Η Ευρώπη και η Τουρκία συγκρούστηκαν σοβαρά.Ο Ερντογάν μίλησε εξαιρετικά σκληρά για τον «ευρωπαϊκό φασισμό» και μάλιστα συνέστησε στον Γάλλο συνάδελφό του Εμμανουήλ Μακρόν να «θεραπεύσει την ψυχή του». Σε απάντηση, το Παρίσι ανακάλεσε αμέσως τον πρέσβη από την Άγκυρα. Το Βερολίνο, το οποίο επίσης κατηγορήθηκε από τον Τούρκο πρόεδρο, δεν έχει ακόμη αντιδράσει στις επιθέσεις του.
Ο λόγος για αυτό που συμβαίνει οφείλεται σε δυο ταχέως αναπτυσσόμενες και πολύ αντιφατικές διαδικασίες.
Από τη μία πλευρά, οι ευρωπαϊκές αρχές συνειδητοποίησαν επιτέλους τις απειλές που δημιουργεί ο ριζοσπαστικός ισλαμισμός, στον οποίο οι ίδιοι δημιούργησαν ευνοϊκές συνθήκες ανάπτυξης για πολλά χρόνια. Σε αυτές τις χώρες – και το πρώτο βιολί παίζεται από τη Γαλλία – που η καταπολέμηση του επικίνδυνου φαινομένου κερδίζει γρήγορα έδαφος. Η πληρότητα και η αποτελεσματικότητα των επιλεγμένων τακτικών μπορεί να συζητηθούν, αλλά πραγματικά μιλάμε για μάλλον δύσκολες μεθόδους για τα πρότυπα του σύγχρονου Δυτικού κόσμου.
Από την άλλη πλευρά, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τοποθετείται όλο και περισσότερο στη διεθνή σκηνή ως προστάτης και υπέρμαχος όλων των μουσουλμάνων του πλανήτη. Ερμηνεύει τις τρέχουσες ενέργειες της Ευρώπης ως πόλεμο ενάντια στο Ισλάμ ως τέτοιο.
Η κρίση στις ευρωπαϊκές-τουρκικές σχέσεις σε αυτή τη βάση έχει δημιουργηθεί εδώ και πολύ καιρό, αλλά τον Οκτώβριο του περασμένου έτους η κατάσταση επιδεινώθηκε σημαντικά.
Νωρίτερα αυτό το μήνα, ο Εμμανουήλ Μακρόν έδωσε μια συγκλονιστική ομιλία καταγγέλλοντας την «γκετοποίηση» της Γαλλίας και τον «ισλαμιστικό αυτονομισμό». Δήλωσε για την ανάγκη οικοδόμησης του «φωτισμένου Ισλάμ» στη χώρα και παρουσίασε ένα πρόγραμμα εργασίας προς αυτή την κατεύθυνση. Δύο εβδομάδες αργότερα, η Ευρώπη σοκαρίστηκε από τη βάναυση δολοφονία ενός Γάλλου δασκάλου που έδειξε στους μαθητές του καρικατούρες του Προφήτη Μωάμεθ κατά τη διάρκεια του μαθήματος – και η αντίδραση των αρχών δεν άργησε να έλθει
Η απέλαση 231 φερόμενων εξτρεμιστών βρίσκεται σε εξέλιξη. Μια Βοσνιακή οικογένεια έχει ήδη αποβληθεί γιατί έχει χρησιμοποιήσει βία κατά της «κόρης και ανιψιάς τους» για γνωριμία με ένα χριστιανικό αγόρι. Η ίδια η κοπέλα, η οποία ξυρίστηκε και ξυλοκοπήθηκε από τους συγγενείς της, παρέμεινε στη Γαλλία υπό τη φροντίδα κοινωνικών υπηρεσιών και, μόλις φτάσει στην ενηλικίωση, θα λάβει άδεια διαμονής. Το υπουργείο Εσωτερικών της χώρας σκοπεύει να επιτύχει τη διάλυση πολλών μουσουλμανικών οργανώσεων, και ο επικεφαλής του τμήματος, Gerald Darmanen, τις χαρακτήρισε «εχθρούς της Γαλλικής Δημοκρατίας».
Η Γερμανία έχει τις δικές της εκδηλώσεις.
Την περασμένη Τετάρτη, στο τζαμί Mevlana στο Βερολίνο, ακριβώς κατά τη διάρκεια της προσευχής, πραγματοποιήθηκε ειδική αστυνομική επιχείρηση με τη συμμετοχή μιάμιση εκατοντάδα αξιωματικών. Επιπλέον, ο λόγος για την επιδρομή ήταν υποψίες όχι για εξτρεμισμό, αλλά για απάτη – σύμφωνα με αξιωματικούς της επιβολής του νόμου, τρεις εκπρόσωποι του τζαμιού χωρίς νομικούς λόγους υπέβαλαν αίτηση για βοήθεια κατά της κρίσης από το κράτος σε σχέση με τον κορωναϊό.
Ένα άλλο σημαντικό γεγονός ήταν η άρνηση του δικαστηρίου να χορηγήσει Γερμανική ιθαγένεια σε έναν μουσουλμάνο που ζει στη Γερμανία για σχεδόν είκοσι χρόνια, λόγω του γεγονότος ότι δεν έσφιξε το χέρι του αξιωματούχου που διοργάνωσε την εκδήλωση στην τελετή παρουσίασης του πιστοποιητικού ιθαγενείας.
