Ανησυχία στο Μέγαρο Μαξίμου για τις ιδιωτικοποιήσεις και τη στάση που θα κρατήσουν μεγαλοεπιχειρηματίες
Κλίμα έντονης ανησυχίας επικρατεί στο Μαξίμου ενώ οι «ταχυδρόμοι» και γενικώς όσοι μεταφέρουν
μηνύματα, πάνε κι έρχονται.
Οι επικείμενες ιδιωτικοποιήσεις σε ΔΕΠΑ και κυρίως ΟΠΑΠ αλλά και η διαχείριση και επεξεργασία των απορριμμάτων προκαλούν νευρική κρίση στο Μαξίμου.
Αιτία είναι η σύγκρουση επιχειρηματικών συμφερόντων που αρχίζει να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα σε όλες αυτές τις εκκρεμείς υποθέσεις, η εξέλιξη των οποίων απειλεί την κυβερνητική σταθερότητα.
Οι παίκτες έχουν ήδη ακροβολιστεί και περιμένουν ενώ το Μαξίμου προσπαθεί να μοιράσει τα φιλέτα, με τρόπο που να μείνουν όλοι ικανοποιημένοι και να μην έχουμε επικίνδυνες αναταράξεις.
Πολύ δύσκολα όμως θα συμβεί κάτι τέτοιο όταν:
Η εγχώρια διαπλοκή θεωρεί ότι «έβαλε πλάτη» για να στηριχθεί η Μνημονιακή πολιτική και να σχηματιστεί αυτή η κυβέρνηση και τώρα θέλει να πάρει πίσω το αντίτιμο.
Μεγαλοεπιχειρηματίες έχουν συστήσει κοινοπρακτικά σχήματα με ξένες εταιρείες και θεωρούν δεδομένο ότι θα ελέγξουν συγκεκριμένες δουλειές, ελέγχοντας και ΜΜΕ.
Δύο μεγαλοεπιχειρηματίες, με αντικρουόμενα συμφέροντα και παρελθόν συγκρούσεων, έχουν πάρει διαβεβαιώσεις ότι ο ΟΠΑΠ θα καταλήξει στα χέρια τους. Σε αυτή την περίπτωση, θα υπάρξει σίγουρα ένας που θα αισθανθεί «ριγμένος» και το ζητούμενο είναι πώς θα αντιδράσει.
Μέσα σε όλα αυτά ας συνυπολογίσουμε και τον αμερικανικό παράγοντα που δεν βλέπει με καθόλου καλό μάτι το… φιλογερμανικό κόμμα που στηρίζει την κυβέρνηση και μπορεί να πάρει επίσημη ονομασία, κάποια στιγμή, ως «Ευρωπαϊκός Συναγερμός».
Ο Μαρξ έλεγε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, για αυτό και είναι χρήσιμο να ανατρέξουμε σε κάποια ιστορικά περιστατικά.
Τον Ιούλιο του 1965, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν εκ των πρωταγωνιστών της ομάδας που ανέτρεψε την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου.
Ύστερα από 28 χρόνια, το 1993, πληρώθηκε με το ίδιο νόμισμα από τον κ. Αντώνη Σαμαρά. Θα υπάρξει άραγε κάποιος που θα «πληρώσει» τον κ. Σαμαρά και πόσο κοντά είμαστε σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
