Η Στρατοχωροφυλακή πλέον υπάγεται στον υπουργό Εσωτερικών (φωτ.: EPA/ Γρ. Τύπου Τούρκου προέδρου) Μπορεί ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να επέλεξε πριν από λίγες μέρες την οδό του συμβιβασμού, διατηρώντας στην κορυφή της στρατιωτικής ιεραρχίας και πρόσωπα που γνώριζε πως εμπλέκονταν στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, ωστόσο έχει ήδη αρχίσει τις ντρίπλες για να περιορίσει τις… απώλειες.
Από σήμερα και με βάση διάταξη που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Τουρκίας έχοντας ισχύ νόμου, οι τρεις αρχηγοί του Στρατού, του Ναυτικού και της Αεροπορίας υπάγονται στον υπουργό Άμυνας και όχι στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ όπως προβλεπόταν από το τουρκικό Σύνταγμα. Το άρθρο 117, ανέφερε ότι ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ τοποθετείται από τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας, αναφέρεται στον πρωθυπουργό και έχει την απόλυτη εξουσία επί των αρχηγών των τριών κλάδων. Όχι πια!
(Φωτ.: EPA/ Γρ. Τύπου Τούρκου προέδρου)
Ο Ερντογάν χτύπησε με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια, αφού αφενός αποδυνάμωσε τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ Χουλουσί Ακάρ, στερώντας του τον πλήρη έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων, αφετέρου φόρεσε «καπέλο» στους τρεις αρχηγούς τον υπουργό Άμυνας.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, με ανάλογη διάταξη η Στρατοχωροφυλακή υπάγεται πλέον στον υπουργό Εσωτερικών, οπότε το ΓΕΕΘΑ στερείται τον πλήρη έλεγχο της τουρκικής επικράτειας.
Κερασάκι στην τούρτα αποτελεί η τροποποίηση του άρθρου που αφορά το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο, όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις για τον καθορισμό της πυραμίδας και της ηγεσίας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.
Ενώ μέχρι πρότινος ο μόνος πολιτικός που συμμετείχε σε αυτό, εκτός από τον υπουργό Άμυνας, ήταν ο πρωθυπουργός και όλοι οι άλλοι ήταν ανώτατοι στρατιωτικοί, τώρα, με καινούρια απόφαση, προστίθενται και άλλα στελέχη της κυβέρνησης, όπως οι αντιπρόεδροι της κυβέρνησης, ο υπουργός Εσωτερικών και ο υπουργός Δικαιοσύνης.
Με τις ρυθμίσεις αυτές και μια σειρά άλλων ρυθμίσεων, όπως το κλείσιμο στρατιωτικών λυκείων και παραγωγικών σχολών, ο Ερντογάν έχει στόχο να αφαιρέσει αρμοδιότητες από το ΓΕΕΘΑ και τους αρχηγούς των κλάδων, σε μια προσπάθεια να περιορίσει τις πιθανότητες να αποπειραθούν άλλη φορά να κάνουν επέμβαση στο έργο των εκλεγμένων κυβερνήσεων.