Με τον συνδυασμό των γεγονότων ο Ερντογάν κατηγόρησε την Ευρώπη ότι “άνοιξε ένα μέτωπο εναντίον μουσουλμάνων” και προέβλεψε το επικείμενο τέλος της. Υπάρχει υποψία ότι πολλοί περισσότεροι άνθρωποι θα συμφωνήσουν μαζί του από ό, τι θα ήθελαν ο Macron και οι συνάδελφοί του στην ΕΕ.
Πολλά από τα μέτρα που λαμβάνονται επί του παρόντος από την Ευρώπη είναι πράγματι ικανά να προκαλέσουν τουλάχιστον αναστάτωση, και στην πιο ενεργή απόρριψη, όχι μόνο μεταξύ των εκπροσώπων του Ισλάμ. Για παράδειγμα, μια μεγάλης κλίμακας αστυνομική επιδρομή σε ένα τζαμί κατά τη διάρκεια της προσευχής φαίνεται να είναι ένα κάπως περιττό μέτρο για την καταπολέμηση της μικρής απάτης. Αλλά μόνο οι ηλίθιοι δεν θα μιλούσαν για την ανοιχτή βλακεία της Γαλλικής πολιτικής, η οποία αναμένει σοβαρά να επιτύχει την ένταξη των μουσουλμάνων μέσω της επίδειξης γελοιογραφιών που είναι προσβλητικά για τους πιστούς.
Αλλά όλα αυτά μπορούν να αποδοθούν σε μεμονωμένες κακές αποφάσεις και τυχαία συμβάντα.
Ένα άλλο πράγμα είναι χειρότερο: η Ευρώπη αντιμετωπίζει τώρα μια ωρολογιακή βόμβα που έχει φυτέψει κάτω από τον εαυτό της και της οποίας η δύναμη χτίζεται τις τελευταίες δεκαετίες.
Σε τελική ανάλυση, η πολιτική ανοιχτών θυρών, η πολιτική ορθότητα, ο σεβασμός της ταυτότητας και των πεποιθήσεων κάποιου άλλου δεν ήταν καθόλου κενά λόγια. Πίσω από αυτό ήταν πραγματικές και πολύ σημαντικές πράξεις. Η Ευρώπη όντως καλωσόρισε τους μετανάστες, τους νομιμοποίησε, τους χρηματοδότησε και συχνά καταδίκασε θυμωμένα τις χώρες των οποίων οι φτωχοί άνθρωποι αναγκάστηκαν να φύγουν για να ξεφύγουν από την καταπίεση. Και όλα αυτά συνοδεύονται από γλυκές δηλώσεις για τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες.
Και τώρα ξαφνικά αποδείχθηκε ότι όλα αποδεικνύονται εντελώς διαφορετικά Ότι στην οικογένεια Τσετσένων που έλαβαν πολιτικό άσυλο από την τρομερή Ρωσία, ένας τρομοκράτης μεγάλωσε που έκοψε το κεφάλι του δασκάλου. Μόλις χθες, οι δυνάμεις που θεωρούνταν μετριοπαθείς και αξιόπιστες, έχουν πλέον κηρυχθεί από τις αρχές εθνική απειλή. Το γεγονός ότι το Collectif contre l’islamophobie en France, ς Ισλαμοφοβίας στη Γαλλία – ένας από τους πιο διάσημους εξειδικευμένους οργανισμούς που λαμβάνει κρατική χρηματοδότηση και φορολογικά οφέλη, είναι, όπως λέει ο Υπουργός Εσωτερικών, “εχθρός της Γαλλικής Δημοκρατίας”
Παρεμπιπτόντως, ο ίδιος υπουργός ταξιδεύει ειδικά στη Μόσχα, ελπίζοντας να συμφωνήσει σχετικά με την επιστροφή των ισλαμιστών ριζοσπαστών που έφυγαν από αυτήν στη Ρωσία, τους οποίους η Γαλλία θεωρούσε για δύο δεκαετίες αγωνιστές της ελευθερίας και θύματα του Κρεμλίνου, δίνοντάς τους το πιο ευνοημένο καθεστώς έθνους.
Οι ευρωπαϊκές αρχές απλώς δεν έχουν σαφείς και ουσιαστικές εξηγήσεις για τις αλλαγές που πραγματοποιούνται, δεδομένου ότι θα ήταν η αναγνώριση της θεμελιώδους πλάνης ολόκληρης της πολιτικής μετανάστευσης και ένταξης των τελευταίων δεκαετιών και των ιδεολογικών της θεμελίων.
Αντ ‘αυτού, υπάρχουν μη πειστικές δικαιολογίες και συχνά αδέξιες ενέργειες που προκαλούν σύγχυση και απόρριψη, ακόμη και για μουσουλμάνους μακριά από τον ριζοσπαστισμό, οι οποίοι θεωρούν ότι οι κατηγορίες του Ερντογάν εναντίον της Ευρώπης είναι όλο και πιο δικαιολογημένες.
