RIA Novosti : Οι μετανάστες αλλάζουν τον συσχετισμό δυνάμεων στη Σουηδία

Ένας Σουηδός αστυνομικός σε σιδηροδρομικό σταθμό στη Στοκχόλμη παρουσιάζει το δρόμο στους μετανάστες. Φωτογραφία αρχείου
Βλαντιμίρ Κορνίλοφ, ρεπόρτερ του RIA Novosti

Οι επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές στη Σουηδία πλησιάζουν: η ψηφοφορία θα διεξαχθεί στις 9 Σεπτεμβρίου. Και σχεδόν κανείς δεν κρύβει ότι το πρόβλημα της μετανάστευσης και το σχετικό πρόβλημα της ανάπτυξης του εγκλήματος έχουν έρθει στο προσκήνιο, και οι αρχές της χώρας δεν μπορούν να προσφέρουν αποτελεσματικά μέτρα για την επίλυσή τους.

Αυτό εξηγεί τις επιτυχίες του Κόμματος των Σουηδών Δημοκρατών (SD) τα τελευταία χρόνια. Για πρώτη φορά στο Σουηδικό Κοινοβούλιο (Riksdag) μόλις πριν από οκτώ χρόνια, στις προηγούμενες εκλογές αυτό το αντιμεταναστευτικό κόμμα έγινε το τρίτο με το αποτέλεσμα του 13%, το οποίο του έδωσε 49 έδρες. Αυτό το έτος, κρίνοντας από τις δημοσκοπήσεις, το SD διεκδικεί σοβαρά τη δεύτερη θέση με το αποτέλεσμα στην περιοχή του 20%. Πολλοί Δυτικοί αναλυτές που έχουν περί πολλού το πρόσφατο «Σουηδικό πρότυπο», εξετάζοντας αυτά τα αποτελέσματα, κρατούν το κεφάλι τους και ρωτούν : «πώς θα μπορούσε αυτό να συμβεί;»

… Θυμάμαι προσωπικά το έτος 2002 όταν ήμουν στη Σουηδία ως παρατηρητής στις εκλογές. Ενώ το , το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SDP), με κάποια διαλείμματα κυβέρνησε τη χώρα από 1917, αισθανόταν αρκετά άνετα, σημαντικά μπροστά από τις βαθμολογίες των διαχρονικών αντιπάλων του μπροστά από μετριοπαθές κόμμα (MP). Ένα από τα κύρια επιτεύγματα της κυβέρνησης ήταν απλά η επίλυση των δημογραφικών προβλημάτων της Σουηδίας προσελκύοντας μετανάστες από το εξωτερικό και την επιτυχή κοινωνική τους προσαρμογή.
Σε γενικές γραμμές, οι Σουηδοί, όπως και στις περισσότερες άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, δεν είχαν άλλο τρόπο επίλυσης του προβλήματος της μείωσης του πληθυσμού και της γήρανσης. Έχοντας βιώσει μια σοβαρή δημογραφική κρίση τη δεκαετία του 1970, όταν η φυσική αύξηση του πληθυσμού ήταν στην πραγματικότητα μηδενική, η Σουηδία, για πρώτη φορά στην ιστορία, αντιμετώπισε ένα αρνητικό ποσοστό για αρκετά χρόνια — από 1997 έως 2001 οι Σουηδοί που γεννήθηκαν ήταν λιγότεροι από αυτούς που πέθαναν (το ποσοστό γεννήσεων δεν έχει φτάσει μέχρι σήμερα στο επίπεδο αντικατάστασης ).

Υπό αυτές τις συνθήκες, κάθε κράτος (Ρωσία — χωρίς εξαίρεση) για την εξασφάλιση της οικονομικής ανάπτυξης και της παραγωγής αναγκάζεται να προσελκύσει ξένους μετανάστες. Η Σουηδική σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση έχει πράξει το ίδιο καθιστώντας τον ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής της.

