© RIA Novosti / Valeriy Μέλνικοφ Άνθρωπος στον παραλιακό δρόμο της Ντόχα. Φωτογραφία αρχείου
Anatoly Wasserman, για το RIA Novosti
Στην έκθεση [1] του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ σχετικά με την πρόβλεψη για την καταπολέμηση του δουλεμπορίου στις διάφορες χώρες η Ρωσία ανήκει (για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά) στη χαμηλότερη, την τρίτη από τρεις πιθανές κατηγορίες.
Σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Ρωσική Ομοσπονδία δεν καταβάλλει τις ελάχιστες προσπάθειες για την καταπολέμηση της δουλείας. Συγκεκριμένα, έχοντας ‘από πέντε έως δώδεκα’ εκατομμύρια μετανάστες εργαζόμενους, έχει στις τάξεις τους και περίπου ένα εκατομμύριο λαθρομετανάστες. Και, πάνω απ ‘όλα επιτρέπει την τοποθέτηση τους στην επικράτεια των ‘στρατοπέδων εργασίας της Βόρειας Κορέας’ όπου ‘οι άνθρωποι είναι απασχολημένοι με μια καταναγκαστική εργασία’ .
Αυτό που είναι ακόμα περίεργο. Το Κατάρ, το οποίο έγινε πρόσφατα γνωστό, όπου οι μετανάστες εργαζόμενοι είναι η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, βρίσκεται στην έκθεση πάνω από τη χώρα μας. Παρά το γεγονός ότι, όπως αναγνωρίζεται στο έγγραφο, σε αυτή τη μοναρχία γενικά δεν επιδιώκεται και δεν τιμωρείται οποιοσδήποτε εργοδότης και οποιαδήποτε επιχείρηση στην απασχόληση, που ασχολείται ακόμη και με το πραγματικό εμπόριο δουλείας.
2017 © AFP / Stringer Μετανάστες εργαζόμενοι στο εργοτάξιο στην πρωτεύουσα του Κατάρ στη Ντόχα
……Αυτό που θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή να σημειωθεί.
Για τόσους αιώνες, η Αμερική ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα δουλεμπορικής εργασίας και δουλεμπορίου στον κόσμο, και αυτά τα προβλήματα είναι πραγματικά για αυτούς μέχρι σήμερα. Ακριβώς τα προβλήματα φυλετικών διακρίσεων εξακολουθούν να σχετίζονται με αυτούς, έτσι δίνουν μεγάλη προσοχή στην καταστολή και τείνουν να βλέπουν μέχρι σήμερα την φυλετική διάκριση στον υπόλοιπο κόσμο-
-κατά τον ίδιο τρόπο βλέπουν το εμπόριο των σκλάβων σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, για αυτούς είναι επίσης σημαντικό το πρόβλημα του εμπορίου σκλάβων, επειδή οι ίδιοι εξακολουθούν συνεχώς και σε τεράστιες ποσότητες να προσελκύουν ξένους εποχικούς εργαζόμενους υπό συνθήκες που από τη δική τους άποψη διαφέρουν ελάχιστα από το δουλεμπόριο.
Φυσικά, σε ένα τέτοιο ιστορικό υπόβαθρο αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα και είναι εξαιρετικά οδυνηρό να βρίσκεται παντού.
Την ίδια στιγμή, όσο μπορώ να κρίνω, η κατάσταση των μεταναστών εργαζομένων στη Ρωσική Ομοσπονδία διαφέρει σημαντικά από την παροχή σκλάβων – τουλάχιστον επειδή ένας τέτοιος εργαζόμενος σε περίπτωση προσφυγής σε όργανα της επίσημης εξουσίας με την καταγγελία για την παραβίαση των δικαιωμάτων του θα λάβει από αυτούς μια σωστή απάντηση και (αρκετά αποδεκτή από όλα τα παγκόσμια μέτρα) την προστασία των δικαιωμάτων του . Διαφέρει σημαντικά από τις περιπτώσεις στις οποίες οι αλλοδαποί εργαζόμενοι στερούνται επίσημα προστασίας των δικαιωμάτων τους – το οποίο παρατηρείται σε πολλές χώρες του Κόλπου. Διαφέρει επίσης σημαντικά από την ενδεχόμενη παραβίαση των δικαιωμάτων των αλλοδαπών εργαζομένων, όπως λέγεται, στην «μη επισημοποιημένη » βία.
