε συμφωνία οι συνομιλίες δεν σημαίνει τίποτα: Οι υποστηρικτές της άμεσης λύσης, συμπεριλαμβανομένου και του Προέδρου κατανοούν ότι δεν μπορεί ακόμη να πλασαριστεί στον λαό η ιδέα της διατήρησης στρατιωτικής τουρκικής βάσης στην Κυθραία. Αν και η Τουρκία με τον σύγχρονο και πανίσχυρο στρατό της, ούτε βάσεις χρειάζεται πια, ούτε στρατεύματα στην Κύπρο, ούτε εγγυητικά-επεμβατικά δικαιώματα.
Άλλωστε στη βάση του κοινού ανακοινωθέντος της 11ης του Φλεβάρη του 2015 και με την ερμηνεία των όσων ολίγων μας αποκάλυψε ο Πρόεδρος για τις τελευταίες προτάσεις του, η Τουρκία αποκτά τον αποκλειστικό γεωστρατηγικό έλεγχο της Κύπρου. Παραδίδεται η Κύπρος στην Τουρκία, «την ισχυρή και σύμμαχο γείτονα». Διαλύεται η Κυπριακή Δημοκρατία και οι Τούρκοι δύνανται να χρησιμοποιήσουν τον τεράστιο πληθυσμό και τα οικονομικά τους μεγέθη για να εδραιώσουν την κατοχή.
Ήδη, ελέγχουν την κατεχόμενη Κύπρο μέσω της υδροδότησης, του ηλεκτρικού ρεύματος, των τηλεπικοινωνιών και του τραπεζικού συστήματος. Ο άμεσος στόχος τους είναι, η πάλαι ποτέ μειοψηφία του 17% να ανακτήσει τον έλεγχο του κράτους.
Η εκ περιτροπής προεδρία και η παραχώρηση των 4 ευρωπαϊκών ελευθεριών στους πολίτες της Τουρκίας καθιστούν την πιθανότητα του πλήρους εκτουρκισμού του νησιού ορατή στον χρονικό ορίζοντα της μισής γενεάς.
Αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία, φτάνει να «πουλάμε στους μεσογειακούς λιμένας τα ωραία κίτρα μας»
Εν πάση περιπτώσει, εκτιμούμε ότι το όλο σκηνικό στήθηκε για την επανεκλογή του Προέδρου Αναστασιάδη στις προσεχείς εκλογές, γεγονός το οποίο θα ερμηνευθεί ως πανηγυρική έγκριση μιας λύσης την οποία ο λαός αγνοεί. Και για την οποία γνωρίζει τα όσα «εκκωφαντικά» εκπέμπει εσχάτως ο Πρόεδρος. Χωρίς να αναλύει την παταγώδη αποτυχία της πολιτικής του εξευμενισμού και του κατευνασμού.
Εμείς, από όσα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε για τις συνομιλίες στο Κραν Μοντάνα καθώς και για τα όσα είχαν προηγηθεί, και λαμβανομένης υπόψιν της ιστορίας του Κυπριακού και των θέσεων που έχουν υιοθετηθεί και διατυπωθεί από ελληνοκυπριακής πλευράς, συμπεραίνουμε ότι καταλήγουμε ότι με την πολιτική που εφάρμοσε η νυν Κυπριακή Κυβέρνηση –και πολλές άλλες Κυβερνήσεις στο παρελθόν–, η οποία έχει την στήριξη της ηγεσίας του ΑΚΕΛ, επιβεβαιώθηκε ότι για να συναινέσει και να υπογράψει η Τουρκία κάποια λύση, θα πρέπει να της δοθεί ολόκληρη η Κύπρος. Να επιβληθούν οι όροι της ολοκληρωτικά. Η Άγκυρα θεωρεί ότι μέσα από τις υποχωρήσεις που έγιναν διαχρονικά και παρέμειναν στις διαπραγματεύσεις ως «τουρκικό κεκτημένο», έχει κατοχυρωμένη ήδη τη λύση που επιθυμούσε διακαώς.
Ακόμη και αν αποσύρει πλήρως τον στρατό της η Τουρκία από την Κύπρο, ακόμη και αν δεχθεί την απώλεια των εγγυητικών της δικαιωμάτων, δεν σημαίνει ότι θα τερματίσει την σε βάρος μας απειλή. Θα την ασκεί μέσω των δομών της συνομοσπονδίας, επί της οποίας διεξάγεται η συζήτηση για τη λύση. Τα στρατιωτικά μέσα θα είναι εφεδρικά. Όσον αφορά στην παράμετρο «υδρογονάνθρακες», η Τουρκία θα πει την τελευταία λέξη με την παράδοσή μας, μετά τον Φλεβάρη.
*Πρόεδρος του Κινήματος Αλληλεγγύη