Φαίνεται ότι η πολιτική αυτή στέφθηκε με επιτυχία. Εν πάση περιπτώσει, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του 2002, αυτό παρουσιάστηκε ακριβώς με αυτόν τον τρόπο – η οικονομία μετά από μια μακρά (σχεδόν δεκαετή) περίοδος στασιμότητας έγινε ζωντανή, ο πληθυσμός άρχισε να αυξάνεται αρκετά γρήγορα.
Έτσι, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας (από 1994 έως 2004) η αύξηση ήταν 200.000 (από 8,8 έως 9.000.000), και τώρα το ίδιο ποσό προστίθεται κάθε ενάμιση χρόνο. Πέρυσι, ο πληθυσμός της χώρας πέρασε το σήμα των 10.000.000 ανθρώπων και συνεχίζει να αναπτύσσεται ραγδαία για τη χώρα αυτή.
Φαίνεται ότι το πρόβλημα λύθηκε πραγματικά. Ωστόσο, υπάρχει ένα πρόβλημα. Η Στοκχόλμη επέλεξε έναν κάπως ασυνήθιστο τρόπο, καλώντας τους πρόσφυγες από τα εμπόλεμα σημεία του πλανήτη, από χώρες με πολύ μακριά από τη Σουηδία πολιτισμό και παραδόσεις. Αρχικά, μετανάστες από το Ιράν και το Ιράκ προσελκύστηκαν ενεργά, τα τελευταία χρόνια από τη Συρία. Τώρα, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία[1], η Σουηδία έχει 150.000 Σύριους, 135.000 Ιρακινούς και 71.000 Ιρανούς. Τονίζουμε: πρόκειται για επίσημες στατιστικές, στην πραγματικότητα οι δείκτες είναι σίγουρα υψηλότεροι.

Το 2002, ήμουν στην η ομάδα των παρατηρητών, οι Σουηδικές αρχές μας μετέφεραν σε νεοσύστατα κέντρα μετανάστευσης κοντά στη Στοκχόλμη, καταδεικνύοντας με υπερηφάνεια πώς σε αυτές τις άνετες, και καθαρές πόλεις εγκαταστάθηκαν και ζουν μετανάστες κυρίως της Ασίας και με Αφρικανική καταγωγή, καθώς διδάσκονται την Σουηδική γλώσσα και τον πολιτισμό, όπως τους εξηγούν τις τοπικές παραδόσεις τους. Η εικόνα ήταν ειδυλλιακή .
Αλλά, όπως συμβαίνει συχνά, οι νόμιμοι μετανάστες προσεγγίστηκαν από συγγενείς φίλους και γνωστούς (συχνά όχι εντελώς νόμιμους). Εγκαταστάθηκαν γύρω από τα καθαρά και καλά περιποιημένα κέντρα μετανάστευσης. Και απροσδόκητα η Σουηδία αντιμετώπισε τα εθνικά θυλάκια, τα οποία σχημάτισαν τη δική τους , εντελώς ξεχωριστή κοινότητα.

Ανήλικοι μετανάστες από το Μαρόκο στη Στοκχόλμη

Ως αποτέλεσμα, στη Σουηδία, σύμφωνα με την επίσημη έκθεση της αστυνομίας το περασμένο έτος, εμφανίστηκαν 61 “προβληματικές” περιοχές από την άποψη της ποινικής κατάστασης (η λέξη “γκέτο” από την αστυνομία, φυσικά, αποφεύγεται[2] ). Έφθασε στο σημείο ο Σουηδός Εθνικός αστυνομικός επίτροπος Dan Jeljasson να φωνάξει στην εθνική τηλεόραση: “Βοηθήστε μας!”[3]

Ο αριθμός των εγκλημάτων για σεξουαλικούς λόγους έχει αυξηθεί καταστροφικά, εάν το 1970 τέτοια επεισόδια δεν ήταν περισσότερο από 40 σε 100.000 πληθυσμό ανά έτος, τώρα είναι περισσότερο από 200[4]. Όλο και περισσότεροι φόνοι με τη χρήση πυροβόλων όπλων, κλοπές και εμπρησμοί αυτοκινήτων.

Το τελευταίο έχει μετατραπεί σε ένα από τα αγαπημένα χόμπι των νέων από τους εθνικούς θύλακες. Αν υπήρχαν περίπου 400 παρόμοια επεισόδια το 1998, 1300-1500 εμπρηστές καταγράφονται τώρα ετησίως. Τον Νοέμβριο του περασμένου έτους, περίπου 50 αυτοκίνητα κάηκαν στο μεταναστευτικό προάστιο της Ουψάλα. Παρά τις επανειλημμένες κλήσεις, οι πυροσβέστες έφθασαν στην περιοχή τρεις ώρες αργότερα, συνοδευόμενοι από ειδικές δυνάμεις και πολυβόλα[5]. Και πριν από δύο εβδομάδες σε παρόμοιες περιοχές του Γκέτεμποργκ, Μάλμο και Χέλσινγκμποργκ έκαψαν περισσότερα από 80 αυτοκίνητα[6].

