Αντιαεροπορική βολή στη Δαμασκό, της Συρίας. Φωτογραφία αρχείου
Ivan Danilov, συντάκτης του blog Crimson Alter
Το CNN ανέφερε ότι οι Αμερικανικές στρατηγικές και μυστικές υπηρεσίες έχουν ήδη καταρτίσει έναν κατάλογο στόχων στη Συρία, τους οποίους θα βομβαρδίσουν αφού ο Συριακός στρατός κατηγορηθεί για άλλη μια φορά για χρήση χημικών όπλων εναντίον αμάχων και της λεγόμενης “μετριοπαθούς Συριακής αντιπολίτευσης”.
Σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση, η πραγματική κατάσταση των πραγμάτων δεν έχει καμία σημασία: οι βόμβες, προφανώς, θα πέσουν σε κάθε περίπτωση. Επιπλέον, κανένα μέτρο πληροφοριών και ακόμη και μέτρα για την προώθηση της απόδειξης και δημοσίευσης ολόκληρου του μηχανισμού για τη δημιουργία άλλης μιας “χημικής προβοκάτσιας ” δεν θα σταματήσουν τον Αμερικανικό στρατό και τα γεράκια της Ουάσινγκτον.
Κατά μία έννοια, αυτό δεν αφορά τον Ασάντ ή ακόμη και τη συριακή σύγκρουση στο σύνολό της. Δυστυχώς, η Συρία θα βομβαρδιστεί αποκλειστικά με βάση την πολιτική σκοπιμότητα. Ο βομβαρδισμός δεν είναι απαραίτητος, αλλά σε αυτό το σημείο θα είναι δυνατό να αποφευχθεί ένα τέτοιο σενάριο μόνο εάν η εσωτερική Αμερικανική πολιτική και ενημερωτική ατζέντα θα έχει ένα θέμα που για αρκετούς μήνες που εντελώς θα επισκιάσει το ” Συριακό ζήτημα “.
Δυστυχώς, η “διαρροή ” σχετικά με τα ήδη σχέδια για την βομβιστική επίθεση, που πραγματοποιείται από το CNN, είναι ένα είδος εκβιασμού εικόνας, το αβοήθητο θύμα της οποίας θα είναι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Trump τέθηκε σε μια πολύ άβολη θέση: όταν τα “Λευκά κράνη” με την υποστήριξη και την καθοδήγηση των Βρετανικών μυστικών υπηρεσιών οργάνωσαν άλλη μια πρόκληση στη Συρία, δεν θα έχει την ευκαιρία να απέχει από το χτύπημα και την κλιμάκωση της σύγκρουσης, λέγοντας κάτι σαν ” το προσωπικό σκέφτηκε και αποφάσισε ότι δεν πρέπει να γίνει.» Μετά τη πληροφορία που θα μεταδώσει το CNN για άρνηση να βομβαρδίσει την Δαμασκό σε απάντηση σε μια (προφανώς ψεύτικη) χημική επίθεση , οι γερουσιαστές και βουλευτές όλων των χρωμάτων “θα κρεμάσουν” προσωπικά τον Trump, ο οποίος θα είναι και πάλι ένοχος για την υποβοήθηση του Κρεμλίνου. Αυτό δεν είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα, αλλά η τρέχουσα επιδείνωση της Συριακής κρίσης εμπίπτει στην περίοδο της μέγιστης τρωτότητας του Αμερικανού ηγέτη: στις ΗΠΑ η προεκλογική εκστρατεία βρίσκεται σε πλήρη φάση, και οι “ενδιάμεσες εκλογές” είναι σε ένα μήνα.
