Θα ήθελα να πούμε πολλά. Γίνεται όμως;
Θα πούμε όσα νομίζω ότι γίνεται.
Αν γύρισε το γρανάζι στο Ιράν, που γυρνώντας έφερε πιο κοντά τους δείκτες στην παγκόσμια καταστροφή, να περιμένουμε σύντομα να γυρίσει και το δικό μας.
Εδώ Ελλάδα …Κυριάκο και Αλέξη.
Όταν είχα γράψει για την συσχέτιση επίθεσης στο Ιράν με την ελληνοτουρκική διένεξη, είχα πει και για ποιο λόγο υπάρχει αυτή η συσχέτιση, και δεν σημαίνει ότι την ίδια μέρα θα γίνουν όλα.
Όχι την ίδια ημέρα, μα πολύ κοντά το ένα με το άλλο, όσο μία ακολουθία μαθηματική…… και το ένα γρανάζι γυρίζει το άλλο…το ξαναλέμε!!!
Και αυτά γυρίζουν μαζί με το Brexit.
Όσο για την Αμερική, θα έφευγα από την Αμερική αν εμένα Αμερική.
Τουλάχιστον από την Δυτική πλευρά της και το καθρέπτη της, δηλαδή προς (ν.)ανατολικά Νέα Υόρκη Φλόριντα κλπ.
Άρα ποιος θα χτυπήσει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιραν;
Όπως φαίνεται η πάσα έγινε απο Αμερική και το κάρφωμα από το Ισραήλ.
Γιατί η Αμερική δεν θα είναι σε θέση για το χτύπημα… σε λίγο καιρό δεν θα μοιάζει σε τίποτα αυτό που μας έμαθαν στις ταινίες.. το κράτος προστάτης με την ισχυρή αποτρεπτική της ισχύ και ο υπερασπιστής της ασφάλειας, της σταθερότητας και της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου και φοβάμαι ότι αυτό το υποσυνείδητο μήνυμα που αποθηκεύτηκε σε πολλών λαών το DNA δια μέσου της οθόνης…χρόνια τώρα… θα πανικοβάλει πολλούς.
Τι θα γίνει ο κόσμος χώρις φύλακα;;;
Τι θα γίνει η Γκόθαμ δίχως τον….Μπάτμαν;
Τα μάτια μου τα έχω παντού σήμερα, και κάθε μέρα αλλά ειδικά σήμερα που έγιναν πολλά, σας θυμίζω τον αγριόχοιρο, ότι ήρθε η ώρα να το κυνηγήσουν και το… 8, και μέσα σε όλα παρακολουθώ στενά την χώρα των Κέδρων.
Είναι κρίσιμες οι στιγμές, η βουτιά πλησιάζει μα είναι στιγμές και συνθήκες που τις περιμέναμε πρώτα και μέσα από τον προφητικό λόγο των Αγίων μας, αλλά και μέσα από αυτή τη μικρή στήλη και τα στοιχεία που αναλύονταν σε καθημερινή βάση και που τώρα λειτουργεί σε safe mode.
Όχι απογοήτευση ούτε φόβος, θα το επιχειρήσουν να μας συντονίσουν σε αυτές τις συχνότητες, δεν πρέπει να υπακούσουμε.
Θα υπακούσουν οι διπλά μας…ναι θα συμβεί αλλά εμείς με τη βοήθεια του Θεού όχι.
Μέσα και από αυτές τις συχνότητες του φόβου, της απόγνωσης του τρόμου μας ελέγχουν και μπορούν να μας επηρεάσουν και να λάβουμε αποφάσεις που υπό νορμάλ συνθήκες δεν θα λαμβάναμε.
Δεν ξέρω ποτέ θα τα ξαναπούμε.
Ωστόσο, να θυμόμαστε ότι ο Έλληνας μπορεί να κατορθώσει τα πάντα, μέσα από την πίστη του και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμη και όταν μοιάζει να είναι το outsider…!
Εμπρός λύστε τα σκυλιά σας….αλλά να θυμάστε ότι αυτή τη φορά δεν θα μας ενώσει το άθλημα, αλλά η πίστη μας στον Χριστό…!
Και αυτή η σχέση και ένωση….. δεν θα σπάει με τίποτα.!!