Ο ηγέτης του κόμματος “Σουηδοί Δημοκράτες” Τζίμι Åkesson ενεργεί κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας στο Γκέτεμποργκ. 28 Αυγούστου 2018

Αυτή είναι η εξήγηση της απότομης αύξησης της δημοτικότητας των “Σουηδών Δημοκρατών”. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αποκαλούν αυτό το κόμμα “φασιστικό” ή “ότι έχει ναζιστικές ρίζες”. Όχι χωρίς λόγο: ένας από τους δημιουργούς του, Γκούσταβ Ekstr, στα νιάτα του υπηρέτησε στις μονάδες των Waffen-SS “Viking” και “Nordland”, που δημιουργήθηκαν από τους Ναζί για συνεργάτες από την Ολλανδία και τη Σκανδιναβία. Ωστόσο, τα ίδια φιλελεύθερα μέσα ενημέρωσης, πρέπει να σημειώσουμε, δεν αποκαλούν φασίστες εκείνους που μετέτρεψαν τα SS Kollaborantov σε ήρωες στην Ουκρανία και στα κράτη της Βαλτικής.

Εκπρόσωποι του SD σε απάντηση δείχνουν έναν από τους ηγέτες του κόμματος στην τρέχουσα εκστρατεία, ο υποψήφιος για βουλευτής Karl Robbens, είναι το ήμισυ Λιβυκής καταγωγής[7]. Πριν από τρία χρόνια, μετακόμισε στο κόμμα των SD από το μετριοπαθές κόμμα, εξηγώντας ότι δεν είναι εναντίον των μεταναστών, αλλά ενάντια στην αποτυχία της κρατικής μεταναστευτικής πολιτικής. Μεγαλώνοντας σε έναν μεταναστευτικό θύλακα του Γκέτεμποργκ, ο Robbens καταδεικνύει περιοδικά σε δημοσιογράφους τον τόπο σφαγής της αδελφής του φίλου του και απαιτεί το τέλος της αύξησης της εγκληματικότητας [8].

Οι Σοσιαλδημοκράτες, εάν οι δημοσκοπήσεις είναι σωστές, οι εκλογές αναμένουν τα πιο καταστροφικά αποτελέσματα σε εκατό χρόνια-οι βαθμολογίες τους κυμαίνονται στην περιοχή του 25%, και την τελευταία φορά στην ιστορία τους λιγότερο από το 30% των ψήφων έλαβαν στις εκλογές από το 1911. Το κυβερνών κόμμα κατηγορεί τους «Σουηδούς δημοκράτες» για λαϊκισμό, αλλά δεν βρήκε τίποτα καλύτερο, όπως στην επιδίωξη της δημοτικότητας για να υποσχεθεί στους Σουηδούς μια πρόσθετη εβδομάδα διακοπών- ένα πολύ περισσότερο λαϊκιστικό βήμα.

Φυσικά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι “Σουηδοί δημοκράτες”, ακόμη και αν πάρουν την πρώτη θέση, δεν θα είναι σε θέση να σχηματίσουν κυβέρνηση ή να συνάψουν συνασπισμό-ολόκληρο το κατεστημένο είναι ενωμένο εναντίον τους. Ωστόσο, τα αποτελέσματα των εκλογών στη Σουηδία επιβεβαιώνουν για την γηραιά Ήπειρο την τάση να καταστρέψει το κόμμα και τις παραδόσεις που αναπτύχθηκαν για δεκαετίες.
Και αν η τάση συνεχίζεται, σε κάποιο σημείο (δηλαδή, όχι στις επερχόμενες εκλογές, αλλά στις ακόλουθες) θα είναι δυνατόν να δηλώσει ότι οι μετανάστες κατά κάποιο τρόπο έχουν αλλάξει την εξουσία στη Σουηδία.

Αναφορές