Το να φορέσεις ένα κοστούμι, δεν σημαίνει ότι έγινες gentleman.
Το ίδιο και αν φορέσεις μια μάσκα, δεν σημαίνει ότι είσαι επαναστάτης.
Δεν είμαστε πάντα ότι φοράμε. Πολλές φορές άλλο φοράμε και άλλο είμαστε.
Το πρωί χρηματιστής … το βράδυ κλόουν.
Πολλοί πάλι γινόμαστε ότι μας φοράνε, ανάλογα τις τάσεις της εποχής.
Δεν είμαστε αυτό…. απλώς μας αναγκάζουν συνειδητά ή υποσυνείδητα να υποκρινόμαστε και αυτο για την σωστή στελέχωση ενός συστήματος διακυβέρνησης που… οδεύει σε αταξία.
Και η τάση της εποχής αυτής, μας θέλει να γίνουμε όλοι κλόουν..!
Επαναστάτες..που θα μας βάλουν απέναντι στην εξουσία… απέναντι στη σκληρότητα και την απανθρωπιά ενός συστήματος.. που οι ίδιοι κατασκευασαν και έχουν ήδη αποφασίσει να το ρίξουν..!
Αυτό βολεύει την σκοτεινη εξουσία που είναι πίσω από την εξουσία.
Όχι οπότε να ναι!
Τίποτα δεν αφήνουν στην τύχη…όλα τα οργανώνουν με βάση τον χρόνο, για αυτό γράφτηκαν αυτές οι λέξεις τώρα.. πιο πριν από τα δελτια!
Η κάθε εποχή έχει τους κλόουν της, που προσπαθούν να γράφουν την ιστορία όπως εκείνοι θέλουν.
Είχε το 1929…..Είχε και το 1939
Έχει και τώρα.
Είμαστε ελεύθεροι να φοράμε κοστούμι και να νιώθουμε κλόουν,
είμαστε επίσης ελεύθεροι να ντυθούμε κλόουν και να νιώθουμε gentleman.
Είμαστε εντελώς ελεύθεροι να επιλέξουμε αν μια ταινία στήθηκε για να συντονίσει ή για να ψυχαγωγήσει, αν και μικρή διαφορά έχουν αυτά τα δυο.
Είμαστε και πάλι ελεύθεροι να σκεφτούμε τι πανε να κάνουν, μακριά από την λογική τους και τα pixels τους και να προετοιμαστούμε, ώστε να δούμε από απόσταση ασφαλείας να συγκρούονται κοστούμια… αυτά των κλόουν και της εξουσίας..
… δίχως να χρειαστεί να φορέσουμε κάποιο από αυτά.