Οι «ενδιάμεσες εκλογές» είναι μια συγκεκριμένη εφεύρεση που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τον ισορροπημένο χαρακτήρα του Αμερικανικού πολιτικού συστήματος. Οι αμερικανικές προεδρικές εκλογές διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά στο μεσοδιάστημα εκλέγονται όλα 435 μέλη του Κογκρέσου (εκλέγονται κάθε δύο χρόνια), το ένα τρίτο της Γερουσίας, καθώς και οι περισσότεροι από τους κυβερνήτες. Οι φετινές “ενδιάμεσες εκλογές” θα διεξαχθούν στις 6 Νοεμβρίου, και από το ποσοστό θα εξαρτηθεί η πολιτική καριέρα , η ελευθερία και, ενδεχομένως, ακόμη και η ζωή του Trump και της οικογένειά του. Το γεγονός είναι η περίπτωση που στο πιο δυσμενές αποτέλεσμά τους, το Δημοκρατικό κόμμα μπορεί να λάβει την πλειοψηφία τόσο του Κογκρέσου όσο και στην Γερουσία.
Σε αυτή την περίπτωση, στον Trump αυξάνεται άμεσα ο κίνδυνος όχι μόνο εναντίον του που θα συνεχιστεί μια επιτυχημένη διαδικασία μομφής, αλλά και το γεγονός ότι ο ίδιος και η οικογένειά του (ξεκινώντας από τον γαμπρό του Jared Kushner και τελειώνοντας με συγγενείς που εργάζονται στον Οργανισμό Trump) θα χρεώνονται με προδοσία και συμπαιγνία με τη Ρωσία, και από εκεί την ποινή φυλάκισης – και ακόμα και στην ηλεκτρική καρέκλα – δηλαδή, στο κατώφλι της ζωής.
Το Θέμα της Ρωσικής παρέμβασης στις εκλογές (τις τελευταίες προεδρικές, «τις ενδιάμεσες» και στο μέλλον τις προεδρικές), καθώς και ο Πρόεδρος της προδοσίας έχουν γίνει η κύρια ατζέντα της προεκλογικής εκστρατείας
Αν ο Αμερικανός ηγέτης αρνείται να βομβαρδίσει τη Συρία, είναι δυνατό να προβλέψουμε : τις σκηνοθετημένες σκηνές με τον “θάνατο από δηλητηρίαση για παιδιά από την Συρία” που θα παίξει σε όλα τα Αμερικανικά τηλεοπτικά κανάλια κατά τη διάρκεια όλης της προεκλογικής εκστρατείας, συνοδευόμενη από σχολιασμούς ότι ο Πούτιν είναι βέβαιο ότι θα έχει κάποια τρομερή βρωμιά για τον Trump , και έτσι ο Trump αρνείται να τιμωρήσει “τον αιματοβαμμένο Άσαντ” και να “δείξει την Αμερικανική δύναμη” στον Πούτιν. Από την άποψη της τρέχουσας διοίκησης της Ουάσινγκτον, αυτός ο κίνδυνος δεν μπορεί να επιτραπεί, και ως εκ τούτου η Συρία είναι πιθανό να βομβαρδιστεί , και προκλητικά και με την πιο δυνατή συνοδεία των μέσων ενημέρωσης, επανειλημμένα υπερβάλλοντας τις ζημίες και τις απώλειες από την Συριακή πλευρά. Επιπλέον, θα ήταν προς το συμφέρον της επίσημης Δαμασκού να παίξει o Trump σε αυτό το παιχνίδι, αν ο τελευταίος πραγματικά το μόνο που χρειάζεται είναι η επίδειξη των μέσων ενημέρωσης για την εσωτερική κατανάλωση.
Ευτυχώς, η αδίστακτη πολιτική λογική της Αμερικανικής προεκλογικής εκστρατείας μειώνει δραστικά τις πιθανότητες ότι η Ουάσινγκτον να θελήσει κάτι περισσότερο από μια τακτική επίδειξη δύναμης, μετά την οποία μπορεί κανείς να ανακοινώσει ότι ο εχθρός ηττήθηκε και η δικαιοσύνη αποκαταστάθηκε. Η ανακήρυξη μιας προσπάθειας να αλλάξει το καθεστώς στη Δαμασκό ή η έναρξη ενός άλλου πολέμου στη Μέση Ανατολή με την άμεση Αμερικανική συμμετοχή, καθώς επίσης και για να εκφράσει μια ετοιμότητα να παλέψει με τη Ρωσία προκειμένου να αφαιρεθεί ο Άσαντ, είναι όλες οι σωστές συνταγές για την απώλεια των εκλογών. Για τον «πυρήνα» των ψηφοφόρων του Trump θα αποδεχθεί δικαιολογημένα οποιαδήποτε από αυτές τις δηλώσεις ως απόδειξη της προδοσίας από τον Πρόεδρο.
