Ευχομαι το Άγιο Πνεύμα, μέρος της Αγίας και ομοούσιο Τριάδος να μας ενισχύσει την αντίληψη, την διάκριση, την πιστη… να μας διορθώσει τις σκέψεις(πράξεις) και να μας οδηγήσει στο να παίρνουμε τις σωστές αποφάσεις σε στιγμές κρίσιμες, ιστορικές ή καθημερινές.
Να γίνουμε ένα σύνολο από σωστές, εύστοχες και ευεργετικές για εμάς και τους γύρω μας αποφάσεις.
Το αντίπαλο πνεύμα, το πονηρό, πολλές φορές μας δημιουργει παράσιτα, εμπόδια στην επικοινωνία μας με τις ενέργειες του Αγίου πνεύματος και κατ’ επέκταση οι αποφάσεις μας επηρεάζονται αρνητικα…. και αυτό στην εποχή μας εξαπλώθηκε ραγδαία.
Με αποτέλεσμα να μείνουμε εμείς…. μόνοι μας….. με τις λάθος αποφάσεις/επιλογές μας .!! Μα αν θελήσουμε δεν θα είμαστε μόνοι οταν αλλαξει η πλοκή, όσο κακές αποφάσεις και αν έχουμε πάρει το προηγούμενο διάστημα, όσες κακές επιλογές και αν έχουμε κάνει, όσο δυσκολο και αν ειναι τα επόμενα σενάρια. Αρκεί να καταλάβουμε τι κάναμε λάθος, δηλαδή τι πήγε στραβά..!
Και έχω την άποψη ότι όλοι θα καταλάβουμε τι πήγε λάθος.
Ποια νομοσχέδια και ποιες αποφάσεις ήταν βαρόμετρα στις εξελιξεις γυρίζωντας μας στο μεσαίωνα και στις καταστροφές που τον συνοδεύει σε τέτοιες περιπτώσεις. Ακόμη και οι συνάνθρωποι μας που αυτή τη στιγμή δεν βλέπουν τι φταίει, δεν βλέπουν από φόβο ίσως τι έρχεται, ακόμη και αυτοι θα αντιληφθουν τι εφταιξε και…..κάποιες ταινιες φαντασιας θα βγουν αληθινες.
Κάπου εκεί στην θλίψη των ημέρων, στα έκτακτα των ειδήσεων…εκεί ανάμεσα στον πόνο και στη λησμονιά ενός πολιτισμού με ανέσεις που χάθηκε…έσβησε…γκρεμίστηκε ….εκεί θα καταλάβουμε τι πήγε στραβά.
Το Άγιο Πνεύμα θα μας πληροφορήσει όλους μας ποια ήταν τα λάθη, ατομικά ή συλλογικά, τα οποία έριξαν το σύστημα ασφάλειας, ειρήνης και ευημερίας του πλανήτη.
Και τότε, όσοι μείνουμε, μάλλον θα λυπηθούμε βαθιά και θα κλάψουμε πικρά.
Για αυτό που έγινε……… γιατί επιτρέψαμε να γίνει…γιατί δεν ακούσαμε τις προειδοποιήσεις…γιατι δεν θα υπάρχει η δυνατότητα επιστροφής στο πριν.
Δηλαδή στο σήμερα.
Πόσο πολύ θα κλάψουμε οταν καταλάβουμε τι κάναμε λάθος;
Θα έλεγα όπως ο Πέτρος, εκεί που ο Χριστός σαν κακοποιός δικαζόταν στην αυλή του Αρχιερέα, κάπου εκεί τον αρνήθηκε τρεις φορές.
Όταν για τρίτη φορά είπε «Δεν τον ξέρω, γυναίκα», εκεινη την στιγμή ο Χριστός γύρισε από μακριά και τον κοίταξε στα μάτια και τότε λάλησε ο πετεινός, τότε ο Πέτρος ξύπνησε, ήρθε σε επίγνωση και θυμήθηκε τα λόγια εκεινα που του είχε πει από πριν ο Χριστός «και αφού βγήκε έξω, έκλαψε πικρά.»
Έτσι θα κλάψουμε και εμείς όταν αντιληφθούμε ότι σαν εποχή, σαν πολιτισμός σαν άνθρωποι ατομικά, κάποιοι από εμάς αλλά πάντα η πλειονότητα αρνηθήκαμε, όχι τρεις, αλλά χιλιάδες φορές τον Χριστό.