© RIA Novosti / Pavel Lisitsyn Ένας άντρας μεταφέρει ένα καλάθι στο πάρκο στο δρόμο Belinsky σε Αικατερινούπολη
Φυσικά, δυσκολεύομαι να εντοπίσω την έκταση στην οποία παραβιάζονται τα δικαιώματα των μεταναστών εργαζομένων, δεδομένου ότι εγώ ο ίδιος, αν και βρισκόμουν σε αυτό το καθεστώς στη Ρωσία εδώ και πολλά χρόνια, αλλά για όλο αυτό το διάστημα δεν μπορώ να θυμηθώ μια τέτοια υπόθεση να αντιμετώπισα μια πραγματική παραβίαση των δικαιωμάτων μου.
Ως εκ τούτου, δεν έχω επαρκή προσωπική εμπειρία για να αξιολογήσω αυτά τα προβλήματα. Πιστεύω όμως ότι και η προσωπική εμπειρία του προσωπικού του Κρατικού Τμήματος δεν είναι αρκετή για να εκτιμήσει επαρκώς την κατάσταση των μεταναστών εργαζομένων και φοβάμαι ότι η αξιολόγηση στην περίπτωση είναι αδύνατο να δοθεί με σαφήνεια.
Και το γεγονός ότι η κατάσταση των πραγμάτων στο Κατάρ, όπου τα δικαιώματα των μεταναστών εργαζομένων δεν δηλώνονται επίσημα, αναφέρεται στην παρούσα έκθεση καλύτερα από ό, τι στη Ρωσική Ομοσπονδία, και μάλιστα δείχνει την ανεπάρκεια της αξιολόγησης του Κρατικού Τμήματος. Ίσως, και από την ανεπάρκεια των συντακτών της αξιολόγησης αυτής.
Όσον αφορά τους πολίτες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας που διαμένουν στο έδαφος της Ρωσίας σε διάφορα έργα (γενικά – για την υλοτομία), το νομικό τους καθεστώς ρυθμίζεται πρώτα απ ‘όλα από τους νόμους της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας και, από τη στιγμή που γνωρίζω αυτούς τους νόμους, δεν είναι χειρότεροι από την παροχή εργασίας στη δημοκρατία. Αυτό αποκλείει ήδη κάθε ευκαιρία να χαρακτηριστεί αυτή η διάταξη ως δουλεία.
Εκτός αυτού, οι εργαζόμενοι αυτοί λαμβάνουν τον μισθό που αντιστοιχεί περίπου σε μισθό των Ρώσων συναδέλφων τους, το οποίο επίσης αποκλείει την ευκαιρία να μιλήσουμε για δουλεία. Στο βαθμό που μπορώ να κρίνω από την ιστορική εμπειρία, περίπου στην ίδια διάταξη υπήρχαν πολίτες της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ που εργάζονταν στις σοβιετικές επιχειρήσεις.
… Συμπερασματικά, υπάρχει η επιθυμία να πω τα εξής. Ναι, τα επίσημα όργανα της Ρωσίας πρέπει πραγματικά να δώσουν προσοχή στην παροχή ξένων εργαζομένων στη χώρα. Αλλά εν πάση περιπτώσει όχι επειδή μπορεί να χαρακτηριστεί ως δουλεία. Αλλά επειδή σε γενικές γραμμές στην οικονομική ύφεση είναι απαραίτητο να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας των πολιτών, μεταξύ άλλων με περιορισμό της εισαγωγής της εργατικής δύναμης.
Δηλαδή, είναι γενικές οικονομικές και γνωστές εκτιμήσεις. Μιλώντας για την ‘δουλεία’ στη Ρωσία είναι εξίσου σημαντικό με την αναφορά του ρατσισμού στη Ρωσία και με το σκεπτικό ότι οι άνθρωποι μιας φυλής Νέγρων ονομάζονται ‘Μαύροι’ στα ρωσικά, και όχι ‘Αφρο-Ρώσοι’.
Εμπειρογνώμονες από τις Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν ρητά να δοκιμάσουν τη θλιβερή ιστορική τους εμπειρία σχετικά με την κατάσταση των πραγμάτων σε μια άλλη χώρα που έχει περάσει μια απολύτως διαφορετική ιστορία.
References ↑ докладе
( https://www.state.gov/documents/organization/271344.pdf )
https://ria.ru