Σε αυτή την περίπτωση, η εκλογική υποστήριξη του «πυρήνα» έτοιμη να πέσει για τον Trump στη φωτιά και στο νερό – είναι η μόνη πραγματική ασφάλιση κατά της μομφής
Με βάση τις παραπάνω εκτιμήσεις, είναι δυνατόν να προβλέψουμε ότι οι Αμερικανοί θα βομβαρδίσουν τη Δαμασκό, αλλά για να πολεμήσουν στη Συρία, προσπαθώντας να αντιστρέψουν την πορεία του εμφυλίου πολέμου και να αρπάξουν την νίκη από τα χέρια του Ρωσικού-Συριακού συνασπισμού, είναι απίθανο να τολμήσουν. Και αυτή είναι η μεγάλη αξία του Ρωσικού στρατού, καθώς και της Ρωσικής πολιτική ηγεσία, η οποία για πολλά χρόνια
δεν εφείσθη των προσπαθειών και των πόρων για την ανάπτυξη των όπλων, και ιδιαίτερα της λεγόμενης «πυρηνικής τριάδας».
Το μόνο πράγμα που οι Αμερικανοί μπορούν ακόμα να πάρουν στη Συρία είναι μια βαθιά ηθική ικανοποίηση, καθώς επίσης και ένας λόγος να πουν ότι εάν ήθελαν, θα κέρδιζαν. Κάποιος μπορεί να είναι 100 τοις εκατό πεπεισμένος ότι σε λίγα χρόνια το Hollywood θα σκηνοθετεί μια σειρά από περιφανείς επιτυχίες για τις ηρωικές νίκες των Αμερικανικών ειδικών δυνάμεων στη Συρία ξεπερνώντας τους Ρώσους , Ιρανούς και Σύριους “άγριους με Kalashnikov”, και ήδη στο 2020 ο μέσος όρος των Αμερικανών ανθρώπων θα είναι σίγουροι ότι ο Συριακός πόλεμος έχει κερδηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως πολλοί Αμερικανοί πιστεύουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες νίκησαν το Βιετνάμ. Τίποτα δεν μπορεί να γίνει: η εποχή της μετά αλήθειας έχει ήδη έρθει, και εμείς, δυστυχώς, δεν έχουμε το ανάλογο του Χόλιγουντ για την πραγματοποίηση της μαζικής θραύσης των μυαλών των κατοίκων των άλλων χωρών.
Σε τελική ανάλυση, η κύρια νίκη είναι η πραγματική , όχι η πληροφορία-η εικονική πραγματικότητα, και, τουλάχιστον στον Συριακό πόλεμο, αυτή η νίκη είναι κοντά. Επιπλέον, η νίκη ήταν οικονομικά επωφελής. Χάρη στις επιτυχίες στη Συρία η Ρωσία εμπόδισε το έργο του αγωγού φυσικού αερίου του Κατάρ προς την Ευρώπη, διεξήγαγε μια εξαιρετική επιχείρηση μάρκετινγκ όσον αφορά την αύξηση των εξαγωγών όπλων προς τη Μέση Ανατολή και, το σημαντικότερο, ήταν σε θέση να αποδείξει σε περιφερειακούς παράγοντες, όπως η Σαουδική Αραβία ότι είναι επωφελές και ασφαλές με το Κρεμλίνο να διαπραγματευτεί τα σοβαρότερα πράγματα. Για παράδειγμα, σχετικά με τον κοινό έλεγχο της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου. Σε αυτό το πλαίσιο, μια πιθανή Αμερικανική εκστρατεία δημοσίων σχέσεων με βομβαρδιστική μεροληψία είναι ένα ενοχλητικό μικρό πράγμα, το οποίο στην πραγματικότητα δεν θα αλλάξει τίποτα.
Η Ρωσία αντικαθιστά τις Ηνωμένες Πολιτείες στις βασικές περιοχές του πλανήτη.
Αναφορές