Και τωρα είμαστε πανέτοιμοι να τον ξανα αρνηθούμε, ταυτιζόμενοι(Νεα Ταυτότητα-Νέα εποχη) με εναν πολιτισμό που παράγει καρπούς άρρωστους και σάπιους.
Μα ολα μαρτυρούν ότι δεν θα προλάβουμε.
Όμως….το βλέμμα Του προηγουμένως θα συναντηθεί με το δικό μας..!!
Μέσα από αυτές τις δύσκολες στιγμές για την Ελλάδα και ολόκληρο τον κόσμο. Στιγμές που ήδη έκαναν την εμφάνιση τους στην οθόνη μας….καιροί αμετανόητοι που το ένα εμπόδιο θα έρχεται και θα συναντά το άλλο, το ένα θα είναι μεγαλύτερο από το άλλο, το ένοχο παρελθόν θα σχηματίζει με αρμονία το αφιλόξενο μέλλον.
Σε αυτές τις δύσκολες εικόνες…..που οι Ρωμαίοι και Φαρισαίοι της εποχής μας θα αναλάβουν δράση, εκεί σε αυτές τις αποκαλυπτικές εικόνες θα βρίσκεται το βλέμμα του Χριστού, θα μας κοιτάξει όλους και όλοι θα καταλάβουμε και θα είναι το ίδιο βλέμμα που κοίταξε τον Πέτρο όταν τον αρνήθηκε.
Μέσα σε αυτούς τους καιρούς το στοίχημα είναι να καταλάβουμε αν και πόσο αρνηθήκαμε τον Χριστό. Έγκαιρα. Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Η φώτιση του Αγίου πνεύματος δεν είναι για να μας αποκαλύψει μόνο τα χαρίσματα μας, ωραία αυτά αν τα έχουμε ή αν μας τα δώσει, αλλά το μέιζον είναι να μας αποκαλύψει τα ελαττώματα μας.
Όπως λένε οι Πατέρες, Το Άγιο Πνεύμα είναι πρόσωπο, είναι ενέργεια είναι και τα δύο και πρέπει να έχει αμέτρητες ιδιότητες, μέσα σε αυτές είναι να με φέρει σε επαφή με τον πραγματικό εαυτό μου και όχι με αυτόν που νομίζω ότι είμαι ή θέλω να περάσω στους γύρω μου πως είμαι.
Το Άγιο Πνεύμα να μας χαρίσει το Γνώθι Σαυτόν, και μετα όλα τα άλλα θα γίνουν πιο εύκολα….διότι παιδιά και το ξέρω καλά από εμένα αυτό, ο μεγαλύτερος εχθρός μας στις μέρες που μπαίνουμε σε λίγο… θα είναι ο κακός εαυτός μας.
Κλείνοντας να ευχηθώ καλο ταξίδι στην κυρία Σιδέρη, στην Απόστολο της εποχής μας με το πλούσιο κοινωνικό και πνευματικό της έργο.
Δεν κατάφερα να σας γνωρίσω από κοντά, αλλά σας γνώρισα μέσα από τις πύρινες και γεμάτες ελπίδα ομιλίες σας.
Σας γνώρισα όταν το είχα πολύ ανάγκη, σε μια πολύ δύσκολη στιγμή μου και δίχως να το ξέρετε μου κάνατε παρέα εκείνα τα δύσκολα βράδια και με παρηγορούσατε.
Τι να κάνει ένα ευχαριστώ ενός αδιόρθωτου ανθρώπου. Δεν ξέρω μα θα το πω.
Σας ευχαριστώ όταν στα σκοτάδια μου κρατούσατε συντροφιά.
Σας ευχαριστούμε μέσα από τα βάθη της ψυχής μας για το έργο σας, για την προσφορά και την αγάπη σας που δεν είχε σύνορα, σας ευχαριστούμε για τον κόπο σας και για τον αγώνα σας…….σας ευχαριστούμε που βοηθήσατε τόσο κόσμο με μεγάλη αυταπάρνηση και είμαστε ευγνώμονες για ότι αφήσατε σαν κληρονομιά για τις επόμενες γενιές.
Από εκεί πάνω να προσεύχεστε για μας εδώ κάτω, ειδικά για όσους το έχουν πολύ ανάγκη και για όλους μας, ώστε να αντέξουμε στα δύσκολα.
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΚΥΡΙΑ
