Είμαστε πια στην τελευταία εβδομάδα πριν από τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου και θεωρώ σωστό, να εστιάσουμε σε κάποια πράγματα που υπάρχουν, σε κάποια που ακούγονται και σε κάποια που δεν υπάρχουν.
Με δεδομένο το νέο επαχθές μνημόνιο, που προσφάτως υπερψηφίστηκε, υπάρχει σε πολύ κόσμο η αίσθηση, ότι ο νέος πρωθυπουργός και η νέα κυβέρνηση θα είναι απλοί διαχειριστές της τήρησης των όρων, που πλέον έχουν γίνει νόμος του Κράτους. Οι ξένοι δανειστές μας έχουν πλέον μάθει και φρόντισαν να διασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα, με τον καλύτερο γι’ αυτούς τρόπο. Άρα, οι κυβερνώντες μας έχουν να ακολουθήσουν τον μονόδρομο που επελέγη και επεβλήθη, για να ¨αποδείξουν την νομιμοφροσύνη τους¨.
Η αλήθεια όμως είναι, ότι πέραν των οικονομικών όρων, υπάρχει και σωρεία προβλημάτων της καθημερινότητας, που αντιμετωπίζει ο Έλληνας πολίτης, κυρίως με τον δημόσιο τομέα, από τα πιο απλά έως και τα πιο σύνθετα. Ο κάθε Υπουργός οφείλει να εστιάσει και στο θέμα αυτό, αφού το υδροκέφαλο και πολυνομούμενο Κράτος μας έχει ¨κερδίσει¨ την εικόνα, ότι υπάρχει για να δημιουργεί προβλήματα και όχι για να τα επιλύει.
Οι εκλογές αυτές δεν είναι γενική συνέλευση συνιδιοκτητών ακινήτου, με σκοπό να εκλεγεί ο διαχειριστής. Είναι εκλογές ουσίας, με ιδιαίτερα φορτισμένο και βεβαρυμμένο πρόγραμμα, με τις διεθνείς εξελίξεις να τρέχουν και να μας αφορούν – όσο και αν κανείς μας δεν ασχολείται- σε εθνικό επίπεδο και με το μέλλον μας πιο κοντά από ποτέ, το οποίο και πρέπει επιτέλους να οριοθετηθεί. Η νέα κυβέρνηση που θα προκύψει, πρέπει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να υπερβάλει εαυτόν, εάν θέλει όντως να προσφέρει στον τόπο και τους πολίτες.
Επίσης, ακούγονται πολλά για συνομωσίες, για ¨σκοτεινά και φωτεινά¨ κέντρα, για πρόσωπα και στόχους, για … Εδώ και πολλά χρόνια έχω γράψει, ότι όσο σωστοί και να είναι οι αριθμοί, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάνε οι πολιτικοί, ότι αυτοί αντιπροσωπεύουν ανθρώπους. Και οι άνθρωποι αυτής της χώρας έρχονται με τσακισμένο ηθικό, σαν απόρροια της επαίσχυντης και ληστρικής οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε και τους οδήγησε σε οικονομικό μαρασμό.
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερος κόπος για τους πολιτικούς, για να αντιληφθούν τους τρομακτικούς αριθμούς των ανέργων, των ζώντων κάτω του ορίου της φτώχειας και αυτών που είναι άμεσα στην σειρά, για να ενταχθούν σε αυτές τις ομάδες. Κανένας κυριολεκτικώς δεν μας έχει πει μία σοβαρή πρόταση γι’ αυτήν την πραγματικότητα. Κανένας δεν έχει ζητήσει συγγνώμη, που είτε ακούσια είτε εκούσια οδήγησε τους συμπολίτες του στην δεινή αυτή θέση. Το μόνο που ζητάνε, είναι την ψήφο μας, με το παιδαριώδες επιχείρημα, ότι «τώρα μάθαμε».
Όποιο ¨σκοτεινό κέντρο¨ και να έχει αποφασίσει το οτιδήποτε, οφείλουμε να καταλάβουμε, ότι δεν έχει και δεν μπορεί να έχει αποφασίσει, το τι θα κάνει ο καθένας μας μέσα στο παραβάν. Η ψήφος είναι αποκλειστικό δικαίωμά μας και η μόνη που διαμορφώνει πραγματικότητες και όχι σενάρια. Κανένας μας δεν έχει το δικαίωμα, να απεμπολήσει την ενεργή συμμετοχή του στην λήψη της πιο καθοριστικής απόφασης για το ίδιο το μέλλον μας.
Εάν, έχουμε οι ίδιοι τοποθετήσει τον εαυτό μας στο σημείο μηδέν, δεν μας φταίει κανένας άλλος. Και όταν αναφέρομαι στο σημείο μηδέν, εννοώ την ¨κοινωνική ειρήνη και ηρεμία¨ που υπάρχει, η οποία εστιάζεται αποκλειστικά στην χορήγηση συσσιτίου δηλ. ενός πιάτου φαγητού. Αυτή είναι η αξιοπρέπειά μας; Γιατί τους δυναμώνουμε για το αυτονόητο; Σε πολλούς πάντα υπάρχει ένα επιπλέον πιάτο φαγητό, το οποίο κάλλιστα μπορούμε να μοιραστούμε με τον συνάνθρωπό μας, χωρίς να ζητήσουμε κάποιο αντάλλαγμα. Δώσαμε γή και ύδωρ για ένα πιάτο φαγητό; Μήπως το αντίτιμο είναι υπερβολικά δυσανάλογο της προσφοράς; Θα ψηφίσουμε και πάλι αυτούς που οδήγησαν την χώρα στα συσσίτια, μόνο και μόνο για την συντήρηση των συσσιτίων;
Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις και συνταγές για την κοινωνία μας. Καινοτόμες ιδέες υπάρχουν, θαρραλέοι άνθρωποι υπάρχουν και οι πατροπαράδοτες αρχές μας υπάρχουν μόνο. Ας εστιάσουμε στην θέση αυτή και ας ψηφίσουμε μόνο με γνώμονα την πορεία της Ελλάδας και μέσω αυτής, της ίδιας της ύπαρξής μας. Δεν πρέπει να τους χαρίσουμε τίποτα. Πρέπει να μοχθήσουν και να μας πείσουν με επιχειρήματα ουσίας, για να τους τιμήσουμε με την ψήφο μας.
